Geen langdradige intro om ons voor te bereiden op het spel (oké, we waren te laat), maar meteen in de actie. Lords of the Fallen is een klassieke RPG die vastklampt aan wat de oudere gamer kent van het genre. Nog overtuiging nodig? Wat dacht je van ontwikkelaars die meegewerkt hebben aan The Witcher? Juist, voor ons ook al meteen een pluspunt.

We bevinden ons in een middeleeuws getinte fantasiewereld. Een Fallen God heerst over dat universum, maar daar zijn wij als speler niet zo tevreden mee. Tijd om de Fallen God nog wat dieper te laten vallen en hem naar de onderwereld te sturen. Jammer genoeg staan er nog genoeg demonische wezens tussen jou en die god. De troepen worden onder meer aangevoerd door Lords en Generals, om je op die manier toch even duidelijk te maken dat je nog een aantal gradaties moet opklimmen vooraleer je die god kan laten smeken voor zijn leven.

Inspiratie bij andere games

Om de verslavingsfactor meteen de hoogte in te krikken, hebben de ontwikkelaars goed gekeken naar Borderlands en Diablo. Je zal immers heel wat tijd (kunnen) spenderen aan het verzamelen van loot. Wetende dat er altijd net dat tikkeltje beter te vinden is, zorgt ervoor dat je links en rechts toch weer even een ton gaat bekijken. Vooraleer er iets te verdienen is, moet je wel vol aan de bak natuurlijk. De nadruk ligt sterk op het zoeken naar een zwakke plek in de verdediging van je tegenstander, iets wat gamers wel herkennen uit onder meer Demon’s Souls. Met genoeg troepen in het arsenaal van de Fallen God heb je wel genoeg werk voor de boeg qua tactiek en strategie. Dat houdt het gelukkig allemaal ook interessant.

Een gevecht kent verschillende stadia en na wat oefening zal je je aanvallen perfect kunnen afstemmen zodat een combo voor meer aanvalskracht zorgt. Je moet er wel voor zorgen dat je voldoende beweegt, want wanneer verschillende vijanden tegelijkertijd aanvallen leg je snel het loodje. Bij moeilijke slechteriken kan je gebruik maken van bepaalde skills om van hen af te komen. De demo liet duidelijk zien hoe je ‘gewoon vechten’ kan combineren met magische krachten, zaken die je RPG-gewijs kan uitbouwen om sterker te worden. Hiervoor moet je de nodige items bij elkaar sprokkelen. Je wapens zijn ook te verbeteren, door één van drie takken (Rogue, Cleric, Warrior) te vervolledigen.

Fledge als brandstof

Wat we op E3 te zien kregen was nog maar net voorbij het alfastadium, maar dat lieten we ons niet deren. De Fledge Engine is een eigen ontwerp en dat komt de ontwikkeling zeker ten goede: de animaties, gevechten en omgevingen zien er al meer dan degelijk uit. In een RPG waar verkenning centraal staat, moet de omgeving uiteraard ook aantrekkelijk genoeg zijn en dat weet de Fledge Engine ook zonder problemen te ondersteunen.

Leuke toevoeging is dat het spel niet lineair is opgebouwd en je dus gerust regelmatig hetzelfde gebied kan en mag bezoeken. Daarbij kan het zijn dat die streek er dan al helemaal anders uit ziet, wat het geheel fris houdt. Gecombineerd met een realistische lichtinval, kan dit adembenemende taferelen opleveren. Daar draait een game niet om, maar het oog wil ook wat, toch?

Anders dan bij vele RPG’s is dat je tijdens gevechten ook regelmatig korte en indrukwekkende cutscenes te zien krijgt. Apart, maar eigenlijk niet storend. Ze halen het tempo niet uit het gevecht, maar dienen vooral als adempauze om je op te laden voor het vervolg. Next-gen is duidelijk het streefdoel en wij zijn in elk geval benieuwd hoe het eindresultaart verderborduurt op deze presentatie.