De titel zegt genoegOndanks al deze uitgebreide single- en multiplayeropties zal het spel maar weinigen lang blijven boeien. Het schijnbaar eindeloze rondscheuren en -springen gaat namelijk redelijk snel vervelen, waarbij de verschillende races onderling te weinig verschillen om voor genoeg variatie te zorgen. Die eentonigheid wordt grotendeels ook veroorzaakt door het monotone gebrom van de motor. Als je eenmaal een kwartier aan het spelen bent heb je eerder het gevoel dat een enorme honingbij om je hoofd cirkelt dan dat je je op een crossmotor bevindt. Toch is er in Motocross Madness 2 een onderdeel te vinden dat enorm imponeert: de graphics. Het landschap waarin je rondrijdt is ten opzichte van versie 1 namelijk zo verbeterd, dat wij zonder twijfel onder de indruk waren. De omvang van de maps is volgens Microsoft maar liefst 4 keer zo groot als in de originele Midtown Madness, en dat is goed te merken.