Saints Row 2 gooit het over een iets andere boeg dan GTA 4. Aan een vergelijking tussen die twee ontkom je niet, omdat ze de twee grootste sandboxtitels van 2008 zijn. Terwijl GTA 4 zich vooral focust op de goed geschreven verhaallijn en het realisme, probeert Saints Row 2 zich vooral te onderscheiden door drie andere speerpunten.

Allereerst is er ontzettend veel aan je eigen voorkeur aan te passen. Je hebt krankzinnig veel opties om je eigen personage te bouwen, je crib helemaal naar je eigen smaak in te richten en je auto's te pimpen. Ten tweede is er de mogelijkheid om de hele Campaign-mode zowel alleen als met een vriend online te spelen. Op ieder moment van het spel kun je iemand uitnodigen om samen met jou de missies te doen of totale chaos in de stad te creëren. Als de tweede partij geen zin meer heeft kan hij ook weer op ieder moment uit het spel stappen. Ten slotte heeft het vechtsysteem ook een opknapbeurt gehad. Je kunt nu vijanden afmaken met zogenaamde finishing moves, hardere klappen uitdelen en personages als menselijk schild gebruiken.

Iedereen die de eerste Saints Row heeft gespeeld, weet dat de makers ervan eerder neigen naar een cartooneske sfeer dan naar realisme. Het cartoongehalte zal in het tweede deel nog hoger liggen, met de meest extravagante personages en over de top humor.

Onze demo begon met het maken van het personage. Hilariteit alom toen we probeerden een extreem dikke, 89-jarige, roze-harige vrouw met roze ZZ-topbaard, Ierse mannenstem en 50 Cent-achtig loopje te maken. Toen we haar vervolgens een vijand lieten teabaggen (het in de mond leggen van de zak, zoek dat maar eens op) kwamen we echt niet meer bij! Tijdens het spelen ontgrendel je allerlei extra mogelijkheden om je schuilplaats, auto's en personage nog verder te pimpen.

Je bent niet de enige die zich bezighoudt met allerlei gekke fratsen in Saints Row 2. De inwoners van Stillwater houden zich in dit tweede deel met meer dan 200 verschillende activiteiten bezig om je heen op straat. Vuurspuwers, goochelaars, mimespelers, verzin het maar en je komt het tegen.

Soms moet je je personage vermommen om bepaalde missies te volbrengen. Bijvoorbeeld tijdens een missie waar je een mafkees in een trailerpark moet omleggen. De rest van de kampers laten je het terrein alleen op als je er uitziet als een van hen. Door je te kleden als trailertrash win je hun vertrouwen en laten ze jou op je dooie akkertje op zoek gaan naar je doelwit om die van een welverdiende schedelbasisfractuur te voorzien. Om verder te komen met het hoofdverhaal zul je genoeg respect moeten verdienen om ze vrij te spelen. Respect verdien je door van alles. Zelfs door de idiootste dingen zoals midden op straat plotseling al je kleren uitrekken en dan als een echte streaker poedelnaakt door de winkelstraat rennen. Geloof ons, met zo'n reputatie bibbert iedere gangster voor je als een rietje!

Om niets weg te geven van het verhaal zullen we hier verder niets vertellen over de rest van de demo, want het was de allereerste missie van het spel en het verklaart de cliffhanger aan het einde van de eerste Saints Row. Het speelde erg soepel en het deed ons popelen om de rest van het spel te spelen. Volgens Volition ben je zeker zo'n 35 tot 40 uur zoet om alleen al het einde te zien van de centrale verhaallijn. Tel daar nog maar 30 uur bij op als je Saints Row 2 echt voor de volle honderd procent wilt uitspelen.

We vroegen stiekem nog even of Tera Patrick ook echt in het spel zou zitten en wat je eventueel wel of niet met haar zou kunnen doen, gezien haar professie. Ze zal niet in de winkelversie zitten, maar ons is gegarandeerd dat ze wel als deel van downloadable content wordt toegevoegd aan het spel. Stilletjes zijn we toch wel benieuwd wat we met haar kunnen uitspoken. Hot Coffee? Pfff, zeg maar gerust Hot Milkshake!