Kijk uit! Videospelletjes zijn verslavend  

Tien jaar geleden verkondigde het tijdschrift Seattle Times dat games een verslavende werking hebben. Als voorbeeld pakte het er een twintigjarige vrouw bij, die "erg graag" de Sims speelde, waar wij toen overigens de ernst niet van in zagen. Toentertijd waren gameverslavingen namelijk niet veelvoorkomend, maar nu is het geen geheim meer dat mensen wel verslaafd kunnen raken aan games, met alle gevolgen van dien.

Vooral de opkomst van Facebook-games en MMORPG's hebben een aantal families uit elkaar gerukt en onbedoeld mensen van het leven beroofd. Zo is in China een jongen overleden nadat hij twee weken non-stop MMORPG-games speelde, overleed een 3-jarig kind omdat de ouders te druk waren met het opvoeden van zijn virtuele equivalent, en doodde een 16-jarige jongen zijn moeder door haar in haar slaap twintig keer te slaan met een hamer. Waarom? Omdat ze zijn PlayStation afpakte.

Belachelijk, of niet? Dit zijn misschien uitzonderlijke gevallen, maar dat wil niet zeggen dat je niet op de symptonen moet letten. Zie je constant het opstartscherm van World of Warcraft verschijnen terwijl je ervan overtuigd bent dat je het spel niet hebt opgestart (zoals een schrijnend maar inmiddels genezen geval binnen onze redactie), of zeg je sociale evenementen af om je gewas bij te houden? Dan zijn er plekken waar je terecht kan om geholpen te worden.