Bij gewapende conflicten wordt meestal een vredeskorps ingezet om te proberen de vrede te herstellen. Maar waarom zou je vele mensenlevens riskeren om orde te handhaven wanneer je aan twee mensen genoeg hebt? Antihelden Salem en Rios zijn terug in Army of Two: The 40th Day en proberen op hun eigen manier de wereld te verbeteren.

Aan het eind van het origineel besluiten Salem en Rios om voor zichzelf te gaan beginnen. Samen zetten ze Trans World Operations op, waarbij ze zichzelf verhuren aan de hoogste bieder om 'problemen' op te lossen. Nadat het tweetal een klus succesvol afgerond heeft in Shanghai, barst de hel los. Een andere groep huurlingen is een zogenaamd '40th Day'-initiatief begonnen waarbij de gemiddelde rampenfilm lijkt op een documentaire over stokstaarten. Wolkenkrabbers gaan kapot, vliegtuigen storten neer, ontploffingen zijn overal. Niemand weet precies wat er aan de hand is en waarom de stad aangevallen wordt. Aan Salem en Rios de taak om uit te zoeken wie of wat verantwoordelijk is en moeten proberen om orde in de chaos te scheppen. Of dragen ze juist bij aan de chaos?

Meer nadruk op samenwerking

In The 40th Day ligt meer nadruk op het samenwerken met je medespeler. Dit uit zich in een aantal nieuwe coöperatieve moves. Eén van die nieuwe opties is de mogelijkheid om een draaiboek op het scherm te toveren. Dit is een uitgebreide versie van de GPS uit het eerste deel en bevat nu ook de mogelijkheid om vijanden op de kaart aan te geven voor je partner. Wanneer er bijvoorbeeld een gijzelingssituatie aan de gang is en de gijzelnemers in een gebouw verscholen zitten, kan één van de spelers van veraf een deur onder schot houden, terwijl de andere speler naar het gebouw sluipt en door een raam naar binnen kijkt. De tegenstanders die nu voor de ene speler zichtbaar zijn, kunnen gemerkt worden zodat ze ook voor de andere speler verschijnen in de vorm van een gekleurd bolletje. Wanneer af is gesproken wie welke terrorist uitschakelt kunnen de gijzelaars worden veiliggesteld. Een andere nieuwe coöperatieve move vergt ook goede communicatie. Zo kan één speler zich nu (schijn)overgeven aan de vijand, terwijl de ander een strategische positie inneemt. Samenwerken is dus van nog groter belang, om zo bijvoorbeeld tegenstanders te overrompelen.

The 40th Day laat niet alleen spelers nog beter samenwerken, maar biedt hen ook morele keuzes. Zo moet je zo nu en dan bepalen of je een situatie op een vredige of juist gewelddadige manier wilt oplossen. Tijdens de reis door de straten van Shanghai kom je een aantal gijzelsituaties tegen, waarbij je iedereen kunt ombrengen of proberen om de situatie op een tactische manier op te lossen met dankbare gijzelaars als gevolg. Wat voor effecten dit heeft op het verloop van het verhaal is niet bekend. Wel kom je met je partner in discussie over het te nemen pad, wat tot meer betrokkenheid bij het verhaal leidt. Om meer betrokken te raken met het wel en wee van Salem en Rios zijn ze wat menselijker gemaakt. Wanneer de actie is gaan liggen, doen ze hun maskers omhoog. Het lijkt een klein detail, maar zo zie je hun menselijke kant en lijken ze meer dan twee emotieloze moordmachines. Dit gebrek aan emotie was iets waarmee het eerste deel te kampen had.

Aan de hoge verwachtingen van Army of Two werd uiteindelijk niet helemaal voldaan. De game bevatte goede elementen, zoals het Aggro-systeem, waarbij degene die het meest schiet de aandacht van de tegenstanders op zich vestigt en je partner ze van achter aan kan vallen. De single-player campagne was helaas erg kort en repetitief en de coöperatieve gameplay voelde op sommige momenten te geforceerd aan, zoals de 'Back to Back'-gedeeltes en de coöperatieve sluipschutter-momenten. Het was allemaal net even te lineair en je kreeg als speler niet echt de keuze wanneer je een bepaalde move wilde uitvoeren. EA Montreal heeft al aangegeven dat The 40th Day een meer 'organische coöperatieve ervaring' zal worden. Dit willen ze bereiken door de verschillende moves die je tot je beschikking hebt op elk moment beschikbaar te stellen. Riot Shields en 'Back to Back' keren in dit deel terug, al is nog niet bekend of laatstgenoemde in dezelfde vorm aanwezig zal zijn. Het is in ieder geval te hopen dat het deze keer optioneel is en niet slechts gescript.

Boksen, kopstoten en luchtgitaar

De ontwikkelaar lijkt zijn uiterste best te doen om de goede elementen uit het origineel naar een hoger niveau te tillen. De kritiekpunten die ervoor zorgden dat het eerste deel niet aan de hype voldeed, worden aangepakt en met de toevoeging van morele keuzes wordt geprobeerd om meer diepgang te bieden. Wij gaan in ieder geval onze knokkels inpakken met verband voor de vele boksen, alvast een helm opzetten ter bescherming voor de kopstoten en onze luchtgitaar-vaardigheden verbeteren.