Ontwikkelaar Carbine bombardeert fans al maanden met goed gemaakte, grappige promotiefilmpjes die de diverse aspecten van het spel belichten. Het gevoel voor humor schuilt niet alleen in de PR, maar is verweven door het hele spel. Als oude, cynische MMO-reporter is het dan heel moeilijk om cynisch te blijven. WildStar voelt vanaf het begin als een tekenfilm, in de beste zin van het woord: kleurrijk, vloeiend geanimeerd en met heel veel persoonlijkheid.

De ontwikkelaars hebben bewust gekozen om geen fotorealistisch spel te maken. Ddat is volgens ons een slimme beslissing. Niets veroudert zo snel als realisme in een computerspel, terwijl gestileerde beelden zoals in Borderlands, Zelda The Windwaker en World of Warcraft jaren later nog steeds aantrekkelijk blijven.

We spelen echter geen MMO om naar te kijken, we willen wat doen. En bij het opstarten van de character generator kunnen we naar hartenlust een personage kleien tot hij of zij er uitziet zoals wij zelf willen. Er zijn heel veel schuifjes om allerlei details mee aan te brengen, maar aangezien dit een bèta is (en ons personage op gewist wordt) zijn we hier geen uren mee aan de slag gegaan.

Class

Ontwikkelaar Carbine maakte veel lawaai over de verschillende ‘classes’, die de studio stuk voor stuk onthulde. De laatste twee, de Medic en de Engineer, waren vroegtijdig gelekt, dus de verrassing was er bij de recente bekendmaking wel al van af. Juist door alle bombarie rond de verschillend classes viel het ons op hoe weinig ze van elkaar verschillen. Dat komt voor een deel omdat we nog niet al te ver in het spel zijn (we mogen alleen schrijven over de inhoud tot level 15), maar ook omdat de classes allemaal mengvormen zijn van twee typen.

Zo is de Medic een genezer, maar ook een DPS (iemand die snel veel schade toebrengt). De Engineer is een DPS en een Tank (iemand die de klappen opvangt zodat zijn teamgenoten veilig blijven), maar heeft ook geneeskrachten. Alle classes hebben zo een breed scala aan mogelijkheden, maar dat maakt het ook minder spannend om een keuze te maken. Het wordt daardoor veel meer een esthetische keuze, die ook afhankelijk is van of je dichtbij de vijanden wil staan of juist ver van ze af met een afstandswapen.

De paden op

Veel relevanter blijkt welk ‘pad’ we kiezen. Dat is waarin WildStar zich het meest lijkt te onderscheiden van zijn genregenoten. We kunnen kiezen uit vier paden: Soldier, Settler, Explorer en Scientist. Het pad bepaalt waarop je tijdens het spelen de nadruk legt. Een Soldier wil graag vechten, een Explorer verkent gebieden waar anderen niet kunnen komen, een Settler bouwt structuren die voor andere spelers nuttig zijn en de Scientist scant de omgeving om stukjes ‘lore’ te kunnen lezen over de wereld.

Ieder pad speelt ook nieuwe vaardigheden vrij als we ze levelen. We kunnen helaas per personage maar één pad kiezen en niet halverwege wisselen als we ontdekken dat we een verkeerde keuze hebben gemaakt.

Kleurvlakken

We hebben het in een eerdere preview al uitgebreid gehad over het vechtsysteem, dus daar gaan we nu niet al te diep op in. Samengevat projecteren spelers en vijanden kleurvlakken op de grond waar hun aanvallen of ondersteunende handelingen gaan plaatsvinden. Zien we rood op de grond dan is het dus zaak om uit het rood weg te lopen, want anders krijgen we klappen.

Het vechten voelt, zeker sinds de versie die we in Boston speelden, een stuk robuuster aan. Maar ook een tikkie onhandig. Omdat het spel van ons vraagt om veel in beweging te blijven, raken we nogal eens in de knoop met onze vingers. Probeer maar eens tegelijk de 1,2 en 3 toetsen te raken terwijl je met ASDF heen en weer rent en tegelijk met de muis je aanvallen richt. Dat richten is noodzakelijk, want er is geen ‘tab to target’ systeem. Als jouw kleurvlak de tegenstander niet raakt, dan mist je aanval.

Details

Onze eerste indrukken beperken zich vooral tot de tutorial die plaatsvindt aan boord van een ruimteschip dat in een baan draait rond de planeet Nexus. Op Nexus begint het echte avontuur. De tutorial is gelukkig snel voorbij, want wij weten inmiddels wel hoe we in een MMO moeten rondlopen. Maar ook wie er langer over doet verveelt zich niet. Het beginnersgebied zit meteen vol met persoonlijkheid en humor. Zo zagen wij een barman die, zoals computerpersonages dat doen, steeds zijn handeling herhaalde. In dit geval was dat het poetsen van een glas. Wij stonden even te kijken toen opeens een ander personage de barman aankeek en zei: “Goh, ga je dat glas nu wéér wassen?”

Het spel zit vanaf het begin vol met dergelijke details. Zoals ook de kuddes ‘ruimteantilopen’ die majestueus door de dalen van de planeet galopperen. Het deed ons denken aan die scene in Jurassic Park, waar zo’n kudde dino’s over het gras draafde en Sam Neil zich met die irritante kinderen moest verstoppen. Wij overdachten dit toen de kudde onze kant op kwam en ons onder de voet liepen. Knock-out als we waren moesten we toch lachen: als een kudde monsters op je afrent, dan ga je uit de weg.

Verder op avontuur

We zijn nog lang niet klaar met onze avonturen op de planeet Nexus. Wel zien we dat deze eigenlijk best traditionele MMO (er zijn weer quest givers, bijvoorbeeld) een heleboel verfijningen aanbrengt. Dat gekoppeld aan de heerlijke grafische stijl maakt dat we ontzettend uitkijken naar de lancering. Nexus is een wereld waarin we graag nog een hele tijd op avontuur gaan.