De bescheiden motor achter SimCity is zonder meer de Glass Box-engine. Bescheiden, omdat het niet met geniale graphics pocht, maar liever hard werkt om werkelijk alle simulaties die je maar kunt bedenken te verenigen onder één dak. In vorige presentaties zagen we bijvoorbeeld al hoe het bouwen van nieuwe huizen ervoor zorgt dat kersverse Sims aan komen rijden en hun intrek nemen. Zelfs de verhuizing is op de voet te volgen, wie goed uit zijn doppen kijkt ziet hoe ze hun hebben en houden het nieuwe stulpje binnendragen.

"Het voeren van een beleid is nooit voor iedereen positief en je zult sowieso harde keuzes moeten maken"

Iedere stad, hoe klein deze misschien nog mag zijn, voelt hierdoor heel natuurlijk aan. Er worden nauwelijks stapjes overgeslagen, die de illusie van een bruisende wereld zouden verpesten. Zowel de mooie als de slechte kanten van een stedelijke omgeving worden belicht; zijn de mensen ongelukkig dan wenden ze zich misschien tot criminaliteit. Zo kan het zijn dat je ineens een sportwagen door rood ziet rijden en er even later vier mannen uitstappen om een bank te beroven. Dit gebeurt grotendeels vanzelf, soms onder je toeziend oog, maar waarschijnlijk vaker zonder dat je het door hebt. Wil je een echt goede burgemeester zijn, dan kun je maar beter zoveel mogelijk van dit soort problemen in je vizier hebben.

Je hoeft hiervoor niet continu Big Brother uit te hangen en op ieder individu in te zoomen; er zijn systemen in werking die aangeven waar de knelpunten van een stad zitten. Via meldingen krijg je een aardige handreiking van het spel, die je taak als houder van de stad een stuk draaglijker maakt. Het zou echter SimCity niet zijn als iedere actie niet ook weer verschillende gevolgen heeft. Het voeren van een beleid is nooit voor iedereen positief en je zult sowieso harde keuzes moeten maken, hoe onschuldig en eenvoudig ze misschien ook lijken.

Symbiose

Fervente SimCity-spelers worstelen waarschijnlijk nog dagelijks met dit vraagstuk. Nooit was er een oplossing; je kunt simpelweg niet alles tegelijk kunnen doen en zult altijd afwegingen moeten maken. Het probleem met die opzet is dat je uiteindelijk wel een complete stad wilt neerzetten als burgemeester. Je kon je in die zin nooit specialiseren als bijvoorbeeld een industriestad, omdat de inwoners dan het levensgeluk dat entertainment biedt, begonnen te missen. Dat kon je vervolgens wel weer verhelpen – zet een sportstadion neer – maar daardoor liep je eigenlijk continu achter de feiten aan. Een andere oplossing was om verschillende steden te hebben met ieder een eigen functie. Maar ook dat legt eenzelfde probleem bloot; je moet weer alles zelf doen om succesvol te zijn.

Het heeft even geduurd, zowel in deze tekst als voor SimCity, maar de komst van multiplayer gooit deze beperking volledig overboord. Nu je andere spelers hebt die net als jou steden bouwen, hoef je niet meer alles zelf te regelen. Zie je veel meer potentie in een stad die draait om rauwe industrie zoals het winnen van grondstoffen, dan is er de mogelijkheid om je daarop te storten. Wie weet heb je een nabijgelegen stad van een andere speler, die in de behoefte van huisvesting voor je arbeiders kan voorzien. De Sims die in jouw stad werken, wonen dan in die van de ander. Zo zijn er nog tientallen andere voordelen te bedenken van de wisselwerking tussen meerdere spelers. Kan iemand anders iets beter, besteed het dan aan hem of haar uit en doe waar je zelf het beste in bent, of waar je het meeste plezier uithaalt.

Everybody wins

Je kunt ook de handen ineenslaan en aan gezamenlijke projecten werken. Neem nu een vliegveld, een publieke voorziening die al net zo essentieel is als prijzig. Zou je helemaal zelf voor de kosten hiervan op moeten draaien, dan wordt het nooit rendabel genoeg om in te investeren. Werk je echter samen en zet je als afzonderlijke spelers je specialiteit in, dan wordt het dat ineens wel. Uiteindelijk heeft iedereen er namelijk profijt van, maar draag je ook samen de verantwoordelijkheid voor hoe snel zo’n project kan worden opgeleverd.

De eigen wil van andere spelers kan natuurlijk roet in het eten gooien. Stel, de industriële stad stopt ineens met het aanleveren van grondstoffen, dan komt de bouw van een publiek goed stil te liggen. Maar het is juist die onvoorspelbaarheid die SimCity voorbij de grenzen van simulatie duwt. De Glassbox-engine is onvoorstelbaar uitgebreid, maar realistisch zal deze nooit worden. Daarvoor is het een simulatie; alles wordt vooraf berekend. De toevoeging van multiplayer zorgt er echter voor dat SimCity nog net een stapje dichter bij de realiteit komt.