"Met SmartGlass heb je altijd een tablet bij je. Als je het zo bekijkt, snap ik het als consument helemaal en vind ik het spannend om te zien wat men er voor gaat verzinnen. Maar ik heb er een probleem mee", aldus Molyneux. "Nu heb ik een scherm op mijn schoot en een scherm aan de muur. Waar moet ik naar kijken? Naar het grote scherm en ondertussen naar beneden op mijn schoot, of naar mijn schoot en ondertussen naar het scherm aan de muur? Moet ik om de paar seconden naar mijn schoot kijken? Wat gaat mij dwingen om mijn ogen van de muur naar mijn schoot te bewegen?"

 "Iets in mij is hier heel enthousiast over, maar (...) tot ik goede voorbeelden zie van SmartGlass of de Wii U GamePad vel ik nog geen oordeel. Als ik een voetbalwedstrijd kijk zou ik de score op mijn SmartGlass bekijken. Dat kan ik me wel voorstellen. Of als ik een televisieserie kijk en ik krijg info over de acteurs op mijn scherm. Maar dat kan ik ook op internet doen. Wat belangrijker is, is hoe het als entertainmentervaring gebruikt gaat worden en de verdeelde aandacht die je van de speler opeist is moeilijk te balanceren.