Wij kregen tijdens de Gamania Gameshow de kans om even met de game te spelen. De ontwikkelaars maakten tijdens deze presentatie veel kabaal over de drie verschillende facties waar je als speler bij kunt horen. Aan het begin van het spel stelt een godin je een aantal vragen en net als de Sorteerhoed in Harry Potter, zorgen de antwoorden ervoor dat je belandt bij een bepaalde groep: in dit geval Light, Dark of Empire.

Het spel zelf onderscheidt zich onmiddellijk van de standaard Everquest- of World of Warcraft- gameplay door middel van je eigen peloton soldaten. Jij bestuurt je hoofdpersoon, en de militairen volgen jou in een door jou bepaalde formatie. Je hebt geen directe controle over de individuele manschappen, maar kunt hen bevelen om altijd aan te vallen, jou te verdedigen of om passief te volgen. Jij bepaalt welke soldaten je mee de strijd in neemt en uiteraard verdien je nieuwe mannetjes (vrouwtjes?) naarmate de game vordert. Zo houden deze soldaten het midden tussen standaard 'pets' (zoals bij de Loremaster in Lord of the Rings Online of de Hunter in World of Warcraft) en de totaal onbestuurbare mannetjes in spellen als DOTA en League of Legends.

Kaarten

Naast deze soldaten kun je je spelervaring naar eigen smaak aanpassen door middel van magische kaarten. Dit zijn speciale vaardigheden waardoor je bijvoorbeeld een groot monster oproept, een grote bom laat ontploffen of al je teamgenoten geneest. Het leek er tijdens onze hands-on op dat kaarten die je gebruikt verdwijnen, dus wees er zuinig op. Er zijn volgens de ontwikkelaars in eerste instantie honderd verschillende kaarten te vinden, waarvan een aantal vooral handig zijn voor bepaalde personageklassen, en andere juist weer universeel nuttig zijn. De kaarten zijn verspreid tussen het PvE (Player versus Environment, zeg maar het doen van quests) -gedeelte van de game maar ook te verdienen met PvP (Player versus Player) -gevechten.

Wat we ook waarderen is dat de personageklassen op een andere manier worden gedaan dan bijvoorbeeld Everquest of World of Warcraft. In plaats van een enkele klasse waarmee je de rest van je spelerscarrière doorloopt, kun je gaandeweg nieuwe klassen vrijspelen voor je poppetje. Je start met een van vijf 'carrières': ranger, guardian, archer, mage of priest en naarmate je meer gevechten overleeft kun je meer krachten uitkiezen die uiteindelijk tot nieuwe specialisaties leiden. Dit lijkt op papier erg op het Soul-system van Rift, maar aangezien we met dit onderdeel niet konden prutsen durven we niet te zeggen of het ook hetzelfde werkt.

Langrisser Schwarz heeft geen open wereld zoals de meeste MMO's. In plaats daarvan kies je met je teamgenoten een missie om te volbrengen, en dus speelt het grootste deel van het spel zich in jouw 'privéspel' af. Vergelijk dit maar met Dungeons and Dragons Online en met Guild Wars.

Player versus Player

Dat laatste spel blijkt ook invloed te hebben op het PvP-onderdeel: daar kun je vanaf het begin meteen in duiken en een andere factie uitdagen. Aangezien er drie facties zijn, zou je denken dat je dan dus ook gevechten tussen drie facties tegelijk zou moeten kunnen voeren. Dit is in elk geval nog niet mogelijk bij de lancering, maar de makers willen dit wel toevoegen als ze de juiste balans kunnen vinden.

De speler zal zelf ook enige balans moeten zoeken in zijn speeldieet. Wie alleen de PvP-gevechten wil ervaren, komt er volgens de ontwikkelaars achter dat hij niet alle soldaten en kaarten kan verzamelen. Daarvoor is het nodig om samen te werken en missies in het PvE-deel te doorlopen. Hoewel er ongetwijfeld mensen zijn die dit een minpunt vinden, is hier volgens ons wel wat voor te zeggen. Wellicht helpt het de spelersgemeenschap om wat vriendelijker tegen elkaar te zijn dan in bijvoorbeeld League of Legends. Als spelers gedwongen worden om ook regelmatig samen te werken, zijn ze hopelijk ook in het heetst van de strijd wat liever voor elkaar. Aan de andere kant: dat heeft World of Warcraft ook niet geholpen.

Consolesfeer

Langrisser Schwarz ziet er, net zoals de andere Gamania-titels, enigszins uit als een consolespel. Nu is dit gezien zijn wortels niet verwonderlijk en zeker niet storend. De game heeft een toegankelijke animévormgeving die doet denken aan de hoogtijdagen van de Sega 16-bit games, maar dan uiteraard wel gemoderniseerd voor PC. Ook deze titel ondersteunt controllers, maar gelukkig bleek een muis- en toetsenbordbesturing prima te werken.

Wij zien wel potentie in deze charmante actie-RPG, al was de demonstratie te kort om echt een goede indruk te krijgen van de verschillende klassen. PvP hebben we helemaal niet kunnen zien en we vermoeden dat dit toch wel een van de belangrijkste publiekstrekkers zou kunnen zijn. We zullen nog even geduld moeten hebben voor we hier meer van ervaren.