Laten we beginnen met het verhaal achter de game. Het spel speelt zich af in een toekomst waar een microbe alle computerchips kapotgemaakt heeft. Hierdoor is de wereld teruggeworpen tot het technologische niveau rond de Tweede Wereldoorlog, ook op oorlogsgebied. Een Aziatisch land (er worden geen namen genoemd) ziet zijn kans schoon en valt Amerika binnen. Zestig jaar later proberen de acht overgebleven staten Amerika te heroveren, en zit jij in de pilotenstoel van een Vertical Tank, oftewel VT.

Immersie

De grote controller waarmee je de tank vroeger bestuurde is verdwenen, maar de immersie is gebleven dankzij Kinect. De beweging van de tank en het schieten is (gelukkig) aan de Xbox 360-controller gekoppeld, maar voor de rest heb je die camera onder de televisie nodig. Hendels en andere knoppen in de cockpit moet je zelf bedienen. Een periscoop trek je gewoon naar beneden, door vooruit te leunen kijk je door je schutterspoortje aan de voorkant en als je opstaat steek je je hoofd uit de tank (is niet veilig, maar het kan). Ook de eject-knop keert terug, maar dit keer verdwijnt je savegame niet als je hem te laat gebruikt werd ons verzekerd. Het zijn slechts enkele voorbeelden die je het gevoel geven fysiek in het spel te zitten.

Daarnaast zit je nu niet meer alleen in je tank. Je beschikt over een crew van drie, elk heeft een eigen persoonlijkheid en rol. Deze band kun je verdiepen door ze na een geslaagde missie een hand te geven, of te weigeren. Het effect hiervan zagen we toen onze tank onder vuur kwam. Iemand van de crew probeerde te vluchten en ook hier toont Kinect een meerwaarde door de vluchtende persoon weer naar binnen te trekken en hem een paar flinke klappen te verkopen om er zo wat verstand in te slaan. Je kunt er ook voor kiezen om hem te laten gaan, maar dan moet je de taak van deze persoon in de tank overnemen, zoals herladen. Het is mogelijk om de volledige tank in je eentje te runnen, maar makkelijk is het niet.

Ruw sfeertje

De sfeer zit er ook goed in, mede dankzij dit soort voorvallen. Omdat het een “pre pre pre alpha” versie bedroeg, moesten we veel zaken wel tussen de kartels ontdekken, dus op uiterlijk kunnen we niet echt diep beoordelen. Wel waren er al tal kleine details te ontdekken. Je tank heeft schotwonden, manschappen worden om je heen letterlijk aan flarden geschoten, je mannen zijn bang of proberen elkaar op te beuren. Je tank rammelt aan alle kanten, in schermpjes zitten barsten en je periscoop lijkt rechtstreeks uit een oude duikboot gestolen en is klungelig vastgezet. Het strand dat bestormd wordt staat vol rupsbandvoertuigen en kanonnen die zo uit de geschiedenisboeken lijken te komen. Sfeer met een hoofdletter S.

Met een machinegeweer en precisieschoten worden de vijanden secuur van het strand geveegd, waarbij het zicht door de periscoop als een soort zoom dient. Een half kapotgeschoten VT probeert op het einde nog krampachtig ons het leven zuur te maken, maar het apparaat kan niet eens meer op z’n poten staan terwijl de genadeklap wordt uitgedeeld met het antitankkanon van je VT.

Ondanks het excuus dat het een vroege versie bedroeg, vielen ons wel de vele ruwe randjes op. De dynamische destructie van omgeving waar we op gewezen werden, hadden ze beter verborgen kunnen laten bijvoorbeeld. Torens stortten spontaan in, terwijl kogels geen echte schade leken uit te halen. De explosies en vernietiging haalden ons flink uit het idee echt op het strijdveld rond te stampen in een lopende tank. Het zijn geen grote onoverkomelijke zaken. Onze interesse is in ieder geval geprikkeld voor deze Kinect-ondersteunende game die de serieuzere gamer weer wat moet bieden.

Volg de Gamescom 

op Gamer.nl