Runaway: A Road Adventure verraste vriend en vijand in 2003. De grote tijden van het adventuregenre leken lang achter ons te liggen, tijden waarin klassiekers als Full Throttle, Sam & Max en Monkey Island verschenen. Het Spaanse Pendulo Studios bewees echter dat in het tijdperk van de pixel shaders, anisotropic filtering, real-time shadows en meer van die technologische ongein, het nog heel goed mogelijk is om een traditionele point-and-click adventure te maken, met een grafische stijl die we kennen van voorgenoemde klassiekers. Met Runaway 2: The Dream of the Turtle bouwt Pendulo voort op alles wat goed was van deeltje één en we hopen dat dit zal resulteren in wederom een sfeervol avontuur met Brian en zijn maatjes.

De previewversie die we binnenkregen, bevatte slechts hoofdstuk twee uit het spel (in totaal zullen er zes hoofdstukken in zitten) en de stemmen van de personages ontbraken nog volledig. Op enkele minieme bugs en een zeer zeldzame crash to desktop na was Runaway 2 zeer goed speelbaar, dus we hebben het uitgebreid onder de loep kunnen nemen om er een voorlopige mening over te vormen.

 

Eerst even een korte uitleg over de werking van het spel. Jij speelt met het personage Brian Basco en je bestuurt deze persoon door op de gewenste plaats van bestemming te klikken in de speelwereld. Objecten kun je bekijken of gebruiken, waarbij het laatste meestal betekent dat je dingen zoals een touw of een sigarenhouder in je inventaris stopt. Het doel is om het verhaal uit te spelen door puzzels op te lossen. Door te praten met verschillende personages kun je hints krijgen om verder te komen. Het oplossen van de puzzels zelf gebeurt door de goede objecten te combineren en toe te passen op de omgeving.

Zo, daar staat Brian dan, op een minuscuul tropisch eilandje genaamd Mala. Hij heeft zijn vriendin zojuist uit het vliegtuig geduwd om haar te redden (klinkt paradoxaal), waarna het vliegtuig in de jungle neerstortte. De graphics die op het beeldscherm verschijnen zijn een lust voor het oog. Runaway 2 bestaat uit 2D-achtergronden met daarin 3D-elementen. Het allereerste beeld dat je ziet, is dat van een zwaarbewaakte legerbasis. Helikopters vliegen op de achtergrond rond, een tank draait zijn kanon, een radar roteert op een militair voertuig en een soldaat volgt je met zijn machinegeweer. Dit alles ziet er zeer frivool en sfeervol uit, net als de rest van de game. Bij werkelijk elk stukje van het spel, of dat nou een vervallen mechanische buffel is of een fotodecor waarin je als surfer met een mooie dame op de foto wordt genomen door een pop van een aboriginal (ja, dit spel is absurd), zullen de details floreren. Ook de bewegingen van de personen zien er zeer geloofwaardig uit, en dit alles perfect in een cartoonesk jasje gegoten, zoals op de screenshots te zien is. Over de graphics is er geen twijfel mogelijk: het ziet er top uit. Bekijk ook zeker de vele screenshots die via de Gamepagina te bekijken zijn om je een goed beeld te vormen van de grafische stijl.

 

Eén van de belangrijkste elementen van een adventuregame is de humor. Spellen als Sam & Max of Full Throttle zouden nooit in het geheugen gegrift staan van zoveel gamers als er niet die unieke, droge en absurdistische humor in zou zitten. Hoewel sommige spellen uit het verleden wat dat betreft niet te evenaren zijn, kunnen we je in ieder geval vertellen dat humor ook in Runaway 2 een grote factor zal zijn. Menigmaal verscheen er een glimlach op mijn gezicht door de zeer droge teksten die mijn hoofdpersonage kon uitkramen. Als je bijvoorbeeld in gesprek bent met een legercommandant, kun je opeens vragen: “Colonel, I want the truth: did you order Code Red?” Ook het alcoholische aapje dat je meeneemt in je avontuur zal voor een aantal humoristische momenten zorgen. In dit hoofdstuk alleen al zaten genoeg unieke personages die allen extreem overdreven waren. Een dame met 85 vriendjes, een hersenloze soldaat die denkt dat jij een officier bent omdat zijn pet over zijn ogen zit, een surfer met één been, een kolonel die memoreert over de fantastische tijd in Vietnam: het is een bijeengeraapt stelletje idioten, en zo hoort het in dit soort spellen.

 

Het verhaal intrigeerde me direct, omdat er duidelijk een spanningsboog wordt opgebouwd. Je ziet een buitenproportioneel grote legermacht op dit mini-eilandje en krijgt te horen dat de noodtoestand is uitgeroepen. De eenogige kolonel die je van deze informatie verschaft, is echter voor geen haar te vertrouwen en je vermoedt dat hij je vriendin vasthoudt. Er is iets niet pluis op het eiland en je wilt dan ook de puzzels gaan oplossen om de mysteries te ontrafelen.

Want puzzels, daar draaien adventuregames om. Nu moet ik tot mijn schaamte toegeven dat ik meestal een walkthrough nodig heb om verder te komen bij dit soort spellen: vaak zie ik objecten in de omgeving niet of weet ik het goede object niet toe te passen. Ook bij deze game kwam ik na een aantal puzzels niet meer verder. Adventurefans zullen zeker smullen van deze uitdaging, want het doel van de puzzels is wel duidelijk, alleen hangt het af van de scherpte van de gamer of hij ziet welke middelen hij moet gebruiken om dit doel te bereiken. Ik denk dat deze moeilijkheid vooral aan ondergetekende ligt en dat de liefhebbers en ervaren rotten het een gezonde uitdaging zouden noemen. Duidelijk is in ieder geval dat de puzzels niet te makkelijk zijn.

Alles lijkt erop te duiden dat Runaway 2: The Dream of the Turtle een zeer geslaagde adventuregame zal worden. Het oogt sfeervol, de humor is aanwezig, met de spellengte lijkt het ook zeker goed te zitten en de puzzels, tja, ik zal er nog even voor gaan zitten...