Welke optie je ook kiest, het zesde deel gaat de fanbase van de serie sowieso nog verder verdelen dan zijn voorgangers. Capcom doet dit echter met een reden; de uitgever kan zo voor ieder wat wils bieden, via drie afzonderlijke verhaallijnen. Leon S. Kennedy moet voor het vertrouwde Resident Evil-gevoel zorgen, Chris Redfield is de man van de shooteractie,Jake Muller staat vermoedelijk centraal in de plotontwikkelingen rondom het terugkerende zombievirus.

Jake is als zoon van Albert Wesker een van de weinige mensen die immuun is voor de negatieve bijwerkingen, hij lijkt er vooral zijn voordeel mee te doen. Het maakt hem een interessant personage om mee te spelen, omdat je nu eens niet hoeft terug te vallen op een geweer om zombies af te maken. Zijn bovennatuurlijke kracht stelt Jake in staat om vijanden met zijn vuisten te lijf te gaan. Ook voor het verhaal is hij een sleutelfiguur, het bloed van de laatst overlevende Wesker biedt mogelijk de oplossing voor het indammen van de zombieplaag.

A quick time

Zelf hebben we maar even met Jake gespeeld, de demo die we voor de kiezen kregen begon met een vrij erbarmelijke quick-time-achtervolging, waarbij hij samen met Sherrey Birkin moest vluchten voor een uit de kluiten gewassen Nemesis. Het liet gelijk zien dat Resident Evil 6 ook binnen de verschillende verhaallijnen op meerdere gedachtes hinkt. Het wil de best mogelijke Resident Evil ooit zijn, maar grijpt naar spelelementen die niet meteen bij de serie passen.

Typisch Resident Evil

Het stuk dat we met Leon S. Kennedy speelden, liet een veel betere indruk achter. De gevierde man van Resident Evil 4 is een stuk ouder en wijzer geworden, al had niets hem voor kunnen bereiden op wat hij in het zesde deel moet doen; de president van de Verenigde Staten doodschieten. Dat zelfs een wereldleider getroffen is door het zombievirus, geeft aan hoezeer de situatie is geëscaleerd sinds de gebeurtenissen in Raccoon City, toen Leon nog als broekie werkzaam was voor de plaatselijke politie.


Nog voordat we daadwerkelijk aan spelen toekwamen, zagen we al dat Leon een aantal trucjes heeft bijgeleerd. Voorafgaand aan de demo werd kort uitgelegd welke besturingsopties je hebt. En dat zijn er veel, heel veel. Je kunt duiken, rollen, sprinten en zelfs twee handguns dual-wielden. Je zou zeggen dat Resident Evil 6 met zo’n arsenaal wel een shooter moet zijn, maar gelukkig valt dit wat betreft Leon wel mee. Het half uur dat we speelden, hebben we misschien tien zombies afgemaakt en dat was in de laatste minuut.
 

"Dat RE6 geen geniale game is, hoeft niet te betekenen dat het geen fantastische Resident Evil wordt."

Daarvoor was het typisch Resident Evil: Slecht belichte gangen vol met aanwijzingen dat er iets gruwelijks te gebeuren staat, maar continu een tijdelijk uitstel van executie. Er gebeurde uiteindelijk niet veel, behalve dat we zagen hoe uitgebreid de nieuwe Resident Evil precies is. Leon moest balken optillen, gewonden begeleiden en ondertussen ook nog contact houden met zijn meerderen om verslag uit te brengen van de situatie in het Witte Huis. Alles werd ontzettend cinematisch in beeld gebracht, maar wel met genoeg interactie om het idee te behouden dat je zelf speelt. Er zat zelfs een verwijzing in naar de eerste Resident Evil; er werd langzaam toegewerkt naar de eerste verschijning van een zombie.

Uiteindelijk zal Leon wel wat meer actie te verduren krijgen; trailers lieten al zien hoe hij over auto’s springt om een explosie voor te blijven, en dat hij te midden van tientallen zombies om zich heen knalt. Enerzijds is het jammer dat Capcom zich ook bij Leon tot dit soort momenten laat verleiden, anderzijds is het de enige manier om de verschillende verhaallijnen met elkaar te verbinden.

Chris Redfield against the world

De zombieproblemen in Resident Evil zijn al lang niet meer van plaatselijke aard. Hoewel Leon in een klein Amerikaans stadje begint, eindigt zijn avontuur waarschijnlijk heel ergens anders. Hij loopt tijdens het verhaal sowieso Chris Redfield tegen het lijf, die in Azië met een geheel nieuwe bedreiging te maken krijgt; de Javo’s. Deze monsters zijn het gevolg van een nieuwe infectie, die wordt gecreëerd door het C-virus. Javo’s zijn sneller en sterker dan de reguliere zombies, waardoor Chris logischerwijs naar groter geschut moet grijpen dan een lullig pistooltje.

Die verklaring maakt het niet veel mooier dan het is; de demo van Chris speelde als een regelrechte third-person shooter. Je kunt achter muren schuilen, sprinten, hebt machinegeweren in je arsenaal en krijgt een hele sloot aan Javo’s voorgeschoteld, zonder de spanning die een Resident Evil-game ooit met zich meebracht. Als je eenmaal van die schrik bekomen bent, blijkt het eigenlijk best lekker te spelen, op een enorm wiebelende camera na. Het mag dan niet meer zijn wat Resident Evil ooit was, daarvoor kun je bij Leon terecht. Het verhaal van Chris laat je vooral ervaren hoe het is om de zombieplaag op globale schaal te bestrijden. Dit lijkt op zijn minst een aantal memorabele momenten op te gaan leveren.

Hoe je het ook wendt of keert, Resident Evil 6 zal geen universele topper worden. Het is in zijn kern zowel een geweldig ambitieus project als een spel dat geregeld matig aandoet. Wat wel vaststaat, is dat het zesde deel met liefde voor de serie gemaakt is. Het spel is te groot, en het verhaal te interessant, om in een standaard shooter te verzanden. Dat RE6 geen geniale game is, hoeft niet te betekenen dat het geen fantastische Resident Evil wordt. En anders is er altijd nog de coöp, waardoor zelfs Resident Evil 5 nog vermakelijk werd.