Het is ondertussen alweer drie jaar geleden dat het eerste deel in de Onimusha trilogie werd uitgebracht . Hierin volgde je het verhaal van de dappere jonge samurai Samanosuke Akechi, die het zestiende eeuwse Japan van een leger aan demonen, onder leiding van de warlord Nobunaga Oda, moest redden. Deel twee verscheen een jaar later onder de naam Samurai's Destiny. Deze keer had men ervoor gekozen om een andere samurai de hoofdrol te laten vertolken, namelijk Jubei Yagu. Wederom ging deze nieuwe samurai de strijd aan met de onsterfelijke warlord Nobunaga Oda. Nu, anno 2004, mag eindelijk het derde, en tevens laatste, deel het levenslicht zien onder de naam “Demon Siege”.

Aangezien de ontwikkeltijd van dit derde deel aanzienlijk meer tijd bedroeg dan bij de twee voorgaande delen, is het niet meer dan logisch dat de verwachtingen erg hoog liggen. Het voornaamste doel van Capcom met dit derde deel, is het bereiken van de westerse markt. De eerste twee delen werden weliswaar goed verkocht, maar lang niet zo goed als in Japan.

Dit was voornamelijk te wijten aan het feit dat beide games nogal Japans gericht waren met hun muziek en setting. Dat is natuurlijk een geweldige ervaring voor de liefhebbers van de Japanse cultuur, ikzelf ben één van die mensen en heb genoten van het overschot aan Japanse muziek &cultuur. Maar ik kan mijzelf goed voorstellen dat het merendeel van de westerse cultuur hier geen interesse in heeft.

Daarom heeft men ervoor gekozen dat dit laatste deel zich zowel in Parijs als in Japan afspeelt. Om er nog een schepje bovenop te doen, heeft men ook nog gekozen om de Franse acteur Jean Reno (Jacques) als één van de hoofdpersonages neer te zetten.

Deze combinatie van onder andere de Europese setting, plus een Europese acteur zou Onimusha 3 toegankelijker moeten maken voor het westerse plubliek. Gelukkig is de Japanse cultuur, waar de Onimusha games zo om bekend staan, weer goed vertegenwoordigd. Hoe? De game speelt zich namelijk niet alleen in twee verschillende landen af, maar ook nog in twee afzonderlijke tijdperiodes. Je speelt het ene moment in het middeleeuwse Japan en het andere moment in het Parijs van de 21ste eeuw. Een prima afwisseling dus.

Om zoiets mogelijk te maken, moet er natuurlijk weer een nieuw verhaal bedacht zijn. Ik kan natuurlijk niet het gehele verhaal vertellen, maar wel een inleidend stukje om de interesse te wekken.

Samanosuke Akechi staat op het punt de confrontatie aan te gaan met zijn eeuwige aartsrivaal Nobunaga Oda. Op het moment dat hij wil toeslaan, verschijnt er een blauw krachtveld om hem heen en hij verdwijnt van het slagveld. Om uiteindelijk weer te verschijnen in het Parijs van de 21ste eeuw, dat op dat moment onder aanval ligt van allerlei gruwelijke demonen. Hij loopt eigenlijk direct Jacques (Jean Reno) tegen het lijf, die op zijn beurt ook “weggewarpt” wordt, ditmaal naar het oude Japan van Samanosuke.

Omdat Onimusha een adventure game is, waarin je lekker demonen de pan in kan hakken, is het van zelfsprekend dat je een aantal heerlijke zwaarden tot je beschikking hebt. Zo zijn een aantal zwaarden uit de voorgaande delen weer van de partij en is ook het vechten zelf vrijwel hetzelfde gebleven, al is het wel iets verder geperfectioneerd. Jacques vecht op zijn beurt met een pittige magische zweep, waarmee je flink kunt huishouden. Verder is het vervelende voortbewegen met de D-pad verholpen en heb je nu zelf de keuze om jezelf te besturen met de D-pad of de analoge stick. Een ideale verbetering.

Verder ligt bij de gevechten meer de nadruk op het uitvoeren van combinatieaanvallen. Een voorbeeld; doordat de pijl en boog nu onder één knop zit en je deze niet meer apart hoeft te selecteren, kun je heel snel wisselen tussen het aanvallen over een lange of korte afstand. Een perfecte combinatie, die gerand staat voor spetterende dynamische gevechten.

Wat verder ontzettend mooi naar voren komt in deze game, is de sfeer die het uitstraalt. Of je nu rondloopt in het oude Japan of in het Parijs van deze tijd, het ademt echt de sfeer uit die hoort bij dat gebied. Dat is mede te danken aan de volledig in 3D weergegeven gebieden waar jezelf een weg door baant. Ook de grote bekende locaties in Parijs zijn authentiek weergegeven, zoals bijvoorbeeld de Eifeltoren. Het leuke hiervan is, dat je ook daadwerkelijk rondom deze authentieke locatie demonen de pan in hakt.

Conclusie:

Al met al ziet Onimusha 3: Demon Siege er fantastisch uit en lijkt het eindelijk geperfectioneerd te zijn op zowel het gebied van gameplay, setting, muziek en graphics. Of Capcom nu eindelijk de westerse markt weet te raken met deze game, zal moeten blijken bij de Europese release in juli dit jaar.