Voor sommige mensen heeft de ietwat zure ondertoon van onze introductie misschien wat extra uitleg nodig. Dat nemen we niemand kwalijk, want de laatste Legacy of Kain-game stamt alweer uit 2003. Tijd voor een opfriscursus: de Legacy of Kain-serie bestaat uit vijf verschillende games. Twee Soul Reaver-games die zich richten op het verhaal van de verstoten vampier Raziel, twee Blood Omen-games die het verhaal van de vampierenheerser Kain vertellen en een laatste game die beide antihelden samenbrengt en de verhaallijn feilloos full circle afrondt.

Optie 3

Over die verhaallijn gesproken, die mogen we volgens fans tot een van de beste van het medium games rekenen. Volgens ondergetekende mag je dat ‘een van de’ zelfs weglaten. Verdeeld over die vijf games vertelde ontwikkelaar Crystal Dynamics een verhaal dat zijn gelijke niet kent. Het bracht met Nosgoth een wereld tot leven vol fascinerende personages, tijdreizen en andere dimensies, zonder dat het ooit ergens in doorsloeg. Vervolgens sloot het die vertelling waterdicht af, zonder dat spin-offs, rare fratsen of geforceerde vervolgen roet in het eten hebben gegooid.

Wie zich fan noemt van deze reeks hoopt al sinds 2003 op het volgende: optie 1) niemand raakt deze serie meer aan en de kwaliteit blijft op die manier gewaarborgd. Optie 2) Crystal Dynamics haalt (de toevallig vorige maand bij Naughty Dog ontslagen) schrijfster Amy Hennig terug en neemt óf een complete andere tijdsperiode óf bouwt succesvol verder aan verdieping met het verhaal dat we dachten afgesloten te hebben. Square Enix koos dus voor een eigen optie. Optie 3), een actievolle mmo in Nosgoth waar mensen en vampieren het tegen elkaar opnemen.

Nosgoth, dus

Nu het hart even heeft kunnen luchten, door met Nosgoth. In een notendop is dit een free-2-play third-person shooter waar de Legacy of Kain-stempel alleen op gedrukt is voor marketingdoeleinden. Het doet niets aan het uitdiepen van de wereld of het functioneel gebruiken van bestaande geschiedenis en/of personages. Nosgoth heet Nosgoth omdat een bekende franchise meer stof doet opwaaien dan een compleet nieuwe titel. En als we dat verband even vergeten, blijkt het nog best een vermakelijk te zijn, zelfs in de alpha-versie die we mochten spelen.

In verschillende duistere arena’s mogen vier gamers het als mensen opnemen tegen vier gamers die als vampier spelen. In de alpha-versie hadden we toegang tot een team deathmatch-modus en verschillende klassen aan beide zijden. Wat die mensen betreft: weinig nieuws onder de zon. We rennen, we schieten, op afstand of van dichtbij, met een handjevol skills en vier ondoden in de buurt. Voorafgaand aan de match stel je een load-out samen en hoe meer je speelt, hoe meer mogelijkheden je vrijspeelt. Aardig, maar niet genoeg om de interesse van de gemiddelde gamer te wekken. Daar mogen de vampierenbroeders voor zorgen…

Bloedzuigers

Onze knoflookhatende vrienden spelen namelijk wel uniek. Wie in een vampierenlichaam kruipt, is sneller, sterker, rent tegen muren op of vliegt metershoog de lucht in met een mens in zijn klauwen, vlak voordat ‘ie ‘m te pletter laat slaan tegen de stoeptegels van Nosgoth of precies te midden van een aantal teamgenoten laat vallen. Alles draait bij deze gruwelen om close range en tactiek. Zo is het leegslurpen van een mens een mooie manier om je levensbalk weer aan te vullen, maar aangezien je dan kwetsbaar bent, sleep je beter eerst even dat sappige lichaampje mee de schaduwen in.

Het spelen als vampier is een genot; het voelt vers aan en geeft een unieke draai aan een verder vrij generiek ogende multiplayergame. Daar ligt ook de crux. Om te voorkomen dat iedereen als vampier wil spelen (de onbetwist leukere ervaring) worden de rollen per ronde afgewisseld. Voor elke keer dat je als vampier speelt (leuk!) word je dus ook verplicht om een keer als mens te spelen (mwah). Het is aan Psyonix om hier uiteindelijk een juiste balans in te vinden. Daarbij zien we in de uiteindelijke versie vast en zeker ook meer variatie en mogelijkheden om deze eerste (en grootste) zorg weg te nemen.

Alpha

Aan de ene kant is Nosgoth, in zijn alpha-fase, een bijzonder indrukwekkend leuke game om te spelen. Als vampier. Maar die andere, menselijke helft? Het is vooral de vraag hoeveel er nog aan zo’n kernwaarde van de ervaring gesleuteld gaat worden. Een ding is alvast zeker: Nosgoth als nieuw deel in de Legacy of Kain-serie is een feit, of je dat als fan nou leuk vindt of niet.