Preview
Sonic Frontier

Sonic Frontiers is een goed idee

Met een vooralsnog twijfelachtige uitvoering

Geschreven door Jacco Peek op
De Sonic-franchise kent al jarenlang ups en downs. De succesvolste recente games grijpen terug naar de begindagen van de reeks, en overige titels stijgen zelden boven zichzelf uit. Sonic Frontiers moet voor de serie daarom de volgende stap vooruit worden: een openwereldgame.

Weinig Sonic-fans zullen toegeven dat Sonic éígenlijk te hard gaat voor met name lineaire, tweedimensionale omgevingen. Zo prettig als de kick is van het op hoge snelheid door levels razen, zo frustrerend is het op snelheid moeten komen na een botsing. De eerste stappen in Sonic Frontiers voelen daarom bevrijdend – alsof je eindelijk volledige controle over de blauwe egel hebt.

Sonic Frontiers

Van puzzel naar puzzel

De gameplaydemo speelt zich af op het tweede van in totaal vijf eilanden, Ares Island. Ares is een woestijnachtig gebied, maar inhoudelijk niet veel anders dan het eerder getoonde groene Kronos Island. Over het eiland verspreid vind je namelijk wederom verschillende vijanden en vooral tal van kleine platformpuzzels die spelers in willekeurige volgorde dienen te voltooien. Elke platformpuzzel levert een Chaos Emerald op, die toegang geeft tot de zogenaamde Cyberspace via een portaal. Daar jagen spelers weer op Vault Keys, om uiteindelijk een van Sonics aanwezige vrienden te bevrijden.

Een woordvoerder van Sega legt bovenstaande uit middels een komisch ingewikkelde flowchart, die in de praktijk vooral betekent dat spelers alles zelf mogen uitzoeken. De gameplay van Frontiers bestaat dan ook vooral uit het verkennen van de wereld en het afstrepen van elke mogelijke platformpuzzel. Vaak zijn dat slechts kleine handelingen, waarbij Sonic bijvoorbeeld wordt gelanceerd, hoog in de lucht over een rails glijdt en spelers sprongen en dashes op moeten timen om een Chaos Emerald te bemachtigen. 

Sonic Frontiers

Puzzels een voor een afwerken en direct doorknallen naar een volgende zorgt voor een prettige flow in de gameplay, al ontbreekt het vooralsnog aan uitdaging en variatie. Veel uitdagingen zijn binnen enkele seconden voltooid en vereisen slechts enkele handelingen van de speler. Via ballonnen omhoog dashen, van de ene naar de andere rails springen, op het juiste moment springen: op den duur is het allemaal niet meer zo spannend.

Dat is zonde, want ergens past het openwereldconcept ontzettend goed bij de snelheid waarop Sonic door de omgeving rent. Het gevoel van snelheid zit er goed in, en ondanks dat de wereld grafisch weinig indruk maakt is het prettig om je erin te begeven. Sonic Frontiers voelt tot nu toe als een game die je even opstart om wat rond te racen, om hem vervolgens weer neer te leggen.

Nog geen vechtersbaas

Sega poogt andere onderdelen van de game interessanter te maken door spelers zo nu en dan een eindbaas toe te werpen. In ons geval is dat een grote robot die we al glijdend over rails dienen uit te schakelen. Bijkomende obstakels ontwijken is verrassend pittig; voor we het weten vliegen de ringen door de lucht en moeten we het nogmaals proberen. 

Sonic Frontiers

Het valt daarbij op dat Sonics arsenaal tijdens het knokken wat beperkt is. Los van een ontwijk- en een dashknop bestaat daadwerkelijk klappen uitdelen uit het indrukken van de aanvalsknop tot er flitsende combinaties op het scherm verschijnen. Zowel grote als kleine vijanden verslaan doet de speler daarom voornamelijk door op een knop te rammen, en met de zogenaamde cyberloop: in een cirkel rondom een groep vijanden rennen en flink wat schade toebrengen. Dat ziet er wederom spectaculair uit, maar biedt weinig extra diepgang.

Toch klassieke gameplay

Die diepgang vinden we volgens Sega in enkele ontbrekende elementen uit de demo. Al naar gelang breiden spelers namelijk de statistieken en vaardigheden van Sonic uit. Denk aan een grotere gezondheidsbalk of nieuwe aanvallen, zoals een soort zigzagstoot om snel mee dichterbij vijanden te komen. Ook bevatten de Cyberpaces klassieke, meer lineaire Sonic-levels. Een eerste glimp onthult daarbij dat die bestaan uit zowel driedimensionale gameplay - zoals in de modernere titels - als tweedimensionale segmenten. Voor de liefhebber dus.

Daarmee lijkt het erop dat Sonic Frontiers vooralsnog een goed idee is. Volledig vrij door de wereld rennen en korte puzzels oplossen biedt voldoening, maar de uitwerking bewijst dat herhaling al gauw op de loer ligt. Ook lijkt Sega het vechtsysteem nog niet volledig onder de knie te hebben, waardoor de momenten buiten het racen om nog weinig om het lijf hebben. Hopelijk komt Frontiers in de latere hoofdstukken beter op snelheid.

Sonic Frontiers verschijnt op 8 november voor PlayStation 5, PlayStation 4, Xbox Series X, Xbox One, Nintendo Switch en pc.

Dit artikel delen:

Lees meer

Shooter Splitgate krijgt geen grote updates meer Intel claimt dat Arc A770 sneller is dan RTX 3060 in 1080p-raytracing
4

Reacties op: Sonic Frontiers is een goed idee

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • avatar

    Improv

    • 4 september 2022 08:05
    Zou wel zin hebben in zo’n soort sonic mits het lekker uitgewerkt is maar daar lijkt het niet op

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    coola

    • 4 september 2022 10:39
    Oke interesse van nul naar 50 hier nu. En dat is jammer dat ik nog steeds geen 100% interesse heb in deze game want ik houd van Sonic en ik zie die games graag slagen.

    Ik eet overigens 1 van m'n petten ( van een franchise waar ik fan van ben. Dragon Ball dus) op als deze game een 8 gemiddeld krijgt van zowel de critici als de users.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    watashi wa maurice desu.

    • 4 september 2022 11:16
    Sonic is voor mij eigenlijk niet geschikt voor zulke games. En waarom?

    Nou omdat sonic draait op snelheid. En als je een wereld maakt in 3D die snelheid kan hebben dan moet je die ten eerste heel groot en open maken. En ten tweede leeg houden.
    Ja dat lees je goed ik denk dat een 3D sonic vooral leeg moet zijn. Ik zeg niet dat dat leuk is want daar geen zak aan maar als ze veel dingen erin stoppen die uitnodigen om te onderzoeken dan wordt sonic dus geforceerd om rustig aan te doen en dus wordt sonic dan een Mario.
    Wat nu net de insteek niet was.
    Dan wordt het een rustige onderzoekende platformer.
    En als je wel veel erin doet en mensen gaan toch snelheid pakken slaan ze dus ook veel over.

    Daarom denk ik dat 3D sonic altijd beetje raar zal blijven. De gameplay zal wel goed voelen, de snelheid ook maar als de game wereld leeg en kaal is dan is het saai, Maar dan lekker snel. Als de wereld propvol met momenten om te exploren zit dan gaat de snelheid omlaag en gaat sonic op Mario snelheid door het leven.

    Ik hou deze nauwlettend in de gaten houden n ik wordt graag bewezen fout te zijn kwa gevoel.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Robert-Frans

    • 4 september 2022 19:55
    @watashi wa maurice desu. Sonic is mijns inziens altijd wel een wat ongemakkelijke combinatie tussen snelheid en platforming geweest, ook in de eerste games.
    Ja, als je de levels eenmaal goed kent, dan race je er spectaculair snel doorheen en komt Sonic volop tot zijn recht. Maar tot die tijd is het nog weleens wat onhandig rondspringen en tegen hindernissen of vijanden aanbotsen, met controls die daar qua accuratie niet voor gemaakt zijn.

    Probleem is dat als je de levels te gemakkelijk maakt en of meer gebruik maakt van auto-aim en QTE's, het spel sneller saai en repetitief kan worden. Maar maak je de levels te moeilijk, dan kan dat de snelheid er weer uithalen.
    Ik heb dan ook het idee dat het veel eenvoudiger is om een goed Mario-level te maken dan een goed Sonic-level, in zowel 2D als 3D.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.