Hype is een raar fenomeen. De ene game heeft het aan zijn kont hangen, een andere game is ondanks zijn kwaliteiten onmogelijk aan de man te krijgen. King's Bounty: The Legend valt een beetje in die laatste categorie. Want hoe overtuig je mensen er nou van dat dit niet het zoveelste middelmatige strategiespel uit Rusland is? Met een flinke stellingname misschien: King's Bounty: The Legend zou wel eens dé strategische game van dit najaar kunnen worden. Zo die zit. De voortekenen voor King's Bounty zijn alvast goed. In Rusland werd het spel bedolven onder de lovende kritieken. Scores van boven de negen in diverse gamesbladen waren geen uitzondering. Op de KRI, de Russische conferentie voor gameontwikkelaars, werd het spel uitgeroepen tot beste game, beste rollenspel, beste spelontwerp en kreeg het de publieksprijs. En ook onze eerste speelsessie met deze strategische RPG is hoopgevend. King's Bounty zou je kunnen omschrijven als een mix tussen Heroes of Might & Magic en Diablo, met de graphics van Warcraft 3. Maar tegelijk heeft het spel ook wel een eigen smoel doordat het op slimme wijze de verschillende spelformules combineert tot een nieuw geheel dat nergens aanvoelt als een vreemd mengelmoesje. Alle spelelementen zijn op een prachtige manier met elkaar in balans zonder dat het ergens onoverzichtelijk of ongecompliceerd wordt. Het heeft de toegankelijkheid en ongecompliceerdheid van een hack-and-slash-RPG, maar voegt tegelijk genoeg diepgang toe om je geboeid te houden. Je loopt in King's Bounty met een mannetje op een paard door een kleurrijke omgeving. Dit gaat gewoon in real-time. Je klikt met je muis waar je heen wilt gaan, en je mannetje loopt erheen. Door de omgeving uit te kammen vind je schatkisten met goud en prullaria om je statistieken mee op te krikken. Uiteraard zijn er ook tegenstanders die je weg versperren. Deze staan min of meer op een vast punt, maar zullen achter je aan komen wanneer je te dichtbij komt. Ze bewaken vooral kostbaarheden of doorgangen, maar zullen je ongemoeid laten wanneer je buiten hun bereik bent. Hierdoor heeft het spel de rust van een turn-based strategiespel, zonder dat je op de kaart continu met beurten loopt te hannesen zoals in Heroes of Might & Magic. Het feit dat jij de enige bent die de map verkent en dat je maar één paardje hebt, versimpelt een hoop. Je mannetje op het paard is overigens meer dan dat, want hij representeert een heel leger. Dit merk je echter pas wanneer je in een gevecht verzeild raakt. Bij die gevechten komt Heroes of Might & Magic overigens pas echt naar boven. Op een paar nuances na, zijn ze namelijk nagenoeg gelijk die in HOMM. Turn-based, op een klein speelveld van zeshoekjes. Het ene leger staat links in beeld, het andere leger rechts. Je kunt een vijftal verschillende manschappen met je meenemen en elk mannetje op het speelveld stelt weer een groter aantal krijgers voor, wat wordt aangegeven met een nummertje bij zijn voeten. Een bepaald type tegenstander is dus altijd even sterk, maar komt soms alleen in grotere aantallen tegelijk voor en ontleent daaraan zijn kracht. Hierdoor is het altijd goed in te schatten hoe sterk een tegenstander is. Naast de standaard aanvallen kun je tijdens de gevechten ook beschikken over magische spreuken. Als de held, onzichtbaar op het slagveld, kun je te allen tijde een aantal scrolls tevoorschijn halen, spreuken waar je er maar een beperkt aantal van hebt. Je manschappen hebben daarnaast ook hun eigen speciale krachten die je kunt activeren. Ook die zijn niet oneindig beschikbaar, want na gebruiken zullen ze enkele beurten inactief zijn. Sommige speciale laten je manschappen sneller lopen of krachtiger aanvallen, met andere ben je in staat manschappen te helen of te teleporteren. Het samenstellen van een gevarieerd multidisciplinair leger is nodig om de sterkere tegenstanders te lijf te gaan. Uiteraard zul je zo nu en dan je leger uit moeten breiden. Dit gebeurt niet zoals in Heroes of Might & Magic door in je centrale stad gebouwen neer te zetten waarmee je nieuwe manschappen kunt produceren. In plaats daarvan tref je de manschappen aan in gebouwtjes verspreid over de kaart, uiteraard tegen betaling. Ook zijn er voorwerpen te vinden die je om kunt zetten in krijgers voor je leger, soms loop je nieuwe rekruten zelfs zomaar tegen het lijf. Ideaal! Na elk gevecht doe je ervaring op waarmee je held sterker wordt, wat weer zijn weerslag heeft op de manschappen. Wanneer je een niveau stijgt, krijg je een aantal runes cadeau, waarmee je in een uitgebreide skill tree nieuwe vaardigheden aan kunt leren. Er zijn ook runes her en der in de wereld te vinden, waardoor het aanleren van vaardigheden niet alleen aan het levelen gekoppeld is. Een slimme zet die de dynamiek in het spel houdt en je continu laat zoeken naar plunderwaar. De kaart waarin je tussen de gevechten door rondloopt is ruim opgezet en biedt naast vijanden ook veel neutrale personages die missies voor je in de aanbieding hebben. Door je naast de hoofdmissie ook op sidequests te focussen, sta je heel wat sterker in je schoenen. De gesprekken die je met andere personages voert, bestaan uit ongesproken teksten waar je doorheen moet klikken. Het vergt wat moed om ze echt allemaal te lezen, maar wanneer je dat doet merk je dat het spel het hele RPG-genre met een knipoog behandelt. Zo krijg je aan het begin van het spel een groot karrewiel in je inventaris dat je als schild kunt gebruiken. Er staat bij dat je er weliswaar debiel uitziet wanneer je met zo'n ding rondloopt, maar dat het wel wat aanvallen van tegenstanders tegen kan houden. Je verdedigingspunten gaan omhoog wanneer je het gebruikt, je intelligentie loopt tegelijk een deuk op. Erg leuk verzonnen. Je eerste helm in King's Bounty is overigens in bloempot. Dat je het even weet. Visueel is King's Bounty uiterst charmant. De stijl herinnert direct aan Warcraft 3 en ook de gebruikersinterface doet sterk aan de games van Blizzard denken. Niet alleen vanwege de lettertypes, maar ook vanwege de intuïtiviteit. Alle mogelijkheden zijn snel te vinden, alles ziet er strak uit en voor alle potentieel vervelende dingetjes is een oplossing bedacht. Geen klachten daarover. De graphics zijn technisch niet helemaal meer van deze tijd, maar door de kleurrijke en coherente stijl is het toch prettig voor het oog. Daarnaast heb je geen bakbeest van een PC nodig om King's Bounty te kunnen spelen. Tot zover heeft King's Bounty ons best verrast. De versie die we speelden was weliswaar kort en bood slechts het topje van de ijsberg, toch zijn ze verkocht. De spelformule is net anders dan wat we gewend zijn. Het leent veel van andere games, maar heeft toch zijn eigen gezicht. En belangrijker: het staat als een huis. Alle spelelementen lijken goed te zijn uitgebalanceerd en het spel is nergens te moeilijk of bestraffend. Lukt het je niet om direct je hoofdqueeste te voltooien, dan ga je eerst op zoek naar andere opdrachten en kom je later weer terug. Genoeg te doen dus, in oktober. En nu aanwakkeren die hype!