Volgens Dan Houser is het te vergelijken met het schrijven van een boek "en je hebt twee miljoen spelfouten. En je moet ze handmatig aanpassen, in een taal die je niet begrijpt. Maar als het eenmaal werkt, dan kun je gewoon zitten en de wereld voorbij zien gaan. Ik vind dat nog steeds magisch. Dat krijg je nergens anders. Het leven mag misschien nep zijn, maar het is nog steeds het dichtste dat we bij een levend kusntwerk kunnen komen. Ik denk dat dit de kernaantrekkingskracht is."