Zitten er gemuteerde wezens in deze game?”. Dat was de eerste vraag die ik afvuurde tijdens de voorstelling van Far Cry 2 op de voorbije UbiDays 2008. Wie het origineel speelde kent ongetwijfeld nog het moment waarop de realistische, tropische omgevingen opeens plaats moesten maken voor mistroostige ondergrondse gangen en de bijhorende lelijke gedrochten. Fans van het eerste deel in de Far Cry-reeks zijn tot op de dag van vandaag nog steeds niet bekomen van deze radicale kentering. Gelukkig gaf een medewerker, nadat er eerst een vette grijns op zijn gezicht verscheen, het verlossende antwoord op mijn vraag: “mutanten zijn voltooid verleden tijd, Far Cry 2 draait deze keer helemaal om realisme!”. Nadat ik een half uur in het spel heb mogen doorbrengen, kan ik de man enkel maar gelijk geven.

Naast de afwezigheid van mutanten heeft ontwikkelaar Ubisoft Montreal nog een paar kenmerkende aspecten uit het originele Far Cry naar de prullenmand doorverwezen. Het meest opvallend is dat de weelderige eilanden plaats hebben moeten maken voor het Afrikaanse continent. Dit was een bewuste keuze omdat deze streek nog maar weinig als toneel voor een schietspel dienst had gedaan. Bovendien is Afrika een prachtige plaats die in een videospel enkele interessante nieuwigheden met zich meebrengt. Gedurende de tijd dat de aanwezige journalisten met Far Cry 2 aan de slag mochten gaan liet men ons een simpele opdracht uitvoeren: vernietig een belangrijke pijpleiding van de vijand. In doordeweekse schietspellen zou er nu een spelmoment volgen waarin je een horde vijanden neerknalt om daarna snel een explosief te plaatsen op je doelwit. In Far Cry 2 zijn er daarentegen zoveel verschillende mogelijkheden om je missie tot een goed einde te brengen dat je, mocht je de pijpleiding vijf keer achter elkaar opblazen, telkens een andere tactiek zou kunnen toepassen. Wij kozen voor een werkwijze waarbij we zoveel mogelijk konden genieten van al het moois dat Far Cry 2 te bieden heeft. Voordat we richting het vijandelijke kamp vertrokken gingen we eerst een praatje maken met een van onze buddies. Dit zijn personages die je gedurende de verhaallijn leert kennen en waar je bevriend mee raakt nadat je ze bijvoorbeeld een belangrijke dienst bewezen hebt. In dit geval wist de sluwe vriend ons informatie te verschaffen over de ideale manier om de pijpleiding op te blazen. Hoe betrouwbaar zijn tips ook klonken, wij besloten om zijn wijze raad te negeren en ons eigen ding te doen. Zulke keuzes moet je op regelmatige basis maken doordat het spel je bitter weinig bij het handje houdt. Maak je gebruik van de kennis van je vrienden, negeer je ze volledig, of maak je je kameraad een kopje kleiner omdat hij enkel maar vervelend doet? Alles is mogelijk en heeft gevolgen voor het verdere spelverloop. Doordat de wereld waarin we onze opdracht moeten uitvoeren nogal uitgestrekt is (maarliefst vijftig vierkante kilometer) bleek het noodzakelijk om nog voordat we van start gingen even een kijkje te nemen op de landkaart. Vergeet die lompe menu's die op zulke momenten op je beeldscherm verschijnen, die dingen halen je enkel uit de actie en verhinderen dat je je gaat vereenzelvigen met het hoofdpersonage. De man die in je Far Cry 2 onder de knoppen hebt haalt daadwerkelijk met de ene hand een kaart tevoorschijn, om met zijn andere hand een kompas uit zijn broekzak te toveren. Wanneer je dit voor de eerste keer doet zal het opvallen dat er bitter weinig op je kaart te zien is. Enkel de belangrijkste wegen zijn standaard op de papieren voorstelling van de omgeving gemarkeerd. Gelukkig beschik je over een geavanceerde verrekijker waarmee belangrijke dingen in de nabijheid 'gescand' kunnen worden. Zie je bijvoorbeeld door je verrekijker een uitkijktoren met daarin een sluipschutter, dan zal diezelfde toren een seconde later op je landkaart te zien zijn. Op die manier probeert de ontwikkelaar de speler aan te moedigen om alvorens je begint te knallen eerst je doelwit te bestuderen. Eens we genoeg informatie hadden over het vijandige kamp rondom de pijpleiding sprongen we vol goede moed in een jeep. Het besturen van voertuigen doet meteen denken aan de befaamde buggyritjes uit Half Life 2, maar dan indrukwekkender. In Far Cry 2 is het namelijk mogelijk om door verschillende soorten omgevingen te scheuren. Zo kwamen wij op weg naar onze bestemming onder andere langs een prachtig oerwoud en een savanne waarop wilde antilopen bij het horen van onze ronkende motor schuchter het hazenpad kozen. Het leukste gebeurde toen we besloten om de mogelijkheden van ons voertuig eens grondig te testen. Met een rotvaart reden we tegen een onschuldig houten hutje aan, waarna het hele ding versplinterde tot een hoop nietszeggend planken en houtresten. De ontwikkelaar vertelde mij later dat zowat alles wat in het echte leven stuk kan gaan het ook in Far Cry 2 zal ontgelden. Eenmaal aangekomen bij het doelwit begon de actie eigenlijk pas echt op gang te komen. Op een plek waar de vijand ons onmogelijk kon zien lieten we onze jeep achter en gingen we te voet verder. Al sluipend werd het duidelijk dat rondom de pijpleiding een hele hoop vijanden op de uitkijk stonden om eventuele indringers naar de eeuwige jachtvelden te sturen. Met een welgemikt schot schakelden we een nietsvermoedend mannetje achter een machinegeweer uit, waarna alle omstanders meteen vol paniek reageerden. We besloten om met de gekte mee te doen en liepen schietend op de menigte in. Al snel werd het duidelijk dat de tegenstanders in dit spel over een hardnekkige intelligentie beschikken. Ze zoeken slim dekking, roepen versterking op, gebruiken granaten en proberen je via de flank aan te vallen. Het meest indrukwekkende was echter dat dokters hun gewonde collega's in het midden van de strijd proberen op te lappen. Hierdoor is het meer dan ooit van groot belang dat je bij het schieten doeltreffend en grondig te werk gaat. Nadat al het gevaar was geweken leek het kinderspel om de pijpleiding te laten ontploffen. Waar we geen rekening mee hadden gehouden was dat de vijand tijdens het helse vuurgevecht van daarstraks extra manschappen had opgeroepen. Binnen enkele seconden na het vernietigen van ons doelwit kwamen er dan ook enkele terreinvoertuigen aangereden met daarin een verzameling boze boeven. Wij besloten om het goede voorbeeld van onze verse tegenstanders te volgen en zelf een voertuig te kapen om zo weg te rijden. Wat volgde was een helse achtervolging doorheen het Afrikaanse oerwoud. Dit klinkt ongetwijfeld allemaal als muziek in de oren, maar zoals ik al eerder aangaf zou het best kunnen dat jij deze missie helemaal anders zult ervaren. Misschien vind je wel een manier om de pijpleiding op te blazen zonder ook maar één tegenstander neer te leggen. Of wie weet is het eerste wat je doet wel het vernietigen van de vijandige radio waardoor er nooit versterking opgeroepen had kunnen worden? Omdat we te maken hebben met een presentatie liet de ontwikkelaar ons nog snel wat andere belangrijke aspecten uit Far Cry 2 zien. Zo zal de kracht van vuur niet te verwaarlozen zijn. Doordat het Afrikaanse landschap standaard nogal droog is kan zowat alles in de fik vliegen, gaande van grasvlaktes tot zelfs volledige dorpen. Bovendien kun je door rekening te houden met de stand van de wind op natuurlijke wijze een vlammenzee creëren die de ene kant van een dorp volledig afsluit, waarna jij aan de andere kant al het aanwezige gespuis voorziet van wat extra luchtgaten. Verder kregen we ook even de kans om met de bekende glyder door de omgeving rond te vliegen, wat simpelweg adembenemend mooi was. Dat laatste gaat trouwens op voor heel het spel. Far Cry 2 ziet er fenomenaal goed uit, zowel op consoles als op de PC. De versie die wij te zien kregen leek bovendien nu al erg stabiel te zijn en vertoonde weinig tot geen opvallende grafische foutjes. Wij hebben er dan ook alle vertrouwen in dat de impact van dit spel erg groot zal zijn en misschien wel een nieuwe standaard zal zetten voor toekomstige schietspellen.