Met temperaturen van -40 graden heeft de mens het zwaar. Men verliest focus, de motoriek vertraagt en er is een constante pijn van de wind die op de blote huid prikt. Zonder voldoende bescherming van kleding, beschutting of vuur is dergelijke kou dodelijk. Zonder dat er ook maar een schot gelost is, is er tijdens vrieskoude oorlogen dus al een hevige strijd gaande. THQ kwam bij ons langs met een video om te laten zien wat voor impact deze omstandigheden hebben op de gameplay van Company of Heroes 2 en dat het weer niet zomaar een gimmick is.

Gevecht om overleving

In het begin van de demo zien we een groepje Russische soldaten zich opwarmen voor hun missie. De Russen moeten een dorpje heroveren van de Duitsers en hun kameraden bevrijden. Je ziet de angst in hun ogen. Ze rillen van de kou. Meteen valt op dat elke soldaat er anders uitziet en op een andere manier beweegt. De details zijn sowieso schitterend. De wind doet de sneeuwvlokken vloeiend dartelen en het ijzige geluid helpt mee aan de helse sfeer. Als de soldaten beginnen te lopen vertraagt de dikte van de sneeuw hun bewegingssnelheid en verschijnen er sporen in de sneeuw.

Op audiovisueel gebied is Company of Heroes 2 kortom uiterst authentiek, maar ook qua gameplay komt de impact van de sneeuw en kou goed over. Zo zien we wat er gebeurt als de soldaten de wijde wereld intrekken en doen alsof de kou hen niks doet. Het eindresultaat is dat de Russen één voor één in elkaar zakken en langzaam sterfven zonder een greintje medeleven van andere soldaten. Een dood zonder eer dus.

Om dit te voorkomen is het in Company of Heroes 2 zaak tactisch om te gaan met de weersomstandigheden en je soldaten te behandelen alsof je zelf in de kou loopt. Elke soldaat is voorzien van een kleine thermometer die te alle tijde gevuld moet blijven. Dat betekent dat je troepen regelmatig beschutting moeten zoeken en vuur dienen te maken om zich op te warmen. Voordat ze het strijdveld betreden moeten ze dus een veilige warme zone hebben gecreëerd. Pas als je daarin slaagt en je je soldaten zo in leven kunt houden, maak je strategische plannen voor het verslaan van de Duitsers, die ook nog ergens op de loer liggen.

 

Tactisch gebruik van tanks

Na de demonstratie van hoe het niet moet, zien we nu een demonstratie van hoe het wel moet. De Russen heb een kleine veilige zone gebouwd met vuur en beschutting aan de oever van een bevroren rivier. Vermoedelijk zitten de Duitsers aan de overkant van de grote vlakte ijs. Om er achter te komen of er daar ook echt vijanden zitten wordt er een lichte tank op af gestuurd. De tank glijdt wat ongemakkelijk over het ijs, maar bereikt wel de overzijde. Daar zitten inderdaad enkele nazi’s, die meteen het vuur openen. Versterking komt er vervolgens in de vorm van een middelgrote tank, maar deze bezwijkt onder zijn eigen gewicht en zakt door het ijs de diepte in, tezamen met een aantal soldaten, dat dapper de oversteek waagde om zijn landgenoten te redden. Een tijdje later is datzelfde ijs echter weer bevroren en is de weg vrij voor lichte tanks, die wel de overkant kunnen bereiken.

Eenmaal op de oever aangekomen met genoeg tanks en een hoop soldaten, barst er een hevige strijd los die als het spel zelf authentiek en intens oogt. Er zijn geen Hollywood-filmpjes of stijlvolle slow motion-shots, maar slechts de koude realiteit met ijzingwekkende doodsschreeuwen en harde geweerschoten. Het is oorlog in zijn puurste vorm en daardoor des te indrukwekkender. Helemaal als de Russen hun raketlanceerders, de Katsjoesja’s, inzetten. Dan vloeit er een zweem aan vernietiging over het scherm die een verpletterende audiovisuele indruk maakt.

Hetzelfde, maar beterCompany of Heroes 2 bewijst hoe sterk de originele formule van Company of Heroes was en hoe op het oog kleine wijzigingen toch voor een hele andere dynamiek zorgen. We zagen weliswaar slechts een kort gevecht met weinig moeilijke beslissingen, maar de omstandigheden en de interactie met de omgeving laten een hoop potentie zien voor gevarieerde strategische benaderingen. De strijd om elk klein stukje beschutting is daarnaast nog net zo belangrijk als voorheen en het belang van elke individuele soldaat is nog steeds voelbaar. De sneeuw geeft daarbij een andere draai aan dat gegeven en maakt de strijd op zijn eigen manier nog intenser. De dreiging van Generaal Winter is voelbaar, ook al is er geen enkele Duitser in de buurt.