Laten we voorop stellen dat Assassin’s Creed 3 precies gaat bieden waar iedereen na zoveel delen van de serie naar verlangt; een beetje klimmen, toffe combo’s maken die eindigen met even toffe executies, zijmissies of juist hoofdmissies volgen. Dat dit alles nu wordt aangevuld met gevechten op zee, spreekt in die zin in het voordeel van dit derde deel.

Zeeslagen

Maar helaas is meer niet per se beter. Zo waren we er op de E3 nog niet helemaal over uit wat we van de sequenties op zee moesten vinden. Het siert de game dat ze op ware confrontaties ten tijde van de onafhankelijkheidsoorlog gebaseerd zijn. De daaraan gekoppelde gameplay echter, die kwam nog niet helemaal uit de verf. Het oogde te simplistisch om echt indruk te maken. Het met kannonen schieten op andere schepen deed enkel als een marginale aanvulling op het geheel aan.

Vandaag, bij het zien van een grote zeeslag tussen Engelse en Franse troepen, bekroop ons dat gevoel opnieuw. Laten we eerst het positieve duiden: de gevechten zijn grootschalig genoeg om te imponeren en laten vooral grafisch een goede indruk achter. De opspringende splinters en planken na de inslag van kanonskogels op de romp, de metershoge golven, de onvoorspelbare duisternis en het klam ogende dek; wie vroeger liever piraatje speelde dan soldaatje, voelt zich bij het aanschouwen van deze passages gelijk als een vis in het water.

Het offensieve arsenaal waarmee je vijandelijke schepen dient uit te schakelen, stelt aanvankelijk evenmin teleur. Je kunt à la Sid Meiers Pirates! kiezen uit vier ammunitiesoorten om je kanonnen mee te vullen. De Round Shot vormt de traditionele kanonskogel, de Chain Shot – twee kanonskogels die met elkaar zijn verbonden door een ketting - laat de kapitein gemakkelijk masten van grote schepen neerhalen, de Grape Shot kun je zien als het piratenalternatief op de shotgun en de Heat Shot laat je schieten met vlammende kanonskogels die naast verwoesting ook nog eens brand veroorzaken.

Niet zo enerverend

In de presentatie zien we hoe het ene na het andere schip ten prooi valt aan de aanvallen van hoofdpersonage Conner. Het zijn mooie beelden, maar bekijk je ze met een minder roze bril, dan valt op dat de zeeconfrontaties keer op keer teren op hetzelfde trucje. Natuurlijk, als je gebruikmaakt van de Grape Shot, dien je dichterbij je doelwit te varen dan wanneer je kiest voor de Round Shot, maar uiteindelijk heb je tijdens iedere confrontatie maar één doel: je schip dusdanig positioneren dat jouw kanonskogels regelrecht op het dek en de romp van het vijandige schip landen.

Dit dus ongeacht de ammunitie waarmee je tegenstanders beschiet. De opspattende, woeste golven doen geloven dat de actie meer enerverend is dan werkelijk het geval is. Sowieso was van spanning tijdens de presentatie weinig sprake. Je zou denken dat de tegenstander zich niet vrijwillig naar de bodem van de zee laat sturen, maar Connor werd in tegenstelling tot zijn vijanden nauwelijks beschoten. De knop waardoor het hoofdpersonage (ofwel: de kapitein) zich vastklemt aan het roer om zo schade te vermijden lijkt daarom een beetje overbodig.

De momenten waarop Connors schip wel werd aangevallen en getroffen werd door kanonskogels, waren gescripte situaties. Zo is de kapitein annex assassin aan het einde van de demo vrijwel zijn gehele bemanning en aanvalsvermogen kwijt. Connor rest nog maar een ding: zijn schip regelrecht in de romp van een gigantisch Brits fregat varen. Na een ‘overstap’ belandt het hoofdpersonage op het dek van het schip, waar hij op herkenbare wijze de soldaten van counters voorziet, om uiteindelijk de kapitein als laatste af te kunnen strepen.

Kleine rol

Kijk, dat vonden we tof. Het lijkt er in die zin op dat dergelijke gescripte, filmische momenten eigenhandig voor de charmes van zeegevechten moeten gaan zorgen. Vooralsnog zijn de zeemissies echter vooral een leukigheidje: maar vier hoofdmissies in de game vinden plaats op zee, naast enkele zijmissies waarin je onder meer drukke handelsroutes moet ontdoen van vijandige schepen. Wie met Assassin’s Creed 3 hoopt de uitgebreide piratenavonturen uit zijn vroegere speeltuintje te herbeleven, zal zijn verwachtingen dus enigszins moeten bijstellen.