Wie dacht dat games-ontwikkeling alleen in Oost-Europa sterk in opkomst is, werpt beter eens een blik op de gamedevelopers die hun oorsprong vonden in Denemarken en de noordelijke regionen van ons continent. Ontwikkelaars als Remedy (Max Payne), Funcom (Anarchy Online), CPP (Eve Online) en natuurlijk IO Interactive (Hitman) bewezen de afgelopen jaren dat ook 'wij' kwalitatief hoge games maken. IO's nieuwste game 'Hitman 2' moet hier een nieuwe bevestiging in worden.

Het orginele Hitman introduceerde je met een anonieme, kale en in pak gestoken personage die in het hele spel werd vernoemd als Agent 47. Zijn achtergrond was onbekend, iets waarover je later in het spel natuurlijk een hoop meer te weten zou komen. Persoonlijk deed Hitman me sterk denken aan de bekende filmklassieker 'The Professional', waarin Jean Reno (als Leon) erg rationeel en zonder enig macho vertoon zijn missies voltooide.

De bol rond

In tegenstelling tot zijn alter-ego op het witte doek, reist Agent 47 voor zijn missies de hele wereld rond. Van de jungles in Columbia, de wijken van Hong Kong tot de havens van (en een nachtclub in) Rotterdam. Elk van deze lokaties waren niet alleen prachtig uitgewerkt, maar ook nog eens buitengewoon goed ontworpen. De grootste prestatie van het IO team waren zonder twijfel de jungle-missies. Nog nooit bevatte een game zo'n rijke vegetatie met verschillende bomen en planten.

Voor wie de Hitman serie niet kent zal tot dit stuk misschien nog denken dat we het hier over een gemiddelde 3Dshooter hebben, maar niets is minder waar. In het orginele Hitman draaide het namelijk om zeer tactisch en voorzichtig te werk te gaan. Met vlammende pistolen een deur intrappen en schietend je weg banen zorgt in de meeste gevallen voor de crusiale nagel aan je doodskist en een harde reset naar het begin van het level. Puzzels zijn niet saai De meeste levels waren op te lossen met puzzels waarin vaak het nodige verkleedwerk kwam kijken. Zo krijg je in één van de eerste Hitman levels de opdracht om een Chinese drugsbarron wat luchtgaten te rijker te maken. Om dit effectief te doen moest je continu kijken wat aanwezige personages doen, wanneer ze uit het zicht van anderen zijn en hoe je ze zo geruisloos mogelijk neer kan leggen. Vervolgens steel je hun outfit en zorg je dat je met het nodige klim-, sluip en selectief schietwerk op de plaats van bestemming komt.

Nu klinkt bovenstaand verhaal misschien niet als een actie-rijke game, maar dat is iets waar je je zeker in zou vergissen. Juist omdat de gevechten in Hitman tot een regelmaat zijn beperkt is het een stuk intensiever. Schietpartijen zijn in meeste gevallen een oplossing om je een weg te banen wanneer je bent ontdekt. Met het beperkte incasseringsvermogen dat je hebt is het dan ook niet slim om Terminator-achtige praktijken uit te proberen.

Moeilijke bediening

Ondanks de positieve opmerkingen over de orginele Hitman bleek er voor een groot deel van de gamers nog redelijk wat te schorten aan de bediening en moeilijkheid van het spel. Dit gekoppeld aan het ontbreken van een savefunctie, zorgde bij een redelijk aantal kopers voor flinke frustratie. Tijd voor IO Interactive om hier goed naar te kijken in het tweede deel, iets dat ze ook zeker hebben gedaan.

Daarnaast mag je in dit tweede deel de ook zo lang gevraagde first person-view verwachten, iets waarmee ze de die-hard shooterfans zeker tevreden zullen stellen. In veel gevallen hou je voor een overzicht echter de derde persoon aanblik aan.

Conclusie

Hitman 2 lijkt dus het beste van drie werelden te pakken, namelijk de nog verbeterde graphics, betere bediening en het gameplay concept dat al dik in orde was. Of IO Interactive met de nieuwe bediening echter de spijker op de kop heeft geslagen en of de nieuwe verhaallijn voldoet aan het orgineel, hopen we je later deze week te kunnen vertellen in de volledige playtest.