De Australische mannen van IR Gurus kwamen eind 2006 met Heroes of the Pacific, een vermakelijke arcade-vlieggame die zich situeerde tijdens de Tweede Wereldoorlog. Blijkbaar deed het spel het best aardig, want uitgever Codemasters stond vooraan om ook de volgende game van IR Gurus, Heatseeker, binnen te slepen. Heatseeker is, kort samengevat, Heroes of the Pacific in een modern jasje. De Tweede Wereldoorlog is verruild voor moderne oorlogsvoering met onder andere F16’s, SU-27’s en B2 stealth-bommenwerpers. Heatseeker kent een lineaire en sterk gescripte campagne die je langs vier verschillende gebieden neemt, van een tropisch eiland tot de zuidpool. Elke missie bestaat uit verschillende subdoelen, die telkens in korte cutscènes worden uitgelegd. Vaak gaat een nieuw doel ook gepaard met een checkpoint, zodat je de missie niet steeds van voren af aan opnieuw hoeft te beginnen. Na afloop van de missie krijg je een resumé over de nauwkeurigheid van je schoten en zie je of je eventuele subdoelen behaald hebt. Afhankelijk van je prestaties gedurende de missie, kun je bijvoorbeeld nieuwe vliegtuigen vrijspelen. Net als in Heroes of the Pacific, krijg je ook in Heatseeker vooral met een bepaald soort missie te maken: vernietig de tegenstander, voordat zij hun doelwit vernietigen. Vaak heeft de tegenstander het gemunt op één van je gebouwen, vliegtuigen of boten. Gelukkig kun je regelmatig rekenen op teamgenoten die een handje helpen bij het aanvallen van tegenstanders of het beschermen van vriendschappelijke voertuigen. De echte klus zul je echter vooral zelf moeten klaren. Je wapenarsenaal bestaat meestal uit één snelvuurgeweer, één soort raketten en één soort bommen. Vooral de raketten blijken in Heatseeker uitermate zinvol, want binnen een afstand van 1000 meter van je tegenstander, zullen ze automatisch doel treffen. Ze werken zelfs zo effectief dat je hoogstens je snelvuurgeweer gebruikt wanneer je tijdelijk zonder raketten zit (je wapens worden steeds automatisch bijgevuld). Bommen droppen is ook vrij eenvoudig, doordat een cirkel op de grond duidelijk laat zien waar ze neerkomen. Bij bommen ben je echter minder zeker van het feit dat ze ook werkelijk doel raken, want de cirkel is meestal behoorlijk groot en de bootjes waar je op mikt zijn relatief bijzonder klein. Raketten van de tegenstander vormen voor jou zelf natuurlijk het grootste gevaar. Gelukkig waarschuwt het spel tijdig wanneer een raket nadert. Op scherm verschijnt dan een knoppencombinatie waarmee je de vijandige projectielen met flair kunt ontwijken. Hoe je straaljager met een zijwaartse rol of een looping ervoor zorgt dat een raket net langs hem opscheert, is prachtig om te zien. Heatseeker moet het sowieso wel hebben van het spektakel, wat ook blijkt uit de ‘Impact Cam’. Deze wordt automatisch geactiveerd wanneer je raketten op spectaculaire wijze doel treffen. Je ziet dan in slow motion hoe de tegenstander tot brokstukjes wordt herleid. Wat ook leuk bedacht is, is dat je de camera je raketten kunt laten volgen door de vuurknop ingedrukt te houden. Ook erg spectaculair is de afterburner, waarmee je met een flits van de landingsbaan vertrekt. Het scherm wordt eventjes helemaal wazig, alsof je zelf de G-krachten ondervindt. Het door de geluidsbarrière heen vliegen geeft ook een geweldig gevoel in Heatseeker. Het grootste deel van de missies speelt zich af boven zee en rond eilandjes, waarschijnlijk een overblijfsel van Heroes of the Pacific waarbij dit door de setting noodgedwongen het geval was. Een straaljager kan echter ook prima boven een woestijn opereren, maar de makers hebben het verhaal zo gebreid dat je toch steeds weer boven zee aanbeland. Al dat blauwe water dreigt op den duur misschien wat vervelend te worden. De wolkjes boven het water zijn weliswaar een lust voor het oog, maar bieden voor de lange duur geen soelaas. Gelukkig is er regelmatig land in zicht, waarop je van tijd tot tijd basissen, voertuigen en raketinstallaties aan flarden mag schieten. De landschappen zien er best aardig uit, maar de eilanden zijn vaak vrij klein en de objecten op de eilanden zijn soms moeilijk te onderscheiden. Op het moment dat je je hittezoekende raket afvuurt weet je nog niet waar je op schiet, eenmaal je het wel zou kunnen zien, is er al niets meer van je doelwit over. Heatseeker kent een tweetal besturingsmogelijkheden, namelijk arcade en simulatie. Het verschil tussen beiden is echter niet zo groot als de benaming doet vermoeden. Bij de arcadebesturing zal je vliegtuig automatisch weer horizontaal komen te vliegen wanneer je de besturing loslaat, terwijl je bij simulatie zelf uit zult moeten zoeken waar de horizon loopt. Verder zit er iets meer lag in de simulatiebesturing, je kunt niet zo snel van de ene naar de andere kant manoeuvreren. Maar beiden vallen toch echt onder het kopje arcade. Misschien waren de namen very arcade en not so very arcade beter geweest. Heatseeker lijkt geen spel te gaan worden dat potten zal breken, maar dat pretendeert het ook niet. Heatseeker pretendeert vooral een leuke en onderhoudende arcade vlieggame te zijn met behoorlijk wat vliegtuigjes en missies en vooral een flinke dosis spektakel. Op basis van de gespeelde previewversie, lijkt men daar alvast aardig in te slagen. Codemasters hoopt het spel ergens later dit kwartaal op de markt te brengen. Wij speelden de PS2-versie, maar het spel komt ook naar PSP en Nintendo Wii.