De voornaamste spelmodus in Red Dead Redemption is namelijk de free-roaming multiplayermodus. Waar je normaal bij het opstarten van de multiplayermodus eerst in een lobby terecht komt waar vervolgens de host een spelmodus uitkiest, kom je in Red Dead Redemption direct in de spelwereld terecht. Hier zie je andere spelers rondlopen, maar ook dieren en computergestuurde personages. De volledige, gigantische spelwereld is direct beschikbaar en kun je te voet of te paard verkennen.

In deze wereld kun je groepjes vormen, posse’s genaamd. Er zijn maximaal zestien spelers tegelijk in de wereld, waarvan er acht in één posse kunnen zitten. Vanuit zo’n posse kun je in de wereld vervolgens tal van activiteiten ondernemen. Zo kan de leider van de posse een race uitzetten naar een bepaald punt, of besluiten om een schuilplaats van computergestuurde bandieten te overmeesteren. Maar de activiteiten hoeven niet altijd competitief te zijn. Vrijwel alles wat je normaal in singleplayer buiten de missies om kunt doen, kan nu ook in de multiplayer, zoals op dieren jagen of de lokale sheriffs uitdagen voor een potje ‘politie en boevetje’.

De free-roaming modus is ideaal voor wie gewoon even wat aan wil kloten. Je voelt je echt een cowboy in het uitstrekte landschap, sluit vriendschap met wie je toevallig in jouw uithoek van deze wereld tegenkomt. Je jaagt samen op wat dieren, totdat je in de verte een hoge bult ziet. “Wie het eerste boven is”, schreeuwt de één via de headset, en geeft zijn paard een paar klappen en laat een flinke stofwolk achter zich opdwarrelen terwijl zijn paard met rasse schreden kleiner wordt. Hem nu alsnog inhalen, is eervoller dan ooit.

Conventionele spelmodi

Voor wie behoefte heeft aan een serieuzere competitieve uitdaging, zijn er ook conventionelere spelmodi beschikbaar die door de posseleider kunnen worden gestart. Deze spelmodi verschillen van een normale deathmatch tot een variant op capture the flag en spelen zich af in kleinere omgevingen, meestal rond de dorpen, steden en schuilplaatsen uit de grote wereld.

Geheel in westernstijl begint elk van deze modi met een shootout, waarbij de spelers in een kring staan en elkaar moeten beschieten tot er nog maar één overeind staat. Wanneer de spelmodi in teams wordt gespeeld, staan de twee teams lijnrecht tegenover elkaar. Onderling worden dan afspraken gemaakt over wie welke tegenstander onder de hoede neemt. De shootouts zijn kort en heftig en of je ze overleeft ligt er ook maar net aan of er geen tegenstander is die jouw hoofd als doelwit heeft gekozen. Heel serieus moeten de shootouts niet genomen worden. Ze vormen vooral een leuk intermezzo voor aanvang van het spel en geven de winnaar een prettige ego-boost.

De leukste multiplayermodus die we speelden was ‘Hold Your Own’, waarin twee teams een zak goud uit de vijandige basis naar hun eigen basis moeten brengen. Inderdaad: capture the flag. De kracht van de modus zit hem vooral in het ontwerp van de map. Beide basissen zijn vrij open van opzet, wat verschillende routes open laat om de basis binnen te dringen. Tegelijk is het landschap vlak en zijn er weinig obstakels, waardoor je vijanden van verre aan kunt zien komen. Een goede scherpschutter kan een basis in zijn eentje vrij goed verdedigen. In de map staan echter ook kanonnen, waarmee je die sniper weer vrij gemakkelijk uit zijn eigen basis rookt. En zo bleek alles uiteindelijk bijzonder goed in balans en was er een leuke wisselwerking tussen de basis binnensneaken, kanonskogels ontwijken, de vijand in het kanon proberen te overmeesteren en drive-by shootings te paard.

De zakken goud komen ook terug in de spelmodus ‘Gold Rush’, die we in Free For All-modus speelden. Hierin moet iedere speler voor zichzelf goud zien te pakken en dit naar een kistje brengen. Met acht andere, hebberige spelers op de kaart, is dat lastiger dan het op het eerste gezicht lijkt. Sommigen bewaken de kistjes of het goud van een afstandje om vervolgens de drager te doden en zelf het goud te incasseren. Tegenover een normaal spelletje Free For All, wat we later speelden, bood deze Gold Rush toch de nodige extra diepgang.

Dead Eye

Ook aanwezig in de multiplayermodus is Dead Eye, een speciale bonus die je verkrijgt door het doden van tegenstanders. In de singleplayermodus vertraagt de tijd wanneer je Dead Eye gebruikt, in de multiplayermodus is dat niet het geval. Wel kun je net als in singleplayer meerdere tegenstanders markeren om daarna razendsnel de verschillende schoten na elkaar te lossen. Vooral handig wanneer je getuige bent van een gevecht tussen meerdere tegenstanders, die je als lachende derde graag beiden tegelijk in het stof ziet bijten.

Al met al lijkt de multiplayermodus van Red Dead Redemption meer dan bijzaak te worden. Vooral de free-roaming-modus heeft bijzonder veel potentieel omdat je daarin de levendige, interactieve wereld van Red Dead Redemption echt samen kunt beleven. De overige multiplayermodi zitten sterk in elkaar en vormen een leuke afwisseling van het free-roaming-gebeuren. Daarbij zit er een behoorlijk diep uitgewerkt ervaringssysteem in, waarmee betere wapens, paarden, nieuwe uitdagingen en mogelijkheden zijn te verdienen. Meer ervaring komt overigens alleen van pas voor het free-roaming gedeelte. In de normale multiplayermodi zijn alle spelers van hetzelfde niveau om de boel een beetje eerlijk te houden.