We beginnen de demo ergens in een kleine tunnel en zien vier teamleden staan. Waar ze naar op zoek zijn? Fuse, een buitenaardse substantie gevonden in een ufo neergestort ergens in de jaren veertig. Naast dat Fuse niet zou misstaan in een lavalamp door zijn opvallende oranje/gele gloed is het vooral een erg krachtig goedje in combinatie met aardse materialen. Iets dat we al aan het begin van de demo ervaren aan de hand van de niet alledaagse wapens die onze teamleden met zich meedragen.

Zo krijgt de menselijke tank van het gezelschap, Dalton Brooks, door het Fuse-goedje te mengen met ferrorfluid (een zeer magnetische massa) een behoorlijk uit de kluiten gewassen schild dat ieder inkomend projectiel met gemak tegenhoudt. En terwijl Brooks met behulp van zijn schild druk bezig is te voorkomen dat het hele team wordt geraakt, gaan we met de voormalig huurmoordenaar Naya Deveraux in stealthmodus om de vijand vanaf de zijkant te flanken. Deveraux heeft de beschikking over een Fuse-antimaterie-mix in de vorm van een Warprifle, die naast de eerder genoemde stealthmodus op een wel heel bijzondere wijze korte metten maakt met de tegenstand, het wapen schiet namelijk mini-wormholes af. Zien is geloven!

Mochten er vijanden zijn die ontkomen aan de Warprifle dan is er altijd nog Jacob Kimble’s Arcshot. De ex-LAPD officier beschikt met zijn Arcshot over een wapen dat gloeiend hete ballen van vloeibaar kwik afschiet. Het gevolg is dat vijanden aan muren worden vastgepind of gewoonweg opbranden als een lucifer. De laatste van het stel, Izzy Sinclair, mag dan misschien niet de sterkste zijn, maar kan met haar Scatterrifle, een mix van Fuse en melaniet (een ijzersterk mineraal) vijanden ‘bevriezen’ en teamleden helen. Dat klinkt misschien een beetje saai, maar in het heetst van de strijd zijn het altijd bruikbare wapens. 

Altijd die medic weer

Zoals je al kunt lezen, probeert Fuse het genre op een originele manier te benaderen met ietwat onconventionele wapens, maar blijft het wel redelijk veilig in de basis met de traditionele klassen (tank, assault, assassin en medic). De combinatie van deze twee dingen zorgt er trouwens wel voor dat de game erg intuïtief aanvoelt. Zelfs met vier niet op elkaar ingespeelde spelers ging alles al heel snel als vanzelf en hadden we in een mum van tijd door waar de kracht van ieder individu ligt.

Waar de makers trots op zijn, is dat de game zich erg focust op het verhaal. Dat uit zich straks regelmatig in flashbacks die de geschiedenis van de vier teamleden vertellen én uitleggen waarom ze op zoek zijn naar het Fuse. Daarnaast belooft de game zowel on- als offline een geheel te worden en maakt het niet uit of je met een, twee, drie of vier spelers aan de slag gaat. Fuse wordt straks ook voorzien in de mogelijkheid om van personage te wisselen, zelfs als er vier menselijke spelers aanwezig zijn. Al zal dat in het laatste geval alleen op specifieke momenten kunnen.

Verder zul je straks je personages en hun wapens kunnen uitbouwen met een ruim arsenaal aan upgrades met honderden mogelijkheden om wapens helemaal naar jouw hand aan te passen. Zo kun je straks de wapens van je tank-klasse bijvoorbeeld uitrusten met vizieren om ook op afstand nog wat klappen uit te delen. En helpt een gewone kogel niet meer dan is er altijd nog de Fusion-modus. Ieder teamlid heeft beperkte beschikking over deze Fusion-modus en dat is niet zonder reden. Eenmaal in deze staat word je nagenoeg onoverwinnelijk en krijg je ongelimiteerde beschikking over de Fuse-kracht van je wapens.

Onze eerste indrukken van Fuse zijn erg positief. Het spel ziet er voor een coöp-game bijzonder gedetailleerd uit en de gameplay is eenvoudig, doch met voldoende diepgang om de spelers het niet al te makkelijk te maken. Zoals gezegd verschilt Fuse op het eerste gezicht niet heel veel van zijn concurrenten en blijft het trouw aan de basiselementen. De makers hebben echter een heerlijk sausje gemaakt waardoor de game straks vast een stuk beter gaat smaken dan menig andere actiegame.