Neem mooie stranden en een stralende zon, de bullet-time van The Matrix, een hoop aan schietgerei, het verhaal van een DEA-agent die het tegen een drugskartel moet opnemen en voila: El Matador is geboren. Geen stierenvechterij of een dartspel over Jelle Klaassen die ook wel als the Young Matador door het leven gaat dus, deze game is een ruige derdepersoons actie titel, vergelijkbaar met dat van Remedy’s grote hit Max Payne. Hoewel El Matador al enige tijd in ontwikkeling is, weet de game bij de meeste gamers geen lampjes te laten branden. Reden genoeg dus om even een blik te werpen op dit Zuid-Amerikaanse schietfestijn. Leest u even mee?

In El Matador speel je ene Victor Corbet, een DEA-smeris. Voor de niet ingewijden onder ons, DEA staat voor Drug Enforcement Agency, mannetjes die duidelijk hun neus ophalen voor alles wat ook maar met drugs te maken heeft. Het is dan ook niet verwonderlijk dat je het in El Matador op moet nemen tegen diverse Zuid-Amerikaanse drugsbazen. In zeven uitgebreide hoofdstukken (met 16 missies in totaal)  dien je deze namelijk op te pakken, of als het allemaal niet zo makkelijk gaat, uit te schakelen. Vooral het uitschakelen ziet de hoofdrolspeler wel zitten, want hij zint voor wraak. De drugsmafia heeft namelijk zijn broer vermoord en zoiets kan natuurlijk niet ongestraft blijven.

In deze game is het mogelijk om op de stealth-manier de drugsmannetjes het loodje te laten leggen, maar daar mikt El Matador niet op. Het beste komt deze game naar voren wanneer je al guns-blazing je een wegbaant door de vele levels die het Tjechische Plastic Reality voor je in petto heeft. En zoals je tegenwoordig van een third action titel kunt verwachten zitten er enkele kenmerkende gameplay-features in El Matador die enigszins van het welbekende Max Payne geleend zijn. Zo zul je ook in deze game het onvermijdelijke bullet-time tegenkomen. Het lijkt wel of geen action-titel zonder deze gimmick kan, maar in het geval van El Matador komen de makers er nog mee weg. Origineel is het verre van natuurlijk, maar de gameplay krijgt zo weer enige extra diepgang, wat uiteraard nooit geen kwaad kan. Bovendien is het ontwijken van kogels en het vakkundig neermaaien van een dozijn bad guys nog steeds een kunst die nooit gaat vervelen, dus wat maakt het ook eigenlijk uit?

Als het gaat om de besturing doet het ook verdacht veel denken aan het eerder genoemde Max Payne, wat betekent dat je binnen een paar minuten helemaal bekend bent met de controls. Geen frusterende toetsencombinaties of ander geëtter dus, gelijk knallen! En knallen doe je absoluut, zeker gezien het enorme arsenaal wat je in je broekzakken weet te proppen. Zo heb je de beschikking over onder andere de geliefde Desert Eagle .50, Dual Ingram-machinegeweren, een M16 en het wapen wat elke terrorist lijkt te gebruiken, de AK47. En ook al hebben ze allen een andere naam en klinkt lijkt elke blaffer anders, al deze wapens doen eigenlijk maar één ding: het vermoorden van drugsbandieten en ander gespuis. En vermoorden is je dagtaak nummero één in El Matador, want Zuid-Amerika zit vol met coke-snuivende boefjes die maar niet willen stoppen met leven.

Dit zul je overigens niet alleen doen, want de Tjechische ontwikkelaar belooft ons een single player ervaring waar je veelvuldig hulp krijgt van je buddies bij de DEA. Zo bestormde ik in de preview build, in het bijzijn van een stuk of vijf anderen, een drugsvilla en toegegeven, je teammembers werkten aardig mee. Vooral het feit dat de DEA-agenten voor de verandering eens raak schieten en nog wel eens weg willen duiken voor vijandelijk vuur is mooi meegenomen natuurlijk.

Grafisch weet de preview build nog niet echt te overtuigen. De omgevingen zien er redelijk tot goed uit, maar het niveau van een Far Cry weet de game niet voor bij te streven. El Matador heeft daarentegen wel hoogstaande schaduwen weten te produceren, welke er juist wél weer indrukwekkend uitzien. Voor de rest zijn het de gewoonlijke visuele foefjes die El Matador in huis heeft, in combinatie met een physics-engine die zijn ding doet. Niets meer, maar ook zeker niet minder.

Je hoort het al, nergens iets opzienbarends of revolutionairs dus, maar zo’n probleem is dat hier niet. De game biedt namelijk genoeg mogelijkheden om je een plezierige tijd te bezorgen zonder dat je gelijk een kickass topnotch bakbeest van een computer nodig hebt. Weet Plastic Reality alle oneffenheden weg te poetsen, dan staat er een leuke actiegame voor je te wachten die je hoogstwaarschijnlijk de komende tijd zoet zal houden. Vooralsnog staat El Matador gepland op een september-release, en wel op 15 september. Of er voor die tijd nog een demo komt, is op dit moment nog niet bekend. We houden jullie zoals gewoonlijk op de hoogte.