Irrational’s spirituele opvolger van System Shock 2 staat als sinds de aankondiging hoog aangeschreven. De op de E3 vertoonde beelden duwden de verwachting alleen nog maar verder omhoog. Op X06 toonde Irrational Games de game opnieuw, nu met een presentatie die zich richtte op de veelzijdigheid van het spel. En wow, wat is dat vet! In onze E3 preview van Bioshock kun je van alles lezen over de speelwereld genaamd Rapture en alle randverschijnselen van de game. Voor nu wil ik echter de aandacht leggen op enkel de gameplay en dan met name de manier waarop je inspeelt op het sociale stelsel van Bioshock.

Het level dat aan ons gepresenteerd wordt, speelt zich af in een medische ruimte. Op het eerste gezicht ziet de kamer er vredelievend uit. De kamer ligt vol met medische attributen en er loopt een zuster rond te wandelen. Plotseling draait de vrouwelijke medici zich om en begint ze op je te schieten en zich te teleporteren. In no-time pak je één van de wapens in handen en probeer je de zuster aan gort te knallen. Doordat ze kan teleporteren, is ze echter razendsnel. Zelfs een betrekkelijk makkelijke prooi in Bioshock vereist je concentratie. Na een paar rake schoten met de shotgun valt de vrouw neer en vervolg je je weg.

Het tweede menselijke wezen dat op je pad komt, is een Little Sister. De Little Sisters zijn letterlijk kleine meisjes die in Rapture rondlopen om het overgebleven Adam te consumeren. Adam is vervolgens geen mannelijk personage, maar de grondstof die in Rapture aanwezig is en waarmee de mensen in staat gesteld worden te muteren. De Little Sisters wandelen niet alleen in het spel. Negen van de tien keer worden ze beschermd door een Big Daddy. Jeweetwel, die grote vetkwabben in een duikerspad. En tevens: één van de sterkste vijanden uit de game.

Omdat we geïnteresseerd zijn in het Adam dat de Little Sister bezit, door het spul uit haar lichaam te halen kunnen we zelf weer sterker worden omdat ook onze mutatie via Adam geschiedt, lopen we op haar af. Zolang je een paar meter van het meisjes vandaan blijft is er niets aan de hand. Kom je te dichtbij, dan werpt de Big Daddy zich voor haar en ben je de pineut. De Big Daddy denkt dat je haar kwaad wilt doen en begint je aan te vallen. En geloof me, je wilt geen Big Daddy achter je reet aan hebben. De creaturen zijn allereerst hartstikke sterk en ten tweede haast niet dood te krijgen.

In de demonstratie gebruikt Bioshock’s creative director Ken Levine slechts twee wapens en twee soorten mutaties (Splicers). In het uiteindelijke spel zitten zes wapens en maar liefst vijftig soorten mutaties. Maar ondanks het summiere aantal gebruikte wapens en varianten, zijn de mogelijkheden al enorm. Allereerst probeert hij met normale shotgunschoten de Big Daddy pijn te doen. Uiteraard zijn de kogels slechts een soort propjes voor de Big Daddy en moet er iets anders geprobeerd worden.

Eén van de mogelijkheden is het gebruiken van een Splicer. In de demo wordt gekozen voor een Splicer die ervoor zorgt dat vijandelijke wezens elkaar aanvallen. Het soort van vergif wordt op de Little Sister afgeschoten en vanaf dat moment zien alle vijanden haar als de tegenstander. De Big Daddy neemt dit uiteraard niet zo goed op en raakt in gevecht met de vijanden, die vervolgens ook weer de Big Daddy van zich af probeerden te houden. Zelf niets doen en toch je doelstelling behaald zien worden:

heerlijk.

Jammer genoeg is de rust niet voor lange tijd, want een beveiligingscamera merkt onze aanwezigheid op. Het vliegende object begint als een gek te schieten en het is rennen voor je leven. In een sprint voor leven en dood, bereik je het controlesysteem van het beveiligingsmechanisme en zet je de schietende robots uit. Met een tweede Splicer herprogrammeer je het mechanisme, zodat de camera’s zich niet meer op jou richten, maar op de Big Daddy. De Big Daddy, nog steeds in gevecht met de andere vijanden, krijgt dus nu ook nog een aantal vliegende, kogelschietende robots op zich af. Nog steeds bezwijkt hij echter niet.

De druppel die de spreekwoordelijke emmer doet overlopen is een ander trucje. Middels de derde Splicer word je als speler in staat gesteld een soort van Gravity Gun-achtige vaardigheid te beheersen. Ofwel, je kunt objecten oppakken en ze weggooien. Wanneer een vijand je met granaten bestookt, weet je dan wel wat je te doen staat. De granaten worden opgevangen en richting de Big Daddy gegooid. De Big Daddy, die nu vanaf drie kanten bestookt wordt, houdt zich nog steeds fier, maar moet na een minuutje toch het loodje leggen. Triomfantelijk maak je de andere vijanden af en loop je op de Little Sister af. Wat er nu gebeurt, is weer aan jou. Maak je haar dood, sluit je vriendschap of slurp je haar maar voor de helft leeg?

Wij krijgen het antwoord niet te zien, want het contact met de Little Sister is het einde van de demonstratie. De twintig minuten gameplay die we gezien hebben heeft een diepe indruk gemaakt. Niet alleen ziet Bioshock er fantastisch uit, de mogelijkheden die je in de uiteindelijke versie van het spel gaat hebben zijn werkelijk fenomenaal. Als dit al kan met twee wapens en drie Splicers, bedenk je dan eens wat met zes wapens en vijftig van die dingen kan. Wow!