Vorige week dinsdag pakten donkere regenwolken zich samen boven het stadscentrum van Nieuwegein. Het perfecte weer voor een episch duel tussen twee aartsrivalen: Nederland en België. De bal lag in het gras, onze teams waren ingedeeld en we waren klaar voor de strijd. Voetbalfans zullen waarschijnlijk hun wenkbrauwen ophalen en denken: “er was toch helemaal geen wedstrijd tussen Nederland en België afgelopen week?” Nou, er was wel degelijk een wedstrijd, alleen speelde deze zich niet af op een fysiek voetbalveld met keurig gemaaid gras, maar in het Mushroom Kingdom dat we kennen uit de Nintendo-games met onze favoriete Italiaanse loodgieter Mario in de hoofdrol. De strijd van de eeuw vond plaats in Mario Strikers: Charged Football, die vanaf morgen (25 mei) in de winkels te vinden zal zijn. Gamer.nl kreeg de exclusieve kans om de game uit te proberen en te doen waar het Nederlands elftal alleen van kan dromen: die verdraaide Belgen een flink koekje van eigen deeg te geven!

In de diepste gelederen van het Nintendo-hoofdkwartier bevindt zich de 'speelzaal,' een keurige ruimte met een paar Wii's en enkele comfortabele stoelen. Er is geen scheidsrechter, geen grasveld bezaaid met bierblikjes, geen juichende supporters en zelfs geen zwetend elftal. De enige aanwezigen zijn Bianca, de PR-dame van Nintendo, en Samuel van Bashers.nl. Samuel en ik kijken elkaar vragend aan; de rest van gamejournalistiek Nederland is in geen velden of wegen op de presentatie te bekennen.

Maar dit is dan ook niet zomaar een presentatie, legt Bianca uit. Deze demonstratie van Mario Strikers: Charged Football vindt op meerdere plaatsen tegelijkertijd plaats, verspreidt over heel Europa. In Duitsland, Frankrijk, België, Spanje en nog een paar andere landen zitten op exact hetzelfde moment ook kleine groepjes gamejournalisten paraat om online de competitie met elkaar aan te gaan. En met ons, aangezien Samuel en ik zijn min of meer uitverkoren om de eer van ons kikkerlandje te verdedigen tegen de voetbalkunsten van onze zuiderburen. Een hyperactieve Spanjaard met een muts op en een voetbalhatende halve Hongaar die slechts eenmaal eerder een Wii heeft aangeraakt; Neerlandsch hoop in bange dagen bestond nooit eerder uit zo'n vreemde combinatie.

Tactiek

Daar laten we ons natuurlijk niet door ontmoedigen. Snel starten we Charged Football op om te kijken wat de game allemaal te bieden heeft. We hebben anderhalf uur de tijd om te oefenen voordat het echte duel van start gaat; tijd genoeg om de fijne kneepjes van de game onder de knie te krijgen. Na het bekijken van het gelikte introfilmpje waarin Mario laat zien hoe makkelijk het is om de vloer (of de grasmat) aan te vegen met Bowser, starten we vol goede moed Road to the Striker Cup op, wat in principe de single player modus is.

Het eerste wat je moet doen is het samenstellen van een team, waarvoor je eerst je Captain moet kiezen. Uiteraard zijn dit de meest bekende figuren uit het Mario-universum, maar ze hebben allemaal hun eigen kwaliteiten die van pas komen bij het balletje trappen. Zo beweegt Donkey Kong zich langzamer voort dan Mario, maar hij is wel een stuk sterker dan de loodgieter. Als je eenmaal een aanvoerder hebt benoemd, kun je de rest van je team selecteren, wat per tactiek verschillend is. Met een gebalanceerd team kun je bijvoorbeeld Shy Guys, Koopa's en Toads inzetten; heb je team dat zich in aanvallen specialiseert dan valt er te kiezen uit de Hammer Bros, Boo en Dry Bones. Heb je dit achter de rug, dan wordt je groep op het veld gedeponeerd en kun je beginnen met voetballen. Jouw team aan de ene kant, een computergestuurde eenheid aan de andere, de bal tussen de verdedigers door werken en scoren maar, zul je denken.

Warmlopen

Nou, nee. Hoewel Samuel het er beter vanaf brengt dan ik, merken we toch al snel dat Mario Strikers niet zo eenvoudig is als we in eerste instantie dachten. Dit komt voornamelijk omdat we geen flauw idee hebben wat we aan het doen zijn. Gelukkig bevat de game ook een trainingsmodus, het Strikers ABC, waarin stap voor stap alle spelelementen worden uitgelegd. Eén van de dingen die we onder andere over het hoofd hadden gezien was het gebruiken van special moves. Deze verschillen per character; Boo kan bijvoorbeeld doorzichtig worden en door andere spelers heen zweven, de Hammer Bros kunnen keepers bekogelen met (je raadt het al) hamers en Donkey Kong kan met een enorme klap op de voetbalarena ruimte vrij maken voor zijn teamleden.

Schiet 'em erin

En dan is er nog de move waar het spel zijn naam aan ontleent. Als je de bal in je bezit hebt en je ziet een mooie kans om te schieten, dan heb je het meeste succes als je het ronde projectiel van tevoren 'charged' met de B-knop van de Wii-mote. Hoe langer je dit doet, hoe harder je schiet en hoe moeilijker het voor de keeper is om de bal tegen te houden.

Chargen is echter niet de enige manier van goals maken. Veel effectiever is het uitvoeren van een Mega Strike. Hiervoor moet je de B-knop ingedrukt houden totdat de Mega Strike meter verschijnt, waarna je razendsnel nog eens twee keer op dezelfde button drukken om het aantal ballen dat je af wilt schieten en hun snelheid te bepalen. Als je niet onderuit wordt gehaald door een tegenspeler, krijg je een geanimeerd filmpje te zien waarbij je aanvoerder een gat in de lucht springt om vervolgens een salvo voetballen op het doel van de tegenpartij te knallen. Ook hier geldt de vuistregel 'hoe sneller de bal, des te makkelijker je scoort.' Met een paar goed uitgevoerde Mega Strikes kunnen je doelpunten snel oplopen en kan je een flinke voorsprong behalen op je rivaal.

De computergestuurde tegenpartij is zich daar ook van bewust en zal alles op alles zetten om ook de nodige Mega Strikes uit te voeren. Als dat lukt wordt je in de rol van de keeper geplaatst en zul je de ballen moeten tegenhouden die als kanonskogels op je af worden gevuurd. Timing, precisie en hand oog coördinatie zijn hierbij je belangrijkste bondgenoten. Door de Wii-mote naar de plek te bewegen waar de bal(len) terecht komen en op het juiste moment op de A-knop te drukken, hou je ze tegen. Maar als de ballen met de snelheid van het licht naar je keeperhandjes worden geschoten, moet je wel van verdomd goede huize komen wil je je verdediging omhoog houden.

Na de intensieve trainingssessie spelen we nog even kort tegen elkaar in de multiplayer mode om de game nog beter in de vingers te krijgen. Samuel maakt me, zoals verwacht, finaal in, maar na drie potjes begint zijn doelpuntenaantal behoorlijk te slinken. Dan komt Bianca de gameroom weer binnen met de mededeling dat het tijd is om te doen waar we voor gekomen zijn: het Belgische team verpulveren tot paddestoelenmoes.

Mario Strikers: Charged Football is zogezegd de eerste game waarbij gebruikt wordt gemaakt van de onlinecapaciteiten van de Wii. Via een heel eenvoudig systeem kunnen we andere spelers van waar dan ook ter wereld toevoegen aan een lijst, waarna we simpelweg een uitnodiging kunnen sturen als we een geschikte tegenpartij hebben gevonden. Wij versturen een uitnodiging naar België, kiezen ons team zorgvuldig uit en worden binnen enkele ogenblikken het veld opgeschopt.

Showdown

Daar staan we dan; twee verbitterde rivalen tegenover elkaar. Onze Wii-motes en nunchuks zijn liggen losjes in onze handen. Gespannen kijken we naar het beeld, waarop beide teams zich profileren in een animatiefilmpje. Dit is de strijd der Titanen, het duel van de eeuw; ergens in mijn achterhoofd speelt Ennio Morricone een showdowndeuntje op zijn mondharmonica. Er rollen nog net geen tumbleweeds over het scherm heen.

Dan komt de bal het veld binnen barst ineens de hel los. Samuel en ik zijn al snel in het bezit van de bal en we racen het veld over, constant naar elkaar overschoppend en wisselend van character om dichtbij de bal te kunnen blijven. Elke poging van ons om de bal in het doel van de Belgen te schieten mislukt echter. Onze tegenstanders tackelen, hameren, sliden en slaan erop los alsof ze nooit anders hebben gedaan. En dan volgt het onvermijdelijke: een Mega Strike met zes razendsnelle ballen. Ik weet er maar net de helft van tegen te houden, maar voordat we ook maar de kans krijgen om de rekening te vereffenen is het alweer voorbij. De teller springt op nul. De strijd is gestreden. Verbijsterd staren we naar het scherm, waar de statistieken tevoorschijn komen. We hadden meer balbezit en speelden technisch beter; het enige zwaktepunt was dat de beheersing van onze speciale moves te wensen overliet. Alles is zo snel gegaan dat we ons nauwelijks beseffen dat we zojuist hebben verloren van onze zuiderburen. We smeken Bianca om een rematch, maar dat is niet mogelijk vanwege de tijdsdruk.

Tikkie terug

In mijn gedachten flitsen de beelden van de game en de wedstrijd nogmaals voorbij. Als je eenmaal aan de besturing van Mario Strikers bent gewend speelt het spel best lekker; al kan je behoorlijk in de war raken van al die krioelende figuurtjes op het scherm. De graphics zijn ook prima in orde. Ze zijn weliswaar niet van dezelfde kwaliteit als die van een Xbox 360 of PlayStation 3 game, maar voor op de Wii zien de wedstrijden, de personages en de animaties er allemaal scherp en fris uit. Ook online blijft alles er scherp en fris uitzien; er was bij ons helemaal geen sprake van lag of hakkelende gamebeelden. De game liep zo soepel als een goed geveterde voetbalschoen. Eigenlijk hebben we maar weinig te klagen over Mario Strikers: Charged Football. Het enige wat enigszins hinderlijk is zijn de animatiescenes van de Mega Strike, die zo lang duren dat je ervan uit je spelritme raakt.

Als mijn gedachten weer terug zijn gekeerd naar de werkelijkheid, zetten we maar snel de Wii uit om onze nederlaag te wissen van onze netvliezen. We zijn uitgeschakeld, volledig buiten spel gezet. Geen hoofdprijs voor ons dus, maar we krijgen alsnog een pakketje in onze handen gedrukt, met daarin een Wii-paraplu, een Wii-badlaken en een Wii-notebook. “Als troostprijs,” zegt Bianca, en met een glimlach voegt ze eraan toe: “wisten jullie dat één van de Belgische spelers een meisje was?” Samuel en ik kijken elkaar knarsetandend en beschaamd aan. Buiten pakken de regenwolken zich nog wat verder samen; het ziet er naar uit dat we die Wii-plu's nog nodig gaan hebben.