Zo, nu iedereen gewaarschuwd is, kunnen we verder. De twee Burial at Sea-episodes zijn niet zo maar een uitstapje naar Rapture uit BioShock. Schrijver Ken Levine wilde niet zoals met BioShock 2 zijn troetelkindje afstaan aan een externe studio of simpel cashen vanwege de BioShock-naam. Hij stelde zijn publiekelijk aangekondigde break van Bioshock uit en zette het volledige team van Irrational Games weer in om de DLC te maken. Het resultaat is (in Levine's eigen woorden) niet slechts fanservice voor BioShock 1-fans. De twee episodes zijn juist een voortzetting van Booker en Elizabeths Infinite-verhaal, waarbij Rapture meer als handig achtergrondmateriaal fungeert.

BioShock Burial at Sea

Rapture in interbellum

Burial at Sea speelt zich af in de periode waarin Rapture nog fris en sprankelend is, maar nét voor de grote aanval op het Kashmir-restaurant, waarna de stad naar de hel gaat. Een mysterieuze dame genaamd Elizabeth loopt het kantoor binnen van de sombere detective Booker DeWitt. Zij vraagt hem een verdwenen meisje op te sporen; een verzoek waar DeWitt persoonlijk wat problemen mee heeft. Het duo duikt de stad in, waar al snel duidelijk wordt dat deze Elizabeth niet uit de onderwaterwereld komt.

Tijdens het begin van deze eerste episode kun je de missielijn negeren en lekker rond keutelen door een gedeelte van het springlevende Rapture. Het is mooi om eindelijk eens de bewoners in actie te zien in plaats van audiologs van hun lijken te rapen. Bewoners discussiëren druk met elkaar over filosofie, wetenschap, politiek en bovenal de controversiële overname van Fontaine Futuristics door Ryan Industries. Als je wilt kun je op zoek gaan naar verstopte audiotapes van bekenden uit BioShock 1, geanimeerde infofilmpjes bekijken, tassen plunderen voor geld en zoeken naar herkenningspunten uit het eerste deel.

BioShock Burial at Sea

Meer Infinite, minder Shock

Vanwege de te grote technische verschillen tussen BioShock 1 en BioShock Infinite, is Rapture volledig opnieuw opgebouwd. Hierdoor ziet de stad er niet alleen grafisch scherper uit, ook de sfeer van de wereld is anders. Infinite's Columbia is een heldere wereld met extreem contrasterende bloederige momenten en dit is vergelijkbaar met het nieuwe Rapture, met weer een paar mooie extreme momenten. De actielevels die later volgen zijn wel donkerder, maar blijven meer 'Infinite' dan een spookhuis.

Een grote verrassing is dat ook het Skyhook-railsysteem terug is. DeWitt noemt het een Airgrabber (''you know, for kids''). Rapture heeft echter niet de grote open ruimtes van Columbia. De leveldesigners hebben als oplossing een aantal gangen door midden gezaagd. Skyhook-gevechten werken nu dus op iets kleinere schaal en met meerdere halve verdiepingen. Het vechtsysteem is verder iets moeilijker gemaakt. Ten eerste is er minder ammo te vinden in de omgevingen. Daarnaast is dit een nog zwakke DeWitt die niet die HP, Plasmid- of Shield-kracht heeft uit Infinite.

De levels zijn toegankelijker gemaakt voor degenen die naar vijanden willen sluipen om een mes in hun rug te planten. De vijanden zijn er echter niet slimmer op geworden, alleen pijnlijker. De meeste Splicers dragen nu een zak op hun kop die ze extra beschermt en een ijzige Splicer lanceert ijsballen. Deze plasmid, Winter Blast, is een oude bekende voor BioShock-spelers en keert nu dus terug. Andere terugkerende plasmids/vigors zijn Bucking Bronco's, Possession, Devil's Kiss en Shock Jockey. Elizabeth zal je overigens tijdens gevechten weer met de bekende Tears en hulpgoederen ondersteunen.

BioShock Burial at Sea

Wat nu met Episode Two...?

Zoals gezegd hebben we de eerste episode van begin tot eind gespeeld. Dit zal je, als je het rustig aan doet en naar alle geheimen zoekt, niet meer dan vier uur kosten. We speelden geen reviewversie en het zat nog vol met bugs (een ervan liet Elizabeths jurk 'Marilyn Monroe'-stijl vliegen, dat was een lekkere), dus een oordeel gaan we er niet over vellen. Irrational hoopt de episode rond de kerst uit te brengen en ze zijn er nog aan het knutselen, dus hopelijk wordt de DLC nog wat langer.

We hebben wel sterk het gevoel dat je deze twee episodes direct na elkaar wilt spelen. Helaas zal er een paar maanden tussen de releases zitten. De tweede episode zat nog achter slot en grendel, maar het is bekend dat je in deze met Elizabeth kunt spelen. Dit houdt niet in dat je achter DeWitt aanrent en hem dingen toesmijt, maar dat er nieuwe spelmechanieken hun opwachting maken, gericht op Tears. Dat, en de verhaalvertelling in het algemeen, onderstreept dat deze uitbreidingen daadwerkelijk van meerwaarde zijn, zeker als je bekend bent met zowel het eerste deel als Infinite.