De demonstratie begint in New York, in het appartement van Max. Max is hier met zijn collega Raul Passos heen gevlucht nadat ze tijdens een vuurgevecht een prominente maffiosofiguur hebben omgebracht. Onder het genot van een flinke scheut sterke drank probeert Max de volgende stap te bedenken, terwijl zijn collega commentaar geeft op het vol rotzooi liggende appartement. Veel tijd om na te denken hebben ze niet, want de vader van de overledene staat al snel met een klein leger voor de flat waar Max woont. Snel grijpt Max alle pijnstillers die hij in zijn huis kan vinden, essentieel om van eventueel opgelopen verwondingen te herstellen aangezien de game geen automatisch aanvullende levenskracht heeft. Hij opent de deur.

Sneeuw in New York

Het appartement blijkt zich aan het einde van een gang te bevinden, die vanaf de linkerkant verlicht wordt door een serie rode laserstralen die door de ramen naar binnen schijnen. Aan het einde van de gang staan een aantal maffiosi die bij het openen van de deur onmiddellijk hun wapens op Max richten. Met de van de serie bekende bullet time rent Max in slow motion op de misdadigers af, schietend en tegelijk de rode laserstralen ontwijkend. Als Max aan het einde van de gang komt, stormt nog een handlanger van de maffia om de hoek, maar deze wordt plotseling verrast door de warrig ogende buurman van Max, die zijn deur openzwaait en zijn shotgun leegt.

De buurman stormt door en we zien hoe hij zich even verderop vlakbij de volgende groep vijanden met een zelfgemaakte bom opblaast. Echt tijd om bij dit surrealistische tafereel stil te staan, heeft Max niet, want ook deze gang wordt in de gaten gehouden door sluipschutters op het dak. Met een duik opzij springt Max langs de ramen, waarbij de tijd voldoende vertraagt zodat hij de schutters rustig van een schot in het hoofd kan voorzien. Als het gevaar is geweken, stormt Max via een trap het dak op en mogen we even de skyline van New York aanschouwen, die enigszins wordt verhuld door de naar beneden vallende sneeuw. Zo kennen we Max Payne.

São Paulo

Na dit uitzicht schakelen we verder naar een later moment in het nieuwe avontuur van Max. We bevinden ons in de Braziliaanse stad São Paulo, de grootste metropool van het zuidelijk halfrond. En hoewel de sneeuw plaatsgemaakt heeft voor zon, is São Paulo net als New York een stad van contrasten. Uiterst rijk woont direct naast straatarm en in de stad vind je zowel veel cultuur als een uitgebreid drugscircuit. Hier werkt Max, die zich inmiddels een kaalgeschoren kop en een baard heeft aangemeten, als beveiliger voor de steenrijke Rodrigo Branco, wiens vrouw Fabiana ontvoerd wordt.

In de missie die we te zien krijgen is Max samen met de vriendin van Raul Passos, Giovanna, op de vlucht voor een stel criminelen. Terugkerend stemacteur James McCaffrey vertelt als Max, in een bekende duistere monoloog, over het ontwijken van de achtervolgers. Een filmpje, dat als een soort stripbroek in verschillende panelen meerdere beelden tegelijk toont, laat zien hoe Max en Giovanna zich verstoppen in een vervallen stadsbus.

Als een stel vijanden het terrein waarop de bus ligt betreden, zoekt Max dekking tegen het raam. Het gebruik van beschutting is in de game mogelijk, maar al snel zien we dat Max Payne 3 nog altijd een run-and-gun shooter is. Een van de vijanden kijkt over de rand van het raam en ziet Max en onmiddellijk breekt een vuurgevecht uit. Gezien het feit dat de kogels met gemak door het dunne ijzer van de bus heengaan, besluit Max het op een lopen te zetten en met zijn gebruikelijke vertraagde duiken, doodt hij de tegenstand. Als Max vuurt op de laatste vijand, volgt de camera de dodelijke kogel en zien we hoe deze de tegenstander doorboort. Zo hebben we visueel spektakel en een goede indicatie dat de omgeving voorlopig veilig is.

Snelle wraak

Een stuk verderop komt Max bij het tankstation van het grote busstation van São Paulo. Wederom stapt een klein leger schurken op Max af. Hij richt zijn wapens op de benzinepompen. Een gigantische ontploffing laat de vlakbij geparkeerde bus schudden en ruimt een deel van de tegenstand op. Maar veilig is het niet, want een sluipschutter op het dak weet Max van zijn laatste beetje levenskracht te ontdoen voor hij een pijnstiller kan slikken. Gelukkig voor Max krijgt hij een laatste kans om zijn leven te redden. In de vertraagde animatie waarin Max voor dood naar de grond valt, richt hij zijn wapen en schiet bij wijze van wraak zijn succesvolle belager door het hoofd. We zien de kogel gedetailleerd uit de vijandige schedel komen en Max herstelt wonderbaarlijk een klein beetje van zijn verwondingen. Hij staat op en gaat verder.

Via een ladder betreden Max en Giovanna de garage, maar ook hier is het niet veilig. Max springt naar een aan het plafond hangende haak, die hem langzaam naar beneden laat zakken. Het beeld vertraagt wederom zodat Max de kans krijgt om alle beneden staande vijanden in stijl neer te schieten. Ook in de daarna volgende vuurgevechten krijgt Max de kans om zijn moordpartijen zo stijlvol mogelijk voort te zetten. Zo laat hij een voor onderhoud omhooggetilde bus op de tegenstand neervallen, schiet hij een loopbrug naar beneden zodat vijanden te pletter vallen en springt hij bij een trappengat naar beneden, om zich vervolgens in de lucht 180 graden te draaien en een tegenstander die aan de voet van de trap staat, nog voor dat hij landt, neer te schieten. Dankzij de Euphoria-physics en de kogels die we iedere keer hun doel zien doorboren, voelen we mee.

Met de bus

Ondanks alle gewonnen schietpartijen zijn Max en Giovanna nog niet veilig, want de tegenstand blijft toestromen. Er zit dus niets anders op dan een bus te kapen en hiermee proberen weg te komen. Giovanna kruipt achter het stuur, terwijl Max uit de deuropening hangt en zijn magazijn op de aanstormende menigte leegt. Dat Giovanna nooit een bus heeft bestuurd is echter te merken, want het gevaarte slingert over de weg terwijl Max nog een benzinepomp opblaast en een man met een raketwerper met een welgemikt schot omlegt. Alle moeite blijkt echter tevergeefs, want de bus rijdt een gebouw in en de demonstratie eindigt.

Ondanks alle scepsis rondom de nieuwe stijl van Max, biedt Max Payne 3 zonder twijfel de gameplay die we van de serie gewend zijn. Daarin is eigenlijk niet eens zo heel veel veranderd. De vuurgevechten bestaan zelfs met een covermechaniek nog steeds voornamelijk uit het in beweging blijven. Ook het gezondheidssysteem is nog altijd hetzelfde, wat in een tijd waarin de meeste shooters gebruikmaken van automatisch herstel opvallend te noemen is. Wel moet Max overigens keuzes maken in wapens, want hij kan nog enkel twee eventueel tegelijkertijd te gebruiken handwapens of een groot wapen met zich meesjouwen in plaats van een heel arsenaal.

Over de duistere sfeer van het zonnige Brazilië durven we nog geen definitief uitsluitsel te geven, maar Rockstar heeft zeker gelijk als ze betogen dat São Paulo minstens zo interessant is als New York. Palmbomen en een blauwe lucht kunnen niet verhullen dat Max Payne 3 zich afspeelt in een stad die kapot wordt gemaakt door drugs, corruptie en de strijd tussen arm en rijk. Genoeg menselijk leed dus, en daar voelt Max Payne zich gewoon het beste thuis. Ongeacht het weer.