Electronic Arts wist een flinke duit te slaan uit de twee The Lord of the Rings games die het op de markt bracht. Ondanks dat de games niet veel diepgang bezaten en zo lineair als een meetlat waren, was het hack & slash plezier ten top. Atari besloot de ontwikkelaar van de eerste The Lord of the Ring game, The Two Towers, te strikken om voor hen een soortgelijke game te maken. Omdat Atari geen licentie heeft op Hobbits, besloot men het Forgotten Realms universum als decor te kiezen. Forgotten Realms: Demon Stone was geboren.

Forgotten Realms: Demon Stone is een ware achtbaanrit die je niet al te veel tijd geeft om na te denken, van de omgeving te genieten of op onderzoek uit de gaan. Daar ligt de weg, hak je erdoorheen en geniet, is duidelijk het motto. Men heeft flink haar best gedaan om je het gevoel te geven deel uit te maken van een spektakelfilm, iets wat meteen in de eerste missie naar voren komt. Terwijl je zelf op de voorgrond de tegenstanders in mootjes hakt, zie je op de achtergrond gebouwen opgaan in een vlammenzee, katapult die afgevuurd worden en orcs die door elkaar heen banjeren. Een grote rode draak cirkelt rondjes door de lucht en laat een imposante vuurzee achter.

In de eerste missie wordt je op een leuke manier geïntroduceerd met de drie hoofdpersonages in het spel. Je begint met een fighter, Rannek, welke na enig hakwerk de rogue Zhai bevrijdt uit een kooi. Vanaf daar neem je de controle over Zhai. Je leert kennis maken met haar stealth mogelijkheden, tot ze samen met Rannek in een hinderlaag gelopen is. Dan krijg je de controle over Illius, de sorcerer, die Zhai en Rannek uit de problemen helpt. Vervolgens rennen ze met hun drieën gezamenlijk een grot in, waarna de ingang achter hun dicht valt.

Vanaf dit moment begint het spel echt en zal je, in de meeste gevallen, op eender welk moment kunnen wisselen tussen de drie karakters. Elke karakter heeft eigen aanvallen en specialiteiten en de bedoeling is deze zo goed mogelijk uit te buiten. De andere twee karakters zullen in de tussentijd door de AI worden overgenomen. Elk van de karakters kent een aantal aanvallen voor dichtbij, uit te voeren door verschillende combinaties van het kruisje en het rondje in te drukken, en één of meerdere ranged attacks, die met de L1 knop en een gekleurd knopje, uitgevoerd kunnen worden.

Verder heeft elk karakter nog een speciale aanval, die eerst opgeladen dient te worden. Wanneer alle drie de karakters hun speciale aanval opgeladen hebben, kunnen ze ook samen een aanval uitvoeren, waarmee bijna alle tegenstanders subiet het loodje leggen. Tot slot is er nog een aanval die je op kunt laden, en waarmee zelfs boomstammen en muren die je weg blokkeren, aan gort geslagen kunnen worden.

Met Zhai krijg je tevens de mogelijkheid jezelf te verstoppen in de schaduw. Een soort paarse fonkeling geeft aan welke schaduwen je onzichtbaar maken. Wanneer je daarin eventjes vertoefd hebt, ben je ook nadat je uit de schaduw getreden bent nog enkele seconden onzichtbaar. Wanneer je dan een tegenstander van achteren benadert, zal je deze in één keer kunnen doden. Zhai is daarnaast de enige van de drie die kan springen, maar dit is vooral erg irritant en hoeft gelukkig niet al te vaak gebruikt te worden.

Demon Stone richt zich met name op domweg hakken, al zal enige tactiek er wel voor zorgen dat je met minder kleurscheuren uit de strijd komt. Op de juiste momenten aanvallen van tegenstanders blokkeren of ontwijken en vervolgens de juiste combo's uitvoeren, werpt zeker wel zijn vruchten af. Het vechtsysteem is echter niet vergelijkbaar met bijvoorbeeld Ninja Gaiden. Meestal kom je met blind hakken een heel eind. De gevechten zijn soms ook wat chaotisch, waardoor je niet veel keus hebt, behalve op goed geluk wat knopjes indrukken.

Ondanks dat het Forgotten Realms universum zich uitstekend leent voor een RPG, zijn de RPG elementen in Demon Stone eerder schaars. Je doet wel wat ervaring op en kunt enige nieuwe moves en objecten aanschaffen, maar daarmee houdt het op. Wanneer je te lui bent om te kiezen wat je wilt kopen, is er zelfs een auto-buy optie, waardoor je je helemaal niet over de term RPG hoeft te bekommeren.

Audiovisueel is Forgotten Realms dik in orde. De muziek is episch, klassiek en bevat vocals die de sfeer zeker ten goede komen. De stemmen in het spel zijn voor rekening van onder andere Patrick Stewart en Michael Clarke Duncan. Beiden leveren uitstekende prestaties, net als de rest van de voice-cast trouwens. Grafisch wordt de engine van The Two Towers gebruikt en hoewel het detail van de objecten en karakters wat te wensen over laat, maken de vele bewegende elementen en grafische effecten een hoop goed.

Onze previewversie had een viertal levels waar we in no-time, maar met veel plezier, doorheen hakten. Het volledige spel zal een tiental levels bevatten, dus vrees over een geringe lengte is misschien niet geheel ongegrond. We konden ons helaas ook niet aan de indruk onttrekken dat Demon Stone een beetje een wannabe is, dat maar al te graag The Lord of the Rings licentie gehad zou hebben. Twee tovenaars, vechtend bovenin een toren. De een schiet de staf van de ander weg met een soort van 'force push', waarna hij hem machteloos omhoog tilt en tegen de muur aan duwt. Orcs die via ladders de kasteelmuur op klimmen, alwaar een tovenaar ze met zijn staf en spreuken te lijf gaat. Demon Stone probeert niet te verbergen waar het de inspiratie vandaan haalt. Vooralsnog lijkt het een leuke hack and slash game te worden, maar verwacht niet de diepgang die je allicht met The Forgotten Realms associeert.