Eind april stond Mallorca even in het teken van de Sierra Spring Break. Dit evenement, georganiseerd door uitgever Sierra, liet de opmerkelijke, soms verrassende maar altijd uitstekende line-up zien van alle spellen die hoogstwaarschijnlijk (maar je weet maar nooit) dit jaar uit gaan komen. Het derde spel wat we te zien kregen was 50 Cent: Blood on the Sand, de opvolger van het schietspel met in de hoofdrol een rapper vol grootheidswaanzin.

We mogen wel concluderen dat het eerste spel rond rapper 50 Cent, Bulletproof genaamd, niet bepaald met de winnaarbokaal naar huis is gegaan. Met het flinke aantal onvoldoendes die 50 Cent: Bulletproof toebedeeld kreeg, mag je het spel rustig scharen onder het kopje 'middelmatige meuk'. Desondanks heeft 50 Cent: Bulletproof verdomd goed verkocht, iets waar de ontwikkelaar maar al te blij mee is. Dit lieten ze opmerkelijk genoeg ook duidelijk merken bij aanvang van de presentatie: men wist maar al te goed dat hun eerste spel over de gelijknamige rapper allesbehalve potten kon breken. Het verkocht, maar de kritieken waren vlijmscherp. En wat doe je dan in een dergelijk geval? Je opmaken voor revanche, want daar is nu immers toch genoeg geld voor.

De herkansing komt ditmaal in de vorm van 50 Cent: Blood on the Sand. Wat deze absurde subtitel inhoudt wist men gek genoeg niet te verklaren: de marketingmensen thuis hadden het verzonnen, zo liet één van de ontwikkelaars me gekscherend weten. Ach ja, kan gebeuren. Met de gedachte dat softwarebakkers ongetwijfeld beter zijn in het maken van spellen dan subtitels bedenken, liet ik de presentatie over me heen gaan. Toch werd het al snel duidelijk dat het verhaal van dit tweede deel niet veel beter is dan de subtitel. Houd je vast, hier komt-ie: in een land hier ver vandaan, treedt onze grote rapper 50 Cent (“Fiddy” voor initimi) op. Om een of andere reden komt de organisator van het concert echter niet met het beloofde geld over de boeg. In plaats daarvan beloont hij 50 en zijn vriendjes van de G-unit met een of ander artefact. Dat een hoop gespuis hier vervolgens op afkomt, maakt het feest compleet. Tot zover het verhaal, want voor de rest is het spel schieten, schieten en nog eens schieten.

Dat hoeft echter geen probleem te zijn. Er zijn immers talloze spellen waarvan het verhaal matig te noemen is, maar die uitblinken met het spelidee. Helaas lijkt het bij Blood on the Sand een mengelmoesje van alles te worden, hoewel men wel oprecht heeft geprobeerd om met iets gaafs te komen. Het spel probeert namelijk allerlei genres te combineren. De actie evenals de gameplay doet sterk denken aan Epic's topper Gears of War, terwijl het punten verdienen (door vijanden op een zo tof mogelijke manier dood te maken) weer overeenkomsten heeft met het scoresysteem uit The Club. Een beetje van alles dus.

Hoewel het knalwerk vrij degelijk overkomt (wat ook niet zo gek is, daar dit spel draait op de Unreal 3.0-engine met als voorbeeld Gears of War), is het geheel toch niet zo overweldigend. Vooral de omgevingen spelen daar een rol in: doordat men 50 cent dit keer niét in een stedelijke omgeving wilde hebben, hebben ze gekozen voor generieke, zanderige dorpjes die kennelijk horen bij die typische terroristenstaatjes. Het moet nog maar blijken hoe lang het spel leuk blijft met die setting en of Blood on the Sand überhaupt andere omgevingen zal laten zien. Waar we ook tijdens de presentatie onze twijfels bij hadden, was het scoresysteem. Daar waar The Club nog de nodige uitdaging bood, lijkt het bij Blood on the Sand vooral te gaan om het vrijspelen van allerlei 50 Cent-dingetjes. Plaatjes, nummers die speciaal geschreven zijn voor het spel en andere inhoud kun je uiteindelijk overhouden na het volledig uitspelen van Blood on the Sand.

Voor de ware fan misschien enorm tof, maar wat als je dat niet bent? “Dan staat er alsnog een gaaf actiespel, die je eveneens gezamenlijk kunt spelen, op je te wachten”, verzekerde de ontwikkelaar mij. Blood on the Sand heeft namelijk net als Gears een coöperatieve modus waarin je met één van je G-units-maatjes het singleplayeravontuur uit kunt spelen. Ben je alleen, dan heb je een computergestuurde Tony Yayo, Whoo Kid of Lloyd Banks (wie kent ze niet?) tot je beschikking, maar ben je de kunstmatige intelligentie beu, dan kan een vriend, ongeacht het moment, zo je spel binnenstappen om de rol van één van deze drie knapen over te nemen. Andere multiplayeropties zijn er niet, hier zul je het mee moeten doen.

Ben je dus een “Fiddy”-fan in hart en nieren en heb je een maat die helemaal idolaat is van de G-unit, dan weet je wat je te doen staat: wachten op 50 Cent: Blood on the Sand! Ben je dat niet, dan kun je beter wachten op de demo die er ongetwijfeld zal komen. Wanneer het spel exact uitkomt is nog niet zeker, maar men gokt zo op een release in het vierde kwartaal van dit jaar.