Crashday is een game waarop veel gamers al een lange tijd zitten te wachten. Dit is niet zo vreemd, want de jongens van Moon Byte Studios zijn alweer een aantal jaartjes bezig met het ontwikkelen van deze game. Als klein onafhankelijk team begon men met het uitwerken van het idee van Crashday. Dit gebeurde geheel zonder enige financiële steun. Toen ineens de eerste screenshots werden vrijgegeven, begon het de mensen te dagen dat dit best wel eens een bijzondere game kon gaan worden. Gelukkig is de potentie van deze game niet onopgemerkt gebleven en uitgever Atari heeft besloten de game hier te gaan uitgeven. Nu de game bijna zijn eindstadium heeft bereikt, kijken wij wat de jaren aan hard werk hebben opgeleverd.

Crashday is gestoeld op het sandbox principe. Dit houdt in dat je met deze game niet gebonden bent aan lineaire gameplay en dat je vrij bent om te gaan en te staan waar je wilt. Nu is er wel meteen een uitzondering te noemen op de regel, want één van de gametypes, de Race mode, is wel gebonden aan een aantal vaste routes. Het valt na het starten van het spel echter al gauw op dat de Race mode een relatief klein deel vormt van Crashday.

De meeste andere gamemodes draaien om het racen in grote arena-achtige levels. Deze staan afwisselend vol met allerlei stuntmogelijkheden, of bestaan soms alleen maar uit een aantal heuvels en bomen. Dit zorgt ervoor dat de toe te passen strategie per modus erg kan verschillen. Twee modes, Hold the Flag en Pass the Bomb, zijn gebaseerd op het spelletje tikkertje. Bij de eerste is het zaak een vlag zo lang mogelijk bij je te houden zonder dat je geramd wordt. Gebeurt dit wel, dan draag je automatisch de vlag over aan de ander. Bij Pass the Bomb moet juist het tegenovergestelde gebeuren. Hierbij moet je juist binnen een bepaalde tijd een bom afgeven aan iemand anders, door deze, hoe kan het ook anders, te rammen. Degene die de bom heeft als de tijd afloopt, heeft verloren en explodeert in een grote vuurbal. Een andere mode met een bom in het middelpunt is Bomb Run. Net als in de film Speed, mag je hier niet onder een bepaalde snelheid komen. Als dit wel gebeurt, explodeert de bom. Nog twee modes die je zult tegenkomen zijn Stuntshow en Wrecking Match. In Stuntshow kun je het in met schansen en loopings volgebouwde levels, zo gek mogelijk maken als je maar kunt bedenken. Sprongen, kurkentrekkers en loopings, alles moet worden toegepast om een zo goed mogelijke stuntscore te behalen. De naam Wrecking Match ten slotte, spreekt voor zich. Iedereen moet kapot behalve jij. De laatste die blijft rijden, heeft gewonnen.

Of we het nu hebben over de auto's of de tracks, alles is aan te passen in Crashday. Er is zelfs een aparte “pimp my ride” optie ingebouwd, die je in staat stelt je auto's uiterlijk te tunen. Een wat serieuzere optie laat je de auto's ook op het gebied van prestaties verbeteren. De mogelijkheid om je auto uiterlijk te tunen lijkt vooralsnog een beetje overbodig, maar het draagt wel bij aan de algehele “just for the hell of it” sfeer van de game. Er bevinden zich overigens geen gelicenceerde auto's in de game, hoewel bijna elk model overduidelijk is gebaseerd op een bestaande real-life auto. Iets wat trouwens een beetje vreemd aanvoelt, is de aanwezigheid van een rocket launcher en een machinegeweer op de auto's. Hoewel deze hun functie hebben in een aantal gamemodes, lijkt het erop dat ze op het laatste moment aan de game zijn toegevoegd.

Zoals al eerder werd gezegd, kunnen ook de tracks worden aangepast. Dit kun je doen met behulp van de aanwezige track editor in de game. Je krijgt simpelweg een groot vierkant veld voorgelegd waarin je zowel je creatieve als destructieve ideeën tot uiting kunt brengen. De grote hoeveelheid tijd die we in de editor hebben geïnvesteerd, heeft duidelijk gemaakt dat deze simpel doch compleet is. We misten wel een beetje de mogelijkheid om op een makkelijke manier hoogteverschillen in te bouwen in de levels.

Wat de screenshots al duidelijk maken, is dat de game er zeer strak uitziet. Het indrukwekkende schademodel van de auto's is wat het meest in het oog valt. Hoewel het blik van de auto's niet zo realistisch verkreukelt als in het echt, is het overtuigend genoeg. Om alles in vol detail weer te geven, zul je een goede PC moeten hebben. Nu gaat dit niet altijd op, want het ligt aan de track hoeveel de game van je systeem vraagt. Het geluid van de auto's laat trouwens wel wat aan de verbeelding over. Het klinkt allemaal nogal kunstmatig.

De overall feel van deze preview versie is goed. Je kunt uit deze game in principe zoveel halen als je zelf maar wilt. Door de open structuur van de game, mist er wel de aanwezigheid van een concreet doel. Dit geldt ook voor veel van de individuele gamemodes. Ze zijn erg leuk en hectisch, maar de kans is wel aanwezig dat je een aantal al gauw voor gezien houdt. Een Career mode moet een gevoel van progressie geven, maar gezien de aard van de game voelt dit een beetje misplaatst aan. Samengevat: voor de mensen die liever zelf willen bepalen wat ze in een game doen en simpelweg lol willen maken, gaat deze game perfect worden.