Zombies zijn weer herrezen uit de dood. Ze zijn natuurlijk nooit helemaal weg geweest, maar het aantal zombiegames in wording was nog nooit zo groot als nu het geval is. Gewoon even wat titels: City of the Dead, Infected, Possession, Land of the Dead, House of the Dead 4, Dead Rising en Stubbs the Zombie. Deze laatste onderscheidt zich van de rest door je eens niet Zombies af te laten slachten, maar door je juist de rol van de zombie zelf aan te meten.

Stubbs the Zombie is het eerste spel van Wideload Games, een ontwikkelaar opgericht door ex-medewerkers van Bungie. Ze zijn waarschijnlijk niet met knallende ruzie bij deze ontwikkelaar vertrokken, want ze kregen bij hun vertrek de Halo engine mee. Deze engine dient dan ook als drijvende kracht achter de grafische power van Stubbs the Zombie, al lijkt het spel in de verste verte niet meer op Bungie's futuristische spektakel. Stubbs baadt namelijk in een cheesy jaren vijftig sfeertje, helemaal in de stijl van de eerste zombiefilms.

In Stubbs the Zombie neem je de rol aan van Edward 'Stubbs' Stubblefield, een vertegenwoordiger die in 1933 op brute wijze vermoord werd. Hij werd begraven op een afgelegen veldje buiten Pennsylvania. Ergens in 1959 besloot Andrew Monday, een kapitaalkrachtige ondernemer, een gebouw, de Punchbowl, te plaatsten om zo zijn ego wat kracht bij te zetten. Als locatie voor de Punchbowl koos hij het veldje waar Stubbs begraven lag. Stubbs besluit uit zijn graf te klimmen en komt er al snel achter, dat hij trek heeft in mensenhersens!

Ten aanval

Het is je uiteindelijke doel je tanden in zoveel mogelijk mensen te zetten, zodat je ze infecteert en ze een Zombie zullen worden. Deze zombies zullen je vervolgens volgen en openen eveneens de aanval op de mensheid. Het is belangrijk om je leger zombies in stand te houden, omdat een groot aantal volgelingen de strijd tegen de vaak zwaarbewapende mensen, een stuk makkelijker maakt. Voordat je een leger Zombies aan je zijde hebt, sta je er alleen voor. Gelukkig beschikt Stubbs over een groot aantal aanvallen, die hem goed van pas komen bij het bevechten van de mensheid. De meeste wapens die Stubbs zal gebruiken, maken deel uit van zijn eigen lichaam. Als dode zombie kun je namelijk best wel even een stukje missen.

Stubbs kan bijvoorbeeld zijn hand van zijn arm afrukken, om zo plaatsen te bereiken waar hij zelf niet bij kan komen. De hand is apart te besturen en manoeuvreert zich eenvoudig door nauwe kiertjes of door kleine gaten. Helemaal 'handig' is dat je met de hand de controle kunt nemen over andere personages in de omgeving. Door ze simpelweg bij het hoofd beet te pakken, kun je ze overal naar toe sturen. Op deze manier kun je eveneens gebruik maken van de wapens van je tegenstanders.

Een ander lichaamsdeel waar Stubbs maar al te graag afstand van neemt, is een stukje van zijn darm. Dit rottende, stinkende deel van zijn lichaam blijkt namelijk een uitstekende gasgranaat te zijn. Tegenstanders die zich in de wolk rondom deze granaat bevinden, zullen tijdelijk uitgeschakeld zijn. Ben je al in de buurt van je tegenstanders, dan is het minstens zo effectief om een flinke scheet in hun gezicht te laten. Deze gassen hebben ongeveer hetzelfde effect.

In veel games in het belangrijk 'je hoofd erbij te houden', maar in Stubbs te Zombie werpt juist het tegenovergestelde zijn vruchten af. Stubbs kan namelijk zijn hoofd van zijn romp rukken om deze vervolgens als een bowlingbal richting zijn vijanden te gooien. Je zult ze zo moeiteloos aan de kant kunnen duwen. Een andere handige eigenschap van Stubbs is de 'Zombie Strength', die hem in staat stelt om dwars door houten muren en deuren te slaan en tegenstanders aan de andere kant van de muur, vast te grijpen.

Cooperatief

Het vele mogelijkheden die Stubbs tot zijn beschikking heeft zouden voor een gevarieerde en tactisch uitdagende spelervaring moeten zorgen. Voor Xbox bezitters wordt hier nog een schepje bovenop gedaan met een coöperatieve mode, waarin twee spelers samen de hele singleplayercampagne kunnen doorlopen. De andere speler krijgt dan de rol aangemeten van Grubbs, een andere vertegenwoordiger die in hetzelfde graf als Stubbs is beland.

De muziek van Stubbs the Zombie kan overigens niet onopgemerkt blijven. Om de sfeer van de jaren vijftig zo goed mogelijk over te brengen, hebben de makers namelijk gekozen om liedjes uit die tijd in het spel op te nemen. In plaats van gewoon de licentie op die songs in huis te halen, heeft Wideload gekozen om de liedjes opnieuw te laten inspelen door hedendaagse bandjes. Hierdoor klinkt de muziek retro en modern tegelijk. De liedjes die men in een nieuw jasje heeft gegoten zijn onder andere Mr. Sandman, Lollipop en Strangers of the Night. Tussen de bandjes vinden we onder andere The Dandy Warhols en Death Cab for Cutie.

Mocht de gameplay goed uitpakken dan zou Stubbs the Zombie wel eens dé verrassing van dit eindejaar kunnen worden. Het spel is origineel en zit boordevol geniale en geschifte humor, een typisch jaren 50 sfeertje, mooie graphics en een, voor Xbox bezitters, zeer aantrekkelijke coöperatieve mode. Mocht je nog niet overtuigd zijn, bekijk dan zeker de Cinema Trailer op de officiële website van het spel. Ben je daarmee klaar, dan is er ook nog enige ingame footage te bewonderen.