Julian Eggebrecht, de president van Factor 5, de ontwikkelaar die de PS3-drakengame Lair zojuist heeft afgerond, heeft hard uitgehaald naar de op zijn wijze arbitraire, willekeurige en beperkende keuzes van het Electronic Software Ratings Board (ESRB, het orgaan dat in de VS de leeftijdsaanduiding op spellen bepaalt).

Zijn speech, tijdens de Games Convention Developers Conference, ging over het gebruik van sex en geweld in videogames. Hij vindt het volledig onbegrijpelijk dat GTA San Andreas door een verborgen stukje in de game dat weinig seksueels voorstelt (het Hot Coffee schandaal) uit de schappen is gehaald door een aantal winkelketens. Oorspronkelijk zat er een grappige verwijzing naar dit schandaal verborgen in de game Lair, maar deze is eruit gehaald uit angst dat er ook een schandaal omheen zou staan. Eggenbrecht vindt deze paranoia grenzen aan McCarthyisme, de periode in de jaren vijftig waarin vele mensen met een afwijkende mening als communist werden gezien en als vijandig tegenover de huidige maatschappij.

Ook vindt hij dat als games geen seksuele taboes kunnen aankaarten of zelfs helemaal geen seksuele inhoud kunnen bevatten zonder aan de schandpaal genageld te worden, games nooit als serieuze kunstvorm erkend kunnen worden en een ernstige achterstandspositie hebben ten opzichte van films.

Eggebrecht heeft tijdens de ontwikkeling van Lair ook te maken gehad met de volledig arbitraire maatstaven van de ESRB. Sony wilde namelijk graag dat de game een Teen-waardering zou krijgen, een geen Mature-leeftijdsaanduiding. Dit kon alleen als er geen zichtbaar bloed was en als organische luchtvoertuigen niet meer zichtbaar in verschillende stukken uiteen knalden. Maar het was geen probleem dat je duizenden mensen in brand kunt steken, waarna ze gillend rondrennen en vervolgens dood neervallen - zolang er maar geen bloed aan te pas komt.

Eggebrecht sloot zijn speech af door ontwikkelaars te vragen om meer geweld en sex in games te stoppen, niet zozeer op brute en simpele wijze, maar op een manier dat je erover na gaat denken. Op die manier kunnen games alleen als een kunstvorm gezien worden.

Geen bloed, geen probleem