Wie op zoek is naar een actievolle racegame, kiest voor Burnout. Wie op zoek is naar een gekwadrateerde actievolle shooter kiest dit jaar voor BLACK. Wat de twee titels gemeen hebben? Ze zijn beide ontwikkeld door Criterion Software, de geprezen ontwikkelaar die het woord snelheid een nieuwe betekenis gaf. BLACK biedt net als Burnout snelle, omdreven stoere gameplay. Wapenfeit van BLACK is dat het een omgeving kent die totaal naar de malle moeren te knallen is. We speelden een korte preview van het spel.

BLACK draait geheel om het thema ‘destructie’. Dit geldt niet alleen voor de speelwereld, waarin alle objecten waarvan je verwacht dat ze kappot kunnen sloopbaar zijn, maar ook voor de gameplay. Tegenstanders bekogelen je niet door soms eens een schot te lossen, maar pompen je waar dan ook vol met lood. De combinatie van tientallen doldwaze vijanden, een omgeving die helemaal aan gort kan en graphics om je vingers bij af te likken, zorgt ervoor dat BLACK een onvergetelijke ervaring belooft te worden.

Het level dat in de previewversie tot onze beschikking staat, is gesitueerd in een beboste omgeving en kent één grote basis van de vijandelijke troepen. BLACK kent geen uitgebreid verhaal, maar gooit je met een schaapachtige reden middenin de strijd. Eén van de subdoelen in het level is het bereiken van de grens met Treneska. De ruimte tussen de grens en je beginpunt is niet enorm, maar het aantal tegenstanders wel. De hoeveelheid tegenstanders is niet het eerste wat opvalt. Deze eer gaat uit naar de grafische kracht van het spel.

Want, moedertje, moedertje, wat weet Criterion nog veel uit de Xbox te halen! Ik durf te stellen dat de gemiddelde Xbox 360 game er niet veel beter uit ziet dan BLACK. Realistische mist, vegetatie die leven uitademt, zeer gedetailleerde textures en bovenal vlijmscherpe beelden met animaties waar je U tegen zegt; alles is in de game aanwezig. Het enige euvel waar de previewversie last van had – en deze dateert alweer uit mei vorig jaar, zo leert de cd ons – was pop-up van objecten in de verte. Ervan uitgaand dat Criterion dit op weet te lossen, wacht ons een grafisch spektakel van epische proporties.

Je begint BLACK ietwat onwennig. Aan de ene kant ben je op de hoede voor de tegenstanders, maar aan de andere kant krijg je door het enorme machinegeweer wat in je handen ligt, ook het idee om frontaal de actie tegemoet te gaan. De gewenste aanpak blijkt een combinatie van beide te zijn. Dekking zoeken is nodig om te overleven, maar dient wel met enige pienterheid te gebeuren. Zoals gezegd is de omgeving kappot te schieten, wat schuilen achter een omgevallen boom niet tot de meest verstandige keuze maakt. Je zult je schuilplekken zorgvuldig uit moeten kiezen.

Terug naar het level. Gebukt loop je langs de randen van de weg, op zoek naar vijandelijk bloed. Wanneer het eerste schot gelost is, breekt de hel los. De vijanden blijken hulp te zoeken en waar mogelijk ook luide alarmen te laten loeien om je komst te verklikken. Je enige kans: schieten voor je leven. Gelukkig biedt de omgeving genoeg hulp om het je iets makkelijker te maken. De olievaten, elektriciteitshokjes en vrachtwagens worden duidelijk in het zicht geparkeerd en met een paar welgemikte schoten is het mogelijk om bijvoorbeeld een heel huis voor vijanden op te blazen. Veel tijd om te richten heb je echter niet, van de chaos op je scherm volstrekt zich in een razend tempo. De overgang van rustig en afwachtend, naar paniekerig en aanvallend, is binnen een paar seconden gemaakt.

Het level in de previewversie gaf een goede indruk van de bombastische actie die we mogen verwachten. Je rent van hot naar her om maar niet gepakt te worden door de schier oneindige golf aan vijanden, terwijl om je heen gebouw na gebouw omver wordt geblazen. Het gevoel tijdens deze uitermate hectische segmenten is magistraal. Het geluid speelt hier een grote rol in. De kogels vliegen om je oren en worden prachtig opgevangen als je een degelijke geluidsset in huis hebt. Ieder minuscuul geluidje wordt met gevoel gebracht met als resultaat een audiovisuele beleving van heb-ik-jou-daar.

Hoewel onze speelsessie met BLACK nog veel te kort is om een goede indicatie te geven van het uiteindelijke spel, hebben we als de lijn van dit ene stukje gameplay (speeltijd: ongeveer vijftien minuten) voortgezet wordt, een topper in handen. De gameplay is dan wel niet enorm diep, door het destructieve karakter waait er genoeg frisse wind door het spel om het aantrekkelijk te maken. Met name de audiovisuele benadering van het spel verdient lof, want BLACK is één van de mooiste games die er voor de Xbox verschenen is. Of de overige beloftes allemaal waargemaakt worden, komen we op 24 februari te weten.