Hot Spot, de enige modus die deze bèta bevat, laat ook direct zien hoe de game probeert te differentiëren in een overvol genre. In tegenstelling tot concurrenten speel je Hot Spot voornamelijk met een maat. Uiteraard zit je samen met je buddy in overkoepelend team, maar in wezen ben je toch vooral bezig om als tweemansaanvalsteam je punten te scoren. Punten die je in Hot Spot haalt door op diverse punten in het level bommen te plaatsen of te ontmantelen.

In paren spelen is niet nieuw in videogames, maar Warfighter probeert er absoluut een nieuwe impuls aan te geven. Zo vonden we het bijvoorbeeld erg prettig om te kunnen spawnen bij je buddy óf juist niet wanneer hij zwaar onder vuur ligt. Wordt hij voor je ogen afgemaakt en lukt het jou om zijn belager om te leggen, dan mag je buddy zelfs direct weer respawnen bij jou in de buurt. Bovendien kun je elkaar munitie en extra health geven wanneer nodig. Eenvoudig? Misschien wel, maar het komt de samenwerking zeker ten goede.

Het werkt zo goed, dat we in ons allereerste potje met vlag en wimpel eerste werden zonder dat we ook maar een keer eerder met onze teamgenoot hadden gespeeld. Zonder zelfs ook maar een woord te wisselen. Het kan even wennen zijn, maar heb je eenmaal onder de knie wat de voordelen van het buddysysteem zijn, dan kun je de tegenstander letterlijk het vuur aan de schenen leggen. We kunnen nu al zeggen dat spelers die liever de eenling uithangen in Hot Spot (en misschien wel de overige modi) zeker in het nadeel zijn, omdat ze gewoonweg niet dezelfde opties hebben om de vijand te lijf te gaan.

Geen valsspelers

Ben je klaar met die ongelofelijk sterke killstreaks en oneerlijke bonussen in al die andere online shooters? Dan zit je bij Warfighter goed. De game kent killstreaks, maar in een afgeslankte vorm en specifiek gericht op de klasse en factie waarvoor je op dat moment hebt gekozen. Zo konden we met bijvoorbeeld de standaard assaultklasse een rookgordijn aanleggen, de gunner-klasse kan daarentegen kiezen voor een extra spawnpunt in de vorm van een Black Hawk. Een killstreak verkregen we door voldoende punten te scoren waarna we vervolgens mochten kiezen tussen een aanvallende of verdedigende killstreak. In het vorige deel, en in veel andere online shooters, zochten we vooral veel dekking voor al die ‘extra’ bonussen, maar in Warfighter lijkt de balans door dit ietwat aangepaste killstreaksysteem wat beter in elkaar te steken.

Ondanks de frisse afwijkende aanpak, heeft de bèta ons ook een beetje laten schrikken. Vooral grafisch valt de game wat tegen. Laten we voorop stellen dat het hier nog een bèta betreft, dus een uiteindelijk oordeel vellen we niet, maar we kunnen toch eigenlijk niet ontkennen dat we vooral de resolutie erg matig vonden. En in het verlengde daarvan kunnen we toch ook stellen dat vooral je HUD en de menu’s veel te vol zijn gestopt en op sommige momenten erg rommelig aanvoelen. Ook het verschil tussen de twee teams is niet altijd even goed en snel te zien, waardoor je zomaar per ongeluk op je eigen troepen kan schieten.

Toch hebben we ondanks een paar minpunten wel genoten van de bèta. De game probeert, zoals gezegd wat nieuwe dingen uit en voorlopig voelt het alsof deze werken. Het buddysysteem bevalt ons goed en ook de nieuwe killstreak-aanpak gaat ongetwijfeld zijn vruchten afwerpen. In onze vorige preview roemden we daarnaast ook de eenvoud en het gevoel dat de beste schutter in Warfighter wint -niet degene met de meeste ervaringspunten en dus de beste wapens- en dat gevoel overheerst nog steeds. En daarmee is Warfighter ook echt wat anders.