Het Duits vliegt je om de oren in Leipzig. Niet zo raar ook, het is immers een Duitse stad en de beurs is niet alleen voor de internationale pers, ook het grote publiek kan vanaf vandaag ruiken aan de toppers van dit en komend jaar. Wanneer je dan in een zaal in het rustige persgedeelte van de beurs iemand met een Nederlands accent in het Engels over één over ander schietspelletje hoort praten, voelt dat toch wel weer lekker. En helemaal als dat 'spelletje' Killzone 2 blijkt te zijn en we vanaf Leipzig tegen de boys van Guerilla Games in Amsterdam mogen gaan multiplayeren. Onze E3-reportage over Killzone 2 somt de multiplayermogelijkheden van de game netjes op. Met maximaal 32 man online, clan-ondersteuning, het formeren van squads, het bijhouden van leaderboards en een uitgebreide website om al je progressie in de gaten te houden: de plannen van Sony zijn groots. Tijdens de Games Convention namen we de proef op de som en kregen we twee van de acht multiplayer maps voorgeschoteld.

 

Acht multiplayer maps klinkt in eerste instantie matig, maar de kwaliteit van de maps is van dusdanig hoog niveau dat het aantal juist precies goed is. Aan een overdaad aan ongeïnspireerde meuk heb je immers ook niets. De eerste map is een hoog buitenlevel dat in veel van de singleplayer-trailers opduikt. Het is lastig om spelers echt goed te herkennen en omdat ik nog nooit met de game gespeeld heb, kostte het even tijd om de besturing door te krijgen. Een kleine minuut later staat de eerste kill echter al op mijn naam en loop ik door de wereld heen alsof ik de game al twee maanden speel.

De grafische kwaliteit van de game is ook in de multiplayer vertaald. Afgezien van een paar kleine details ziet de game er net zo goed uit als in de singleplayer Dat het grafische niveau behouden is gebleven is een compliment, want de game ziet er na zoveel jaar ontwikkeling nog steeds haarfijn uit en ademt nog steeds die typische Killzone-sfeer.

Na ongeveer vijf minuten wordt de eerste map verruild voor de tweede, die naar mijn mening nog beter in elkaar zit. The Academy, het opleidingscentrum voor de Hellghast, is een groot level dat zich afspeelt in knoepert van een betonnen gebouw. Naast de nodige gangen en kamers heeft het level ook een binnenplaats, de plek waar de meeste actie te vinden is. Gespeeld wordt de Capture-the-Flag variant van Killzone 2, waarbij een propagandamicrofoon zo lang mogelijk in bezit gehouden moet worden. De ISA en Hellghast botsen voornamelijk op de plek waar de microfoon ligt, juist ja, op de binnenplaats.

Rennen op de binnenplaats is echter lastig, want het omringende gebouw heeft meerdere etages, ieder geschikt om het loslopende wild op de binnenplaats af te schieten. Wanneer je echt wilt slagen in het behalen van de missie moet je dus goed samenwerken, iets wat op een internationaal persevenement nooit gebeurt. Desalniettemin wisten 'we' als de ISA behoorlijk mee te komen met het personeel van Guerilla. Uiteraard had het team in Amsterdam wel de opdracht gekregen ons enigszins in leven te laten, je wilt immers niet dat iedereen negatief de zaal verlaat omdat ze van de mat geveegd zijn.

De dikke twintig minuten dat we met de Killzone 2 multiplayer gespeeld hebben zijn zonder meer bevallen. De actie is bruut, de verschillende klassen (nogmaals, zie het E3-artikel voor meer informatie) leveren genoeg variatie op en de maps zijn leuk om te spelen. Wanneer Guerilla in de laatste maanden van ontwikkeling, Killzone 2 moet in februari uitkomen, de puntjes op de i zet, gaat het helemaal goed komen met de multiplayer van Hollandsch trots.