Bekijk ook ons interview in New York met

één van de ontwikkelaars van Prototype

De meest gewelddadige persoon in Prototype is hoofdrolspeler Alex Mercer, een met superkrachten opgezadelde man die geen idee heeft wie hij is, wat er is gebeurd en niet weet hoe hij aan zijn verschrikkelijke krachten komt. Het enige dat Alex wel weet is dat hij boos is en zint op wraak. Alleen op wie hij zich zal moeten wreken moet hij nog uitzoeken.

Dat zal hij doen in de duurste wijk van New York, Manhattan, waar de dingen niet zo vredig zijn. Mensen veranderen door een virus in zombies, geïnfecteerde monsters komen achter Alex aan en het leger vecht zowel tegen Alex als tegen de monsters. Hoe het verhaal precies in elkaar steekt wil ontwikkelaar Radical natuurlijk nog niet vertellen, maar wat we al wel weten is dat de militairen in Manhattan gespecialiseerd zijn in virusuitbraken. Kijk dus niet raar op als het leger iets te maken heeft met de vreemde gebeurtenissen in Manhattan en Alex' angstwekkende transformatie.

Alex is een interessante hoofdpersoon, omdat je aan de ene kant snapt dat hij boos is, maar aan de andere wel af en toe met open mond staat te kijken naar hoe hardhandig hij is. Hij rukt mensen met gemak in tweeën en kan van grote hoogten op mensen landen om vervolgens meters verder te surfen op hun lijken. Vooral als hij iemand 'consumeert' gaat dat met brute kracht. Zonder omkijken hebben we hem kelen zien openrukken en de ruggengraat uit mutanten zien trekken.

Met dat consumeren neemt Alex onder andere de herinneringen over van de persoon die hij consumeert. Dat doet alleen bij speciale figuren in de game ter zake. Bepaalde personen weten namelijk iets van wat er met Alex gebeurd is. Zo'n persoon is een node in de zogenaamde Web of Intrigue. In dit web bevinden zich allerlei mensen met informatie over Alex' geschiedenis en kennis over mensen die meer weten. Consumeer één zo'n node en je krijgt informatie over een aantal andere nodes; hoe meer van deze figuren je pakt hoe verder je het Web of Intrigue ontrafelt en hoe meer je ontdekt over de geschiedenis van Alex.

Uiteraard kom je een groot deel van deze personen tegen als je gewoon de verhaallijn volgt en de game direct in een rechte lijn uitspeelt. Wanneer je niet van de gebaande paden afwijkt, ontdek je één derde van de nodes en snap je de basis van het verhaal. De speler die meer wil weten gaat op zoek naar de rest en kan een stuk dieper in de achtergrond van Prototype duiken. De game moedigt de speler dan ook aan om meer te doen dan de standaard verhaallijn te volgen. Er zijn daarom ook extra spelelementen buiten de verhaallijn in de game verwerkt. Denk hierbij aan races waarin je zo snel mogelijk door Manhattan moet rennen en springen, vergelijkbaar met Crackdown. Ook zijn er vernietigingsmissies. Hierin moet je bijvoorbeeld binnen twee minuten met een tank zoveel mogelijk schade aanrichten. Niet heel anders dan de Kill Frenzies uit de Grand Theft Auto-serie.

Naast herinneringen kan Alex de gedaante, krachten en vaardigheden aannemen van de persoon die hij consumeert. Ook in dit geval levert dit met een gewone burger niets op, maar zodra hij een helikopterpiloot consumeert kan Alex vliegen in een helikopter. Neem een legercommandant te grazen en je kunt luchtsteun inroepen. Wanneer je je vermomt levert dat wat rust op. Als je eruitziet als een militair laten de andere militairen je met rust. Totdat je een kop van iemands romp rukt, dat valt wel op.

Die rustmomenten zijn erg welkom, want zodra de actie losbarst is het echt een ware chaos. In het begin van de game valt dat allemaal nog wel mee. Manhattan heeft drie soorten zones: neutrale zones, zones waar het leger de macht heeft en zones waar geïnfecteerden met de scepter zwaaien. Naarmate de game vordert worden die neutrale zones steeds kleiner en de andere twee zones steeds groter, tot op het punt dat de geïnfecteerde zones en de militaire zones steeds meer beginnen te overlappen. Dat is het punt waarop je de controle kwijtraakt en wordt ondergedompeld in een geweldige chaos.

De mutanten rennen door de straten en langs gebouwen en maken ongelooflijke sprongen. Zij strijden tegen het leger met voetsoldaten, bewapend met mitrailleurs, raketwerpers, tanks en helikopters. En beide partijen hebben een minstens zo'n grote hekel aan elkaar als aan Alex. Daarbij komt nog dat de inwoners van Manhattan volop in de straten aanwezig zijn, en hoe verder je in de game komt, hoe meer de burgers veranderen in zombies. En New York zou New York niet zijn zonder enorme hoeveelheden taxi's en ook ander verkeer. Kortom, de straten zijn bomvol, overal om je heen wordt geschoten en gevochten. Taxi's ontploffen, mensen gaan dood, het is een zootje. Wij weten niet of we ooit zoveel tegelijk hebben zien gebeuren op ons scherm. En dat allemaal met een stabiele framerate.

Als je gaat kijken naar de details en de textures, dan is Prototype niet de mooiste game die je ooit hebt gezien, maar dit is dan ook geen game om stil te gaan staan en daarover na te denken. In plaats daarvan laat je je overladen met de actie die overal om je heen gebeurt. Op technisch vlak is Prototype dan ook echt een knappe prestatie. Ontwikkelaar Radical Entertainment heeft al veel ervaring met het free-roaming genre. Het bedrijf maakte eerder al drie goede free-roamers, Scarface: The World is Yours, The Simpsons: Hit & Run en The Incredible Hulk: Ultimate Destruction. Uit Prototype blijkt dat Radical Entertainment die ervaring heeft, het is een game die op technisch vlak zeer veel indruk maakt.

Radical heeft met diezelfde games ook al bewezen dat ze verstand hebben van goede gameplay. En dat is belangrijk bij deze game, want af en toe kan de game behoorlijk desoriënterend zijn. Met de rechter trigger en de linker stick laat je Alex free-runnen. Hij sprint naar voren, springt automatisch over het verkeer heen en rent langs muren. Dat klinkt iets te eenvoudig, maar er gebeurt zoveel om je heen en je bent zoveel bezig met vechten, dat je niet wil dat het free-run-gedeelte moeilijker wordt gemaakt dan dit. Daarvoor ligt het tempo in Prototype te hoog. Alle gebouwen in de game zijn bovendien te beklimmen, Alex rent er gewoon tegenop. Hij kan zich afzetten en naar volgende gebouwen springen, waarbij zijn lenigheid absoluut niet onder doet voor die van Spider-Man. Doordat je tegen alle gebouwen op kunt rennen en de mutanten dat ook doen, speelt verticale gameplay een belangrijke rol. Dit is wat de game af en toe wat desoriënterend maakt. Gelukkig heeft de game echter een uitstekend lock-systeem, waardoor je altijd wel een vijand in het vizier kunt krijgen, die je meteen weer kunt aanvallen.

Dat aanvallen zelf kan op vele verschillende manieren. Ten eerste kan Alex zijn handen veranderen in verschillende wapens. Zo kunnen zijn vuisten veranderen in twee zwepen, in enorm zware hamers, zwaarden en Wolverine-achtige klauwen. Maar dat is niet alles. Stel bijvoorbeeld dat Alex een helikopter wil neerhalen. Dan kan hij met één van deze vuisttypes naar de helikopter toespringen en het ding aan stukken slaan. Dat is de meest voor de hand liggende optie. Maar hij kan er ook naar toespringen en de helikopter kapen, een tank kapen en de helikopter uit de lucht schieten, een vijand, burger of auto oppakken en deze er tegenaan smijten of een raketwerper van een militair pakken en hiermee de heli kapotschieten. Tot slot zou je zelfs de Infected naar de militaire zone kunnen lokken en hun het werk laten doen.

Er is afwisseling genoeg in de gameplay van Prototype. De game is een bloedsnel actiespektakel dat zijn weerga niet lijkt te kennen. De demo die we speelden duurde misschien slechts twintig minuten en we kunnen niet wachten om langer aan de slag te gaan om te zien of de game ook na uren lang spelen zo goed blijft.

Bekijk ook ons interview in New York met

één van de ontwikkelaars van Prototype