Dead Rising bevatte een aantal briljante gameplayelementen, maar ook een hoop dingen die veel (Westerse) gamers mateloos irriteerden. Niet het grote aantal zombies om te doden wist te vermaken, maar vooral het grote aantal wapens waarmee dit gedaan kon worden. Alles in het warenhuis waar de eerste game zich afspeelde kon gebruikt worden als wapen; van bowlingbal tot gitaar en van parasol tot bezem. Tegelijk was er echter een constante tijdsdruk in de game aanwezig en kon opslaan slechts op een paar ver uit elkaar verspreide punten op de kaart. In combinatie met de soms wat houterige besturing leverde dit flinke frustraties op. Hoewel het nog niet helemaal duidelijk is hoe Dead Rising 2 deze problemen oplost lijken de eerste stappen in de goede richting gezet.

Objecten en plakband

In Dead Rising 2 speel je Chuck, een stoere oud-motorcrosskampioen die zich bij louter toeval bevindt in Fortune City, een Amerikaanse gokstad die duidelijk is geïnspireerd op Las Vegas. Als Chuck een van de weinige overlevenden blijkt van een zombieuitbraak zit er niets anders op dan te vechten voor zijn leven. Net als zijn voorganger Frank West kan Chuck dat doen met vrijwel alles dat voor handen ligt. Zo zijn er bekende objecten zoals de elektrische gitaar en de honkbalknuppel maar ook nieuwe speeltjes. Onder andere een boormachine en een vlammende tuinfakkel zijn handig om de zombies naar het hiernamaals te helpen.

De show wordt echter gestolen door de door Chuck met plakband en verschillende objecten nieuw vervaardigde wapens. Verspreid over het casino staan werkbanken waarop twee objecten kunnen worden samengevoegd tot een nieuw wapen. Hoeveel combinaties er mogelijk zijn is vooralsnog onduidelijk maar waarschijnlijk zijn dit er tientallen. Combinaties die we hebben gezien zijn onder ander een peddel met twee kettingzagen er aan vast, waardoor Chuck zich letterlijk door een zee van zombies kan roeien en de combinatie van een emmer en een boor, die wanneer geplaatst op het hoofd van een zombie gegarandeerd staat voor een bloedbad.

Fouten uit het verleden

De goede elementen uit Dead Rising zijn dus ook in het tweede deel volop aanwezig, maar dat geldt deels ook voor de mindere elementen, al is daar nog een hoop niet duidelijk over. Zo beloofde de ontwikkelaar ons aanpassingen aan het savesysteem maar werd niet gemeld wat deze veranderingen zijn. Tegelijk zagen we op de kaart slechts een handvol savepunten verspreid over de kaart, waardoor we op dit vlak nog erg sceptisch zijn. Ook de tijdslimiet is nog altijd aanwezig, maar bij gebrek aan missies is het moeilijk te oordelen of deze net zo drukkend is als in het origineel.

Aan de besturing is echter wel een duidelijke verbetering op te merken. In het eerste deel was het namelijk volstrekt onmogelijk om met vuurwapens tegelijk te richten en te bewegen, waardoor je snel omsingelt raakte. In het tweede deel is lopen en richten gelukkig wel mogelijk, maar vreemd genoeg enkel met vuurwapens. Om te richten met andere spullen staat Chuck nog altijd aan de grond genageld.

Ervaring en geld

Aangezien je niet meer speelt als fotograaf Frank West is één element uit de eerste game volledig verdwenen. Het maken van foto’s om ervaringspunten te verdienen om zo de speler sterker te maken. Toch zul je ook in Dead Rising 2 je vaardigheden verbeteren door het verdienen van ervaringspunten, al lijkt dit vooralsnog vooral te gebeuren door het doden van zombies, waarbij unieke manieren meer ervaring opleveren. Nieuw is dan weer het gebruik van geld. Een niet bijster vernieuwend element, maar wel handig. In het spel zijn namelijk winkeltjes te vinden waar zeldzame en in elkaar geknutselde wapens te koop zijn.

Dead Rising lijkt vooral een game te worden waarin alles in grotere aantallen aanwezig is. Er zijn meer wapens, de kaart lijkt stukken groter en er kunnen meer zombies op het scherm getoverd worden. Zelfs aan meer spelers wordt gedacht want Dead Rising 2 belooft een coöperatieve en multiplayer-modus, al hebben wij die nog niet kunnen spelen. En hoewel Dead Rising 2 dus beter lijkt te worden dan het origineel zorgt de onduidelijkheid over sommige punten nog voor een flinke dosis scepsis. Vooral het zwijgen van Capcom over het savesysteem baart ons zorgen, al lijkt het sterk dat de uitgever de kritiek over het savesysteem geheel naast zich neerlegt. Hopelijk leren we meer tijdens de E3.