Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Preview
Outlast 2

Outlast 2 (hands-on)

Zuidelijke gezelligheid

Geschreven door Redactie Gamer.nl op

Dat Outlast 2 dit jaar uitkomt, zou je met het huidige aanbod aan horrorgames bijna voor lief nemen. Het genre was tot een paar jaar geleden crimineel afwezig, maar uit de as van klassiekers als Resident Evil, Alone in the Dark en Silent Hill traden langzaam maar zeker een paar moderne indiegames die de kunst van het-bang-zijn-om-om-de-hoek-te-kijken weer ouderwets terugbrachten. Denk aan Amnesia: A Machine for Pigs en Slenderman, maar later ook de onverwachte culthit Outlast van ontwikkelaar Red Barrels. 

Het was in 2013 de eerste titel die de nieuwe PlayStation 4-gamers de stuipen op het lijf joeg, waar het tweede deel van de serie in een korte hands-on sessie wederom in slaagt. We rennen door donkere maïsvelden en een verlaten en spookachtig schoolgebouw, en verkennen zo ook nog gore hutjes in een niemandsoord in de woestijn van Arizona. De vertrouwde elementen uit Outlast zijn allemaal weer van de partij in deze zeven uur durende game; het managen van de camerabatterijen waarmee je de omgeving verlicht, het verstoppen in kluisjes om aan psychopaten te ontkomen en bovenal het gebrek aan vechten.

Outlast 2

Ontspoorde situaties

Philippe Morin, een van de oprichters van de studio, vertelt dat er op het gebied van leveldesign wél grote ontwikkelingen hebben plaatsgevonden. Het origineel wordt gedefinieerd door de nauwe gangetjes van een op hol geslagen psychiatrische inrichting, waarbij je amper het gebouw verlaat. “In Outlast 2 dwaal je vaker in de buitenlucht, in grotere, wijdere omgevingen”, legt Morin ons uit. “De game duurt daarbij rond de zeven uur, zodat het een rollercoaster-ervaring blijft.” De situatie in de demo die we spelen ontspoort al snel wanneer de auto waarin twee journalisten zich bevinden crasht terwijl het duo een moord op een zwangere vrouw onderzoekt.

We kruipen in de huid van de mannelijke helft van het tweetal, op zoek naar de collega die vermist is na het ongeluk. Wat meteen opvalt, is dat de Unreal Engine is opgekrikt. De zuidelijke taferelen van veranda’s met krakende wiebelstoelen, de stoffige vlaktes en hoog begroeide boerderijvelden zien er vele malen mooier uit dan wat Outlast biedt. Om je heen valt meer te zien en dat komt de spanning ten goede. Binnen minuten zijn de eerste louche figuren al gespot, waarbij de enige weg die we op kunnen in hun richting is.

Outlast 2
Outlast 2

Paniekmanagement

Het leidt ons naar hopen met levenloze lichamen waar de vliegen driftig omheen cirkelen, met geluiden in de verte die niets anders dan onheil voorspellen. De opbouw en het mysterie worden zo mooi opgebouwd, met hier en daar wat goedkope, doch effectieve jumpscares. Zodra het kat-en-muis-spel waar de eerste Outlast ook zo bekend om staat begint, lijkt de ontwikkelaar echter niet goed te hebben gekeken naar de gebreken uit de eerdere game. Vooral in de grotere omgevingen raak je de weg snel kwijt en is het onduidelijk waar we heen moeten rennen, vooral als de batterijen van het licht opraken.

Zulke momenten zitten de achtbaanrit wat in de weg. Dit is zonde, want iedereen die graag naar horrorfilms van de slasher-variant kijkt, heeft altijd al eens door een maïsveld willen rennen terwijl er gestoorde boeren achter je aan zitten. Het voegt wel de nodige uitdaging toe, want naast de verhaalvertelling die Red Barrels met de omgeving, geluidseffecten en verzamelbare objecten toevoegt, wil de maker ook gewoon dat de speler peentjes zweet. Een juiste balans tussen totale paniek en navigeren door een plek waar de bloederige pikhouwelen je om de oren vliegen zou hier goed te pas komen.

Outlast 2

Outlast 2 lijkt daarom vooralsnog in het verlengde van het eerste deel te liggen, wat niet per definitie erg is, want er is genoeg vraag naar. Het is daarnaast interessant om te zien waar het occulte verhaal vol satanistische rituelen en samenzweringen heen gaat, iets wat volgens Morin ook nog wordt uitgediept met een stripboekenreeks die de kloof tussen de twee titels moet vullen. Wanneer dat zover is, zullen de bloeddrukklachten weer optreden, dus werk maar alvast aan je meditatietechniek.

Outlast 2 komt deze herfst uit voor de pc, PlayStation 4 en Xbox One.

Door Sander van Dalsum

Bron: null

Dit artikel delen:

Lees meer

'Link blijft altijd de held in Zelda-hoofdreeks' Stemacteurs The Witcher 3 keren terug voor Gwent-game
13

Reacties op: Outlast 2 (hands-on)

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • RavenMMG

    • 10 maanden geleden
    Spellen waarin je kunt schieten noem ik op zijn best thriller

    Horror is als je hulpeloos bent , sfeer
    En dit zet outlast perfect neer , ook amnesia
    Toppers in over het algemeen slechte horror genre

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    coola

    • 10 maanden geleden
    Ik hoop dat deze wel een stuk enger is dan het eerste deel.

    Eigenlijk heeft alleen P.T. mij echt weer goed laten schrikken.

    De amnesia games zijn al helemaal een lachertje. Totaal niet eng.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    Vovelic

    • 10 maanden geleden
    @coola Of ik een ben een watje of jij bent een bikkel want Amnesia moet ik echt na elk kwartier uitzetten omdat het me te intens werd haha en ook van Outlast ben ik een paar keer van m'n bank af geschoten xD

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    spreadthehate

    • 10 maanden geleden
    @Vovelic

    Zo eng in het spel niet. Als je eenmaal de formule kent van Outlast dan weet je eigenlijk wat je kan verwachten heel de game door. En bij Amnesia precies hetzelfde verhaal :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    Vovelic

    • 10 maanden geleden
    @spreadthehate Ja maar desondanks scheet ik wel echt in m'n broek. Gewoon het benauwende gevoel dat er elk moment iets kon gebeuren terwijl vooral in Amnesia het best wel meeviel hoeveel encounters er nou waren haha

    Damn vooral dat watermonster joeg me de stuipen op het lijf!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    spreadthehate

    • 10 maanden geleden
    @Vovelic

    Ben ik het zeker met je eens. Een paar keer schrikken heb ik ook zeker meegemaakt.
    Helaas blijft het daar alleen bij.

    Het eerste uur zit je nog redelijk met angst te spelen tot je de formule kent.
    Hierna is het allemaal niet zo eng meer.

    Mooiste game die ik heb gedaan is toch zeker wel Soma, wat was dit een dik spel zeg.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    coola

    • 10 maanden geleden
    @Vovelic

    Nou ja ik zou mezelf niet echt een bikkel noemen :D ik bedoel toen ik P.T speelde was ik echte effe een brokeback coola xD en bij de resident evil 7 demo had ik het ook effe niet meer.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    timtim96

    • 10 maanden geleden
    @coola moet je eens voorstellen. Horror-games in VR ;)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    MrTomatoBalls

    • 10 maanden geleden
    Ik ga weer lekker in mijn broek poepen bij de levels dat je weg moet rennen. Ik vind het altijd wel iets toevoegen dat je niet weet waar je heen moet.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • innerchild

    • 10 maanden geleden
    Ïk moest hier hard om lachen " Vooral in de grotere omgevingen raak je de weg snel kwijt en is het onduidelijk waar we heen moeten rennen, vooral als de batterijen van het licht opraken. "

    Ja duh, dat is juist de bedoeling… Komt allemaal op jezelf neer. Geen houd je handje vast mentaliteit…. Dat dit ooit een minpunt zou worden in een spel….. God ik word oud…

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    Maux

    • 10 maanden geleden
    @innerchild Inderdaad. Ik stel voor dat de heer Van Dalsum gewoon weer spellen gaat spelen die hem bij het handje houden en vooral geen zaken voorzet waar hij zelf iets moet doen, want dan is het opeens een 'ongebalanceerd spel' en raakt 'ie helemaal in paniek.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    Vogeltje

    • 10 maanden geleden
    In Amnesia was het juist niet het schrikken zelf, maar het gevoel dat je je constant opgejaagd voelt maakte het eng. De kans dat er iets zou gebeuren was bijna door de gehele game aanwezig. En daarbij dat je natuurlijk niets kon doen behalve rennen em verstoppen.

    Schrikken of jumpscares zijn maar een klein onderdeel van een goede horror game.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Dennispls

    • 10 maanden geleden
    Man ik heb genoten van deel 1. Sure jumpscares kunnen als cheap worden gezien, maar ze zijn wel doeltreffend. Het gevoel van achtervolgd worden bleef constant aanwezig en genereerde dat gevoel wat je krijgt als je in je enge droom niet hard of helemaal niet weg kan rennen voor de horror. Qua graphics zat het ook gewoon goed. Mooie omgevingen en characters.
    Ik kijk dan ook met smart uit naar de release!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.