Al gelijk bij het eerste potje werd duidelijk hoe interessant de wisselwerking tussen de verschillende rassen kan uitpakken. In de modus die we als eerste speelden, kruipt één persoon in de huid van een alien en begint de rest als marinier. De opzet van deze spelmodus is dat de alien probeert de mariniers uit te schakelen. Word je als marinier gedood, dan verander je in een alien. Dit gaat door totdat alle mariniers het loodje hebben gelegd.

Deze opzet zorgt voor een heerlijk multiplayerfestijn. De mariniers proberen zo goed mogelijk samen te werken door dicht bij elkaar te blijven en elkaar rugdekking te geven. Dit is ook gelijk noodzakelijk om lang te kunnen overleven. Als mens kun je op je radar weliswaar bewegingen zien, maar zelfs met dit hulpmiddeltje heb je eigenlijk geen idee vanwaar je een aanval kunt verwachten. Aliens bewegen namelijk razendsnel en kunnen op muren en plafonds lopen, waardoor ze je letterlijk van alle kanten kunnen bespringen. Hierdoor druipt de spanning ervan af, maar is het bovenal ontzettend leuk om te spelen, mede door het tactische element.

Wisselwerking

In een vergelijkbare spelmodus strijden de mariniers juist tegen een Predator. En zo kent kent Aliens vs. Predator nog een behoorlijk aantal speltypen. Denk hierbij aan het verdedigen en veroveren van bepaalde basissen en een pure driestrijd, waarbij de aliens, Predators en mensen in teamverband tegen elkaar strijden. Sommige spelmodi zijn vrij uniek qua opzet, anderen volgen het bekende patroon, maar elk spelen ze op een eigen manier in op de wisselwerking tussen de verschillende rassen.

Juist door deze insteek is het van essentieel belang dat het spel uitgebalanceerd is. Een speelsessie van zo'n twee uur is natuurlijk veel te kort om dit goed te beoordelen, maar op het eerste gezicht lijkt het hier wel snor mee te zitten. Elk ras kent zo z'n eigen specialiteiten en geen enkele vaardigheid komt veel te krachtig over. Met welk ras je het liefst aan de slag gaat, hangt dan ook nagenoeg volledig af van je speelstijl. Houd je er van om als einzelgänger rond te rennen en alles op de aanval te zetten of vind je het fijner om juist als een team te werk te gaan?

Eerlijk

De balans tussen de aliens, Predators en mensen komt extra goed tot z'n recht doordat de levels bovendien goed inspelen op de unieke vaardigheden. Op de eerste plaats verschillen de levels onderling behoorlijk van elkaar. Loop je eerst nog door een gebouw waar je nauwelijks een hand voor ogen kunt zien, even later begeef je je in een ruim opgezet, jungleachtig district. Toch is het zeker niet zo dat een ras oneerlijk veel voordeel heeft in een bepaald level. Ook binnen de verschillende gebieden is namelijk genoeg variatie te vinden. Er is bijvoorbeeld altijd sprake van hoogteverschil, waar zowel Predators als aliens op kunnen inspelen. Waar en wie je ook bent, je hebt nooit het gevoel volledig kansloos te zijn.

Aan het einde van de speelsessie gingen we nog even aan de slag met de Surivor-modus. Deze spelmodus heeft nog het meeste weg van de Horde-modus uit Gears of War 2. Met maximaal drie anderen neem je het op tegen een bepaald aantal aliens. Heb je deze verschalkt, dan komt er een nog grotere groep op je af. Dit gaat in principe oneindig door en het is de bedoeling dat je zo lang mogelijk probeert te overleven. Naarmate je langer stand weet te houden, openen zich nieuwe gebieden en krijg je de beschikking over krachtigere wapens. Een leuke toevoeging, die ervoor zorgt dat de multiplayer erg compleet aanvoelt.

Balans

Al met al heeft de multiplayer van Aliens vs. Predator een goede indruk achtergelaten. De verschillende speltypen komen erg goed uit de verf en qua balans lijkt het prima in elkaar te zitten. Is de wisselwerking uiteindelijk zo goed uitgebalanceerd als we nu vermoeden, dan kan de multiplayer van Aliens vs. Predator een unieke titel maken. Misschien wel zo uniek dat de game net zo intensief gespeeld gaat worden als de gelijknamige voorganger.


Al gelijk bij het eerste potje werd duidelijk hoe interessant de wisselwerking tussen de verschillende rassen kan uitpakken. In de modus die we als eerste speelden, kruipt één persoon in de huid van een alien en begint de rest als marinier. De opzet van deze spelmodus is dat de alien probeert de mariniers uit te schakelen. Word je als marinier gedood, dan verander je in een alien. Dit gaat door totdat alle mariniers het loodje hebben gelegd.

Deze opzet zorgt voor een heerlijk multiplayerfestijn. De mariniers proberen zo goed mogelijk samen te werken door dicht bij elkaar te blijven en elkaar rugdekking te geven. Dit is ook gelijk noodzakelijk om lang te kunnen overleven. Als mens kun je op je radar weliswaar bewegingen zien, maar zelfs met dit hulpmiddeltje heb je eigenlijk geen idee vanwaar je een aanval kunt verwachten. Aliens bewegen namelijk razendsnel en kunnen op muren en plafonds lopen, waardoor ze je letterlijk van alle kanten kunnen bespringen. Hierdoor druipt de spanning ervan af, maar is het bovenal ontzettend leuk om te spelen, mede door het tactische element.

Wisselwerking

In een vergelijkbare spelmodus strijden de mariniers juist tegen een Predator. En zo kent kent Aliens vs. Predator nog een behoorlijk aantal speltypen. Denk hierbij aan het verdedigen en veroveren van bepaalde basissen en een pure driestrijd, waarbij de aliens, Predators en mensen in teamverband tegen elkaar strijden. Sommige spelmodi zijn vrij uniek qua opzet, anderen volgen het bekende patroon, maar elk spelen ze op een eigen manier in op de wisselwerking tussen de verschillende rassen.

Juist door deze insteek is het van essentieel belang dat het spel uitgebalanceerd is. Een speelsessie van zo'n twee uur is natuurlijk veel te kort om dit goed te beoordelen, maar op het eerste gezicht lijkt het hier wel snor mee te zitten. Elk ras kent zo z'n eigen specialiteiten en geen enkele vaardigheid komt veel te krachtig over. Met welk ras je het liefst aan de slag gaat, hangt dan ook nagenoeg volledig af van je speelstijl. Houd je er van om als einzelgänger rond te rennen en alles op de aanval te zetten of vind je het fijner om juist als een team te werk te gaan?

Eerlijk

De balans tussen de aliens, Predators en mensen komt extra goed tot z'n recht doordat de levels bovendien goed inspelen op de unieke vaardigheden. Op de eerste plaats verschillen de levels onderling behoorlijk van elkaar. Loop je eerst nog door een gebouw waar je nauwelijks een hand voor ogen kunt zien, even later begeef je je in een ruim opgezet, jungleachtig district. Toch is het zeker niet zo dat een ras oneerlijk veel voordeel heeft in een bepaald level. Ook binnen de verschillende gebieden is namelijk genoeg variatie te vinden. Er is bijvoorbeeld altijd sprake van hoogteverschil, waar zowel Predators als aliens op kunnen inspelen. Waar en wie je ook bent, je hebt nooit het gevoel volledig kansloos te zijn.

Aan het einde van de speelsessie gingen we nog even aan de slag met de Surivor-modus. Deze spelmodus heeft nog het meeste weg van de Horde-modus uit Gears of War 2. Met maximaal drie anderen neem je het op tegen een bepaald aantal aliens. Heb je deze verschalkt, dan komt er een nog grotere groep op je af. Dit gaat in principe oneindig door en het is de bedoeling dat je zo lang mogelijk probeert te overleven. Naarmate je langer stand weet te houden, openen zich nieuwe gebieden en krijg je de beschikking over krachtigere wapens. Een leuke toevoeging, die ervoor zorgt dat de multiplayer erg compleet aanvoelt.

Balans

Al met al heeft de multiplayer van Aliens vs. Predator een goede indruk achtergelaten. De verschillende speltypen komen erg goed uit de verf en qua balans lijkt het prima in elkaar te zitten. Is de wisselwerking uiteindelijk zo goed uitgebalanceerd als we nu vermoeden, dan kan de multiplayer van Aliens vs. Predator een unieke titel maken. Misschien wel zo uniek dat de game net zo intensief gespeeld gaat worden als de gelijknamige voorganger.