Het verhaal achter deze first person shooter hakt er al meteen lekker in: Noord-Korea vormt in de nabije toekomst samen met Zuid-Korea de Greater Korean Republic (GKR). In 2025 is de GKR zo’n grote supermacht geworden dat het Japan en China overneemt en samen met die landen de Verenigde Staten aanvalt. Door middel van een gigantische EMP vernietigt de Greater Korean Republic al de stroomapparatuur in de Verenigde Staten en het grote Westerse land lijkt in handen van de Koreanen te zijn.

Geheime gemeenschap

Helaas mochten we niet spelen met de demo, maar wel werden er twee verschillende gedeeltes van het spel vlak voor onze neus gespeeld. In het eerste gedeelte word jij als speler opgenomen in een geheime gemeenschap van Amerikanen. Het kliekje burgers verbergt zich in een verlaten Amerikaanse woonwijk. Hier staan een aantal huizen die niet ontdekt worden door de Koreaanse bezetters omdat er geen stroom wordt gebruikt, met in het midden een grote tuin waar iedereen kan ontspannen en zich niet over hoeft te geven aan het communisme.

Het mooie aan Homefront is dat het, net als bijvoorbeeld Half-Life 2, tussenfilmpjes volledig negeert. In plaats daarvan loop je rond terwijl personages tegen je praten en diverse dingen doen. Zo krijg je in het begin een rondleiding in de tuin die we eerder noemden. Iedereen is daar bezig met zijn eigen taak of bezigheid: de gemeenschap is zelfvoorzienend, dus worden er groenten gekweekt en regenwater opgevangen. Een kindje schommelt er lekker op los en een oude man die een geit melkt, merkt tot zijn ongenoegen op dat je nu wel heeldicht bij de geit gaat staan. Waar het op neerkomt, is dat de stemacteurs en handelingen van de personages overtuigend genoeg zijn om de speler te laten denken dat het hier om echte mensen gaat.

Wanneer de actie losbarst

Wanneer de actie in het tweede gedeelte van de demo losbarst, raken we pas echt onder de indruk. In het derde hoofdstuk van de game ga je samen met een vrouwelijke soldaat richting een Koreaanse basis (voorheen de parkeerplaats van een grote Amerikaanse supermarkt). Een stel Amerikaanse soldaten staat op het punt deze basis aan te vallen. Het is aan jou om hen van cover te voorzien vanaf een hoger gelegen gedeelte waar je met je sluipschuttersgeweer staat.

De Amerikaanse soldaten jagen een brandende wagen recht in het hol van de leeuw en vervolgens breekt niet geheel onverwacht de de hel los. Op de grond ontstaat een fel vuurgevecht, terwijl jij van een afstand zoveel mogelijk Koreanen probeert neer te knallen.. Dan komt er opeens een raket op je af en word je van je verhoogde plekje afgeknald. De grond nadert en het scherm wordt even zwart, waarna je weer opstaat en ziet dat je midden in de strijd terechtgekomen bent. Wat hier vooral opvalt is een heel tof wapen dat je bij je draagt. Het geweer laat je meerdere doelen selecteren en stuurt daarna raketten op de door jou gemarkeerde doelwitten af. De ontploffingen zijn groots en mooi in Homefront, dus van op afvuren van deze raketten zul je moeilijk uitgekeken raken.

Filmisch

Op een gegeven moment wordt de tegenstand je teveel en vlucht je in een wachttoren die voorheen nog van de Koreanen was. Vanaf daar schiet je nog meer tegenstanders dood, waarna plots een vijandige helikopter roet in het eten komt gooien. Hij schiet een raket op je af waardoor je met toren en al tegen de grond stort. Misschien klinkt deze situatie niet heel speciaal, maar je moet het zien om het te geloven. Alles wijst er op dat de game harde, solide actie met veel verhaalgedreven dialogen en rustigere stukken gaat combineren. We hebben veel te weinig gezien om echt een goed beeld te krijgen van mogelijke slechte eigenschappen van de game, maar qua setting en filmische actie zit het in ieder geval al helemaal goed. Homefront deed ons door al dit zelfs af en toe terugdenken aan Half Life 2. Een mooier compliment kan een game zich moelijk wensen.

Al het nieuws live vanuit Los Angeles: Gamer.nl/E3