Dat Assassin’s Creed: Unity de ogen gaat verwennen is duidelijk. Het Parijs van de Franse Revolutie wemelt van de details en bevolking op straat. Illustere in-game gebouwen als de Notre-Dame maken een trip naar hun evenknie in de realiteit overbodig; het licht valt hyperrealistisch door glas-in-lood terwijl je als Assassin van de toeristenpaden mag afwijken om te rennen, springen, sluipen en slingeren waar je maar wilt. De immense stad is qua schaal één-op-één overgenomen uit de geschiedenisboeken, geeft Ubisoft aan, zodat het gemis van een wijde oceaan om te verkennen zich niet laat gelden.

Wat je in Parijs gaat doen verschilt niet eens zo heel veel van wat Assassin’s Creed-fans inmiddels gewend zijn. Weer vermoord je een reeks prominente slechteriken na enig voorbereidend werk, weer vervul je contracten en allerlei zijmissies om allerhande beloningen te scoren, weer free-run je op duizelingwekkende hoogtes over de daken van de stad; anders is de exacte invulling van die inmiddels routineuze activiteiten.

Assassin's Creed: Unity

Stealth is de standaard

Vrijheid is het toverwoord. Dankzij een licht rpg-systeem verzamel je ervaringspunten in Assassin’s Creed: Unity om bepaalde vaardigheden te ontgrendelen. Ga je graag stilletjes te werk, dan gebruik je de synchronisatiepunten, zoals ze heten, om je stealth te ontwikkelen. Ben je meer van het beuken en brawlen, dan investeer je in extra health. En vind je al dat historische geneuzel maar saai zonder buskruit, dan kies je voor het ontgrendelen van vuurwapens.

Die keuzes maken uit. Vechten en knallen is in Assassin’s Creed: Unity namelijk veel minder effectief en zelf levensgevaarlijk. Tijdens een uitgebreide speelsessie op locatie laat onze protagonist Arno direct het leven wanneer een vijand zijn zwaard op de juiste plek plant. En nog een keer. En nog een keer. Om confrontaties te overleven moet je investeren, want vechten is een stuk moeilijker dan voorheen. Voor wie het nieuws rond Unity niet heeft gevolgd: constant counteren kan niet meer. De game dwingt je nu te blokken en met goede timing een tegenaanval in te zetten.

De standaard van Assassin’s Creed: Unity is stealth. Waar je bij aanvang van de game niet sterk genoeg bent om met zwaard in de hand mot te zoeken, is de stiekeme aanpak wel gewoon beschikbaar. Met de linkertrigger activeer je de nieuwe stealth-modus; met een druk op de B-knop zoek je dekking achter objecten. Dat klinkt cliché, maar past perfect binnen de gameplay van Assassin’s Creed. Terug is het gevoel dat je een lichtvoetige sluipmoordenaar bent, in plaats van een brute moordmachine. Tenzij je graag een moordmachine wil worden, maar dan moet je er moeite en punten in steken.

Assassin's Creed: Unity

De doodsteek

Vrijheid zien we ook terug in de aanloop en uitvoering van de moorden die je pleegt in Assassin’s Creed: Unity. Tijdens een missie krijgt ondergetekende de opdracht om een kwaadwillend figuur koud te maken. Toeval wil dat het doelwit net de Notre Dame betreedt; een moeilijk binnen te dringen bastion. Ter introductie – het is per slot van rekening de eerste moord die protagonist Arno moet plegen als Assassin – toont de game een korte cutscène waarin verschillende wegen naar binnen worden getoond. Eén daarvan is via een deurtje ergens hoog bovenin het gebouw. Uw redacteur besluit een dief die er met de sleutel vandoor gaat te achtervolgen.

De dief bestelen is eenvoudig, het dak van Parijs’ bekendste kathedraal bekende koek. Boven staat de sleutelhouder te wachten, die dankbaar een oogje dichtknijpt en Arno binnenlaat. Missie binnenkomen geslaagd. Voor de neus van de verwoed spelende orgelist leg ik een wachter stilletjes om, terwijl dertig meter lager het doelwit zich met entourage naar de verre kant van de kerk begint te begeven. Hier volgt een weer een keuzemoment: hoe, waar en wanneer legt Arno zijn slachtoffer om?

Assassin's Creed: Unity

Optie één: hij springt naar beneden en landt met het mes in de keel van zijn doelwit. Missie geslaagd, zou je zeggen. Met tientallen kerkgangers en wachters als getuige, wordt de deur van de kerk gauw gesloten en vindt Arno na twee rake zwaardsteken zijn einde. Optie twee: wacht even tot de bad guy het hoekje om is, spring in een hooibaal en probeer het vanuit dekking. Ook dat blijkt een slecht idee, want de bodyguards hebben het plannetje direct door en alarmeren de hele omgeving.

Optie drie dan. Het doelwit wil biechten, ergens achterin de kathedraal. Ik laat Arno volgen op grote hoogte, duik op een guard, sluip achter de geestelijke langs en doe mijn ding in een donker hoekje; niemand die het ziet. Op weg naar de voordeur worden stilletjes enkele guards omgelegd. Hier komt de stealth-knop goed van pas: dekking zoekend achter grote pilaren manoeuvreert Arno geruisloos van moord naar moord. Met het daglicht in zicht is daar plots het echte Assassin-gevoel: de wachters en de mensenmassa in de kerk hebben geen flauw idee wat er zojuist heeft afgespeeld. Eenmaal buiten wordt Arno toch opgemerkt en met één messteek is het wederom einde oefening.

Assassin's Creed: Unity

Co-op

Het Parijs van Assassin’s Creed: Unity verken je niet alleen. Co-op is naadloos verwerkt in de spelwereld. Door speciale npc’s op te zoeken activeer je allerlei missies voor meerdere spelers, uiteenlopend van verhalende gedeeltes compleet met cutscène tot heists waar je bijvoorbeeld schilderijen uit een museum moet stelen. Zulke heists zijn in principe eindeloos te herspelen, omdat de game bepaalde elementen telkens willekeurig aanpast. De eerste keer hangt de buit aan muur A, de tweede keer aan muur X, enzovoorts.

Waar Assassins doorgaans eenzaam opereren, is juist het samenwerken een groot voordeel. Een verhalende co-op missie speel je bijvoorbeeld met zijn tweeën, wat betekent dat je samen locaties verkent, tegelijkertijd meerdere doelwitten uitschakelt of juist met twee verschillende tactieken een situatie benadert: de één valt aan terwijl de ander van een afstandje ondersteunt. Heists met vier man geven het team Assassins nog meer tactische mogelijkheden, bijvoorbeeld om snel de beste weg naar binnen te vinden in een gebouw of de mankracht hebben om nu eens wél de confrontatie met meerdere soldaten aan te gaan.

Elke speler neemt zijn eigen personage mee naar de co-op, wat betekent dat de keuzes die je maakt bij het upgraden van je Assassin ook van belang kunnen zijn in de samenstelling van het team. In een team van vier kiest iedere deelnemer ook één speciale vaardigheid, wat voor de nodige variatie in aanpak zorgt bij elke missie.

Assassin's Creed: Unity

Une révolution? Mais non

Er valt nog zoveel te vertellen over Assassin’s Creed: Unity. Zo heeft Parijs een hub, genaamd Café-Theatre, die je volledig kan renoveren en inrichten met nieuwe winkels, een trainingsruimte en nog veel meer. Zo zijn er drie facties in de stad, te weten de politie, de extremisten en de bevolking, en heb jij invloed op de verhouding tussen die groepen. Zo speel je Assassin Contracts, waarmee je verhalenderwijs de Parijse historie ontdekt. En zo is er een companion-app met allerlei functies, waarvan de interessantste misschien wel de heatmap waarop je ziet hoe Assassins wereldwijd door de stad bewegen.

Veel van die toevoegingen moeten zich bewijzen wanneer Assassin’s Creed: Unity daadwerkelijk te koop is. Met een maand uitstel tot een release op 13 november verschaft Ubisoft zichzelf net wat meer tijd en ruimte om het eindresultaat te polijsten tot een waardige opfrisbeurt voor Assassin’s Creed. Een revolutie zal Unity niet zijn, daarvoor blijft de game te dicht bij de fundamenten van zijn voorgangers. Maar zitten fans überhaupt op zo’n redressement te wachten? U mag het zeggen.