Het adventuregenre is inmiddels op sterven na dood en dit wordt veelal toegeschreven aan het feit dat alles tegenwoordig draait om spectaculaire actie en gigantische bloedvergieten. Vaak wordt vergeten dat het gebrek aan innovatie binnen het genre, misschien wel de werkelijke oorzaak is van het in de vergetelheid raken van dit ooit zo populaire genre. Jarenlang werd halsstarrig vastgehouden aan het point and click principe. Tijd voor Fahrenheit om daar resoluut verandering in aan te brengen.

Fahrenheit is een adventurespel in de zin dat het onderzoeken van de omgeving en het praten met personages de hoofdbrok van het spel vormen. Toch draait het in Fahrenheit niet zozeer om het oplossen van vervelende puzzels met onmogelijke oplossingen. Wat de mogelijkheden zijn in Fahrenheit is vaak overduidelijk, de vraag is alleen steeds welke van de mogelijkheden de beste is in een bepaalde situatie. Hiervoor komt vooral intuïtie en gezond verstand om de hoek kijken, en niet zozeer het eindeloos combineren van voorwerpen tot je een oplossing gevonden heeft.

Hoe het bovenstaande precies in zijn werk gaat, is nog het best te illustreren met een voorbeeld. In het begin van het spel treffen we Lucas Kane, één van de hoofdrolspelers uit het spel (je zult gedurende het spel regelmatig tussen de personages wisselen), aan in het toilet van een restaurant. Hij heeft zojuist een gruwelijke moord begaan. Dit weet hij omdat hij bovenop zijn slachtoffer zit met een bebloed mes in zijn handen. Van de handeling zelf kan hij zich echter niets herinneren. Lucas denkt onschuldig te zijn en vreest dat een bovennatuurlijke kracht hem tot deze daden gedwongen heeft. Om dit tot op de bodem uit te kunnen zoeken dient hij natuurlijk niet opgepakt te worden en aan jou de keus hoe je dit voor elkaar speelt.

Eén van de WC-scenario's in Fahrenheit. (1) Oeps die is dood. (2) Dan verstoppen we 'm toch even. (3) Dweilen die handel en (4) lekker eten.

Na de moord is het toilet besmeurd met bloed en ook je handen en kleding, zitten onder het rode goedje. In het restaurant zitten mensen die mogelijk wat gehoord hebben van wat er gebeurde, waaronder een politie-agent. Aan jou de keuze wat je gaat doen. Wis je alle sporen, probeer je zo kalm mogelijk te blijven en betaal je netjes je rekening, of maak je dat je zo snel mogelijk weg komt uit angst dat een volgende wc-bezoeker je op heterdaad betrapt? Dit soort afwegingen zullen je gedurende het spel continu moeten maken. Veel keuzes zullen ervoor zorgen dat het spel gewoon verder gaat, andere hebben een fatale afloop. In dit laatste geval krijg je de kans om het opnieuw te doen en dan voor een betere optie te kiezen. Dit resulteert soms wel een beetje in trail and error, maar je hebt vaak een aantal kansen om je fout te herstellen voordat het echt de mist in loopt.

De Franse ontwikkelaar Quantic Dream hanteert nochtans niet de term adventurespel voor Fahrenheit (en ook niet jeux adventureux), maar men noemt het liever een interactieve film. Dit blijkt al uit het feit dat je in het hoofdmenu niet kunt kiezen voor new game, maar voor new movie. Ook uit de korte tutorial van het spel blijkt dat men zich liever vergelijkt met Hollywood dan de game-industrie, want een regisseur met een placeholder-Frans accent legt je in een filmstudio de fijne kneepjes van het vak uit.