Uit de uitgebreide speelsessie die we hebben gehad met de singleplayer van het spel blijkt wel dat er niet veel van gelogen is. Meteen wanneer we een losse race willen opstarten, is de eerste keuze “Rally”. Een vlugge blik op de locaties leert ons dat er in totaal vijf gebieden zijn: Kenia, Finland, Noorwegen, Michigan en Monte Carlo. Elke locatie is weer onderverdeeld in meerdere rallyproeven, waarbij je de keuze hebt tussen verschillende momenten van de dag, en in sommige gevallen het weertype.

Verschil van dag en nacht

Afhankelijk van de locatie kun je kiezen of je een race tijdens zonsopkomst, - ondergang of ’s nachts wilt rijden. Daarnaast heb je in Noorwegen de optie om in de sneeuw te rijden en kun je in sommige landen ook in de regen rijden. Het verschil in weertype heeft duidelijk invloed op de wegligging van je auto. In de sneeuw moet je het meest alert zijn, want door de sneeuw is het soms lastig om de weg van de berm te onderscheiden. Daarnaast heeft de wagen veel minder grip op deze gladde ondergrond, waardoor je minder risicovol kunt rijden dan op een droge ondergrond.

Elke ondergrond voelt duidelijk merkbaar anders aan. Op het asfalt heb je een stuk meer grip en kun je de bochten veel scherper en op hoge snelheid nemen, terwijl je over zand veel meer door de bocht drift. Daarbij heb je een uitermate goede bijrijder in de auto zitten, die je door elke bocht loodst met duidelijke aanwijzingen. Door de hoge snelheden en het vaak beperkte zicht van hoe een bocht loopt en wat er zich achter de bocht schuilhoudt, is het een goed hulpmiddel om bekend te raken met een baan, terwijl je toch direct mee kunt doen om de topposities in het klassement.

Gymkhana

Buiten de traditionele rally zijn er uiteraard nog meer keuzes. Zo kun je je bijvoorbeeld wagen aan Rallycross, Trailblazer, Landrush, Head-2-Head en Gymkhana. Hierbij is Gymkhana de enige nieuwe toevoeging aan het spel sinds het vorige deel. In deze modus is het de bedoeling dat je met een soepele aaneenschakeling van drifts rond obstakels punten en vermenigvuldigers scoort om de hoogste score te behalen. Het klinkt echter eenvoudiger dan het is. Het is vooral in het begin uitermate lastig om in te schatten wanneer je de auto met je handrem in een drift moet gooien om een grote donut rond een paal te maken, zonder ergens tegenaan te botsen of je drift te onderbreken.

Wanneer je het parkoers eenmaal een beetje kent en aan de besturing gewend bent geraakt, gaat het vanzelf stukken beter. Verwacht niet na een half uur oefenen je auto al over het parkoers te gooien zoals Ken Block het doet, maar je zult niet langer onderaan de scorelijst bungelen. We merkten dat de besturing een stuk eenvoudiger was met de Xbox 360-controller dan met een stuurtje. Het voelt dan net even wat meer arcadeachtig, alsof de besturing iets toegankelijker is gemaakt speciaal voor het grotere publiek waar het spel op gericht is. Het zijn toch meestal de wat meer ervaren racefanaten die hun races liever met een stuurwiel en pedalen rijden. Deze groep kan een iets uitdagendere race-ervaring verwachten dan de mensen die een controller gebruiken.

Bepaal de uitdaging

Het onderscheid tussen de controller en het stuurtje beperkt zich namelijk niet tot Gymkhana, maar was in de overige racevormen ook aanwezig. Na een paar uur met het stuurtje geracet te hebben, zijn we overgestapt op de controller, aangezien dat waarschijnlijk de manier is waarop de meeste mensen het spel zullen spelen. We zagen direct een enorme vooruitgang in resultaat op de hogere moeilijkheidsgraden en met zo weinig mogelijk stuurhulpen aan. Het is dus maar net hoe realistisch je de race wilt beleven en hoeveel uitdaging je zoekt. Je hebt de instellingen zelf in de hand.

Er was ook een duidelijk verschil in de besturing tussen de verschillende klassen en types voertuigen. Het spel kent rallywagens uit het huidige World Rally Championship, evenals voertuigen uit het verleden en de legendarische Group B-auto’s. Daarnaast heb je voor Landrush de beschikking over trucks en buggy’s. Vanwege nostalgische redenen hebben we een groot deel van de races in de verschillende Group B-wagens verreden. Daarbij merk je goed het verschil in paardenkracht en wegligging tussen auto’s als de Lancia Delta en de Audi Quattro. Zodoende duurt het niet lang voordat je een wagen hebt gevonden die bij je specifieke rijstijl past.

DiRT 3 heeft een heleboel te bieden. Er is voor ieder wat wils. Het is ons wel duidelijk geworden dat de ontwikkelaar zich aan zijn woord heeft gehouden en de nadruk op traditionele rally ligt. Maar buiten dat is er ook zeker genoeg van de vorige game behouden gebleven voor de mensen die zich prima vermaakt hebben met de andere racemodi. Voor de rest zijn we te spreken over de besturing. Het mag dan misschien wel iets toegankelijker geworden zijn, door de instelbare stuurhulpen en de vele moeilijkheidsgraden is er nog meer dan genoeg uitdaging te vinden.