Red Faction en het vervolg hebben een flinke groep fans, maar zelfs zij moeten toegeven dat het oorspronkelijke gegeven van de reeks (de omgevingen om je heen slopen om je een weg te banen door het level) niet zo uitgebreid was als het doet vermoeden. Sommige muren konden inderdaad kapot, maar je was niet geheel vrij om te kiezen hoe jij je door een level heen knalde. Het was eerder een gimmick, zoals het hoger en lager maken van de grond in Fracture daar een recent voorbeeld van is.

Red Faction: Guerrilla is eigenlijk een grote open zandbak (de game speelt zich immers op Mars af), dus een gat door de muur schieten om verder in een level te komen is niet echt nodig. Nee, in Red Faction gaan het alleen nog maar om slopen. Dit is het hele spelgegeven geworden en we moeten eerlijk zijn: het gaat niet snel vervelen.

Guerrilla speelt zich vijftig jaar na het originele Red Faction af. De Earth Defense Force staat in de ogen van de bewoners van Mars niet langer voor alles dat goed is, maar voor onderdrukking en arrogantie. Met de opnieuw opgerichte Red Faction rebellering wordt er tegen de Earth Defence Force gevochten. In het begin van de game maak je als hoofdpersonage mee hoe je broer wordt vermoord door deze zogenaamde goede leiders. Al snel sluit je je natuurlijk bij de rebellen aan om eens flink roet in het eten te gooien.

Red Faction bestaat uit zes grote gebieden die samen één grote open wereld vormen. Natuurlijk open je deze zes gebieden geleidelijk en dat doe je vooral door de Earth Defense Force dwars te zitten, hun gebouwen te vernietigen en de bewoners van Mars aan jouw kant te krijgen. Dit doe je allemaal door diverse missies aan te nemen. Er verschijnt dan netjes een icoontje op de radar, je pakt één van de verschillende voertuigen en je rijdt naar de plek van bestemming om een missie uit te voeren.

In de previewversie die wij speelden hebben we tot dusver al wat afwisseling in de missies kunnen waarnemen, maar er is één ding dat het leukste blijft, en dat is ouderwets slopen. Gelukkig ben je daar dan ook het meeste mee bezig. Vaak moet je een gebouw van de Earth Defence Force met de grond gelijk maken. Dit kun je doen met flink wat wapens. Zo kun je bijvoorbeeld op gastanks die dicht bij het gebouw staan schieten om de boel te laten ontploffen. Maar het leukste is om je grote hamer te pakken en het hele gebouw beetje bij beetje af te breken. Het wordt een hele uitdaging het gebouw zo lang mogelijk te laten staan, terwijl je de hele fundering ervan wegtimmert.

Andere missies houden veelal het beschieten van de vijandelijke soldaten in, maar in de toch vrij korte speelsessie (een middag) viel vooral de missie op waarin je met je een grote wagen een aantal palen omver moest rijden. Ondertussen zetten je vijanden de achtervolging in. Omdat je een oneindig aantal landmijnen uit je wagen kunt gooigen, kun je er een lekkere rotzooi van maken.

Ziet de toekomst van Red Faction: Guerrilla er dan alleen maar rooskleurig uit? Niet helemaal. Grafisch oogde Guerrilla enorm leeg, alsof de game een enorm leuke doos met speelgoed was waar verder niet over de aankleding is nagedacht. Maar eerlijkheid gebied ons te zeggen dat we het natuurlijk wel over Mars hebben: een planeet die bij uitstek nu niet bepaald mooie beelden oproept. THQ verzekerde ons daarbij dat de zes verschillende omgevingen ook echt allemaal een verschillend uiterlijk zullen krijgen. Ook vragen wij ons af of de gameplay echt interessant blijft. Slopen is leuk en verslavend, maar kan er een hele game om gebouwd worden? Misschien is het maar goed dat THQ de game pas volgend jaar uit brengt. Weten we in ieder geval zeker dat er nog alle tijd besteed gaan worden aan de verschillende missies en de graphics. Qua gevoel en besturing zit het nu namelijk al wel snor.