Robert Ludlum's The Bourne Conspiracy baseert zich zowel op de eerste roman als de eerste verfilming in de franchise. Niet alleen alle grote scènes uit de film komen voorbij, maar ook interessante flashbacks naar het verleden zijn inbegrepen, om zo het universum verder uit te diepen. Nou is het scenario zeker niet één op één overgenomen van de film. Juist middels het game-medium is men in staat om iedere grote gebeurtenis veel uitgebreider te tonen. Dit gegeven demonstreerden de ontwikkelaars middels de welbekende ontsnappingsscène uit de Zwitserse ambassade. In tegenstelling tot de film, zul je in de game een zeer groot deel van de ambassade doorlopen, terwijl je belaagd wordt door heel wat bewakers. Uiteindelijk belandt je via een raam zelfs op het dak van de ambassade waar je door scherpschutters onder vuur genomen wordt.

Bij veel van de acties in de game, worden quick time events gebruikt. Deze kun je activeren in een gevecht, zodra een metertje volgelopen is. Vaak moet je na activatie binnen korte tijd een aantal knoppen achter elkaar indrukken om bijvoorbeeld een vechtscène tot een goed einde te brengen. Zeker in groepsgevechten zie je dit terug, waarbij je vier bewakers met een snelle knoppencombinatie tegen de grond kunt krijgen. Ook bij het ontwijken van bijvoorbeeld scherpschuttervuur, worden af en toe getimede knoppencombinaties in het leven geroepen. Mocht het je in een gevecht niet lukken om tijdig de juiste knoppen in te drukken, dan zal een tegenaanval ingezet worden en kom je in een reguliere knokpartij terecht waarbij je goed moet ontwijken, blokken en toeslaan.

Klappen die je uitdeelt of zelf te verwerken krijgt, komen uitermate hard aan. Dankzij het gebruik van scherpe camerahoeken en heerlijk krakende geluidseffecten, krijg je echt het gevoel iemands kaak te breken met je vuisten. Twee interessante aspecten aan de gevechten, zijn de interactiviteit met de omgeving en de sprintaanvallen. Wat betreft interactiviteit kun je haast alles in de omgeving gebruiken om je tegenstander lomp tegenaan te beuken. Ram iemand vol tegen een schilderij, of sla iemands hoofd keihard tegen de rand van een bureau of tegen een railing. Het zijn acties die je in veel actiefilms terugziet, al helemaal in de Bourne-verfilmingen, en ook in deze game zijn ze op overtuigende wijze geïmplementeerd.

De sprintaanvallen zet je in wanneer je al sprintend een vijand nadert. Door op het juiste moment een weergeven knop in te drukken, sla je bijvoorbeeld iemand al rennend in de maag, zodat je meteen door kunt rennen. Ideaal tijdens achtervolgingen. Time je dit niet goed, dan kom je weer in een regulier gevecht terecht. Naast de vuistgevechten, zul je soms ook een schietwapen ter hand moeten nemen. Dit is vooral het geval in de flashbacks, waar Jason Bourne nog een koele huurmoordenaar is. Zoals in steeds meer third-person games tegenwoordig, kan Jason schuilen achter objecten en hier snel achter opduiken om schoten te lossen op vijanden. Ook in deze situaties heb je soms de beschikking over quick time events, waarbij je in één soepele beweging alle schietende belagers neerhaalt.

Een stuk moeilijker wordt het met eindbazen die ook in het spel verwerkt zijn. De ontwikkelaars lieten hier een voorbeeld van zien, waarbij Bourne in een flashback tegenover een boomlange sloper kwam te staan. In de regen, achterop een klein schip, werd er flink huisgehouden. De bullenbak kon heel wat klappen hebben, zelfs het misbruik maken van de omgeving bood geen definitief soelaas. Bovendien moest er goed op de keiharde klappen van de klerenkast gelet worden.

Robert Ludlum's The Bourne Conspiracy lijkt meer te worden dan zomaar een boek- of filmgame. De ontwikkelaars hebben duidelijk tijd gestoken in de gameplay, zodat de actie op het scherm veel gelijkenissen vertoond met de films. Hierom heeft men ook leden van de filmcrew aangetrokken, om de actie net zo intens en overtuigend in beeld te brengen, als in met name de eerste film. De game oogt dan ook werkelijk als een interactieve filmbelevenis, die ook nog eens leuk is om te spelen.

Het enige wat er aan ontbreekt, is de gelijkenis van Matt Damon, die inmiddels uitgekeken zou zijn op het spelen van Jason Bourne. Ook hebben we nog geen spectaculaire autoachtervolgingen mogen zien, maar tussen neus en lippen door liet één van de ontwikkelaars weten dat zoiets zeker nog op de planning staat, alsmede andere memorabele scènes uit de film. We zijn alvast zeer benieuwd naar meer beelden van de game, want een simpele, onafgewerkte vergaming van een boek of film lijkt dit echt niet te gaan worden.