Als het aan Nolan Bushnell ligt, de oprichter van Atari in 1972, moeten scholen veel meer gebruik gaan maken van games om kinderen te onderwijzen. Het aloude concept van een leraar die met een krijtje voor een schoolbord staat is ouderwets. Videogames zijn in, aldus een uitgebreid artikel uit magazine Ode. Ze leren je creatief problemen oplossen, hypotheses formuleren, verkennen en herzien. Daarnaast stimuleren ze ook nog eens de ontwikkeling van zelfvertrouwen en sociaal contact met andere gamers. Ook zijn games in de praktijk veel beter dan boeken in het overbrengen van namen en data.

Bushnell zou graag een school van de toekomst zien, waarbij videospelletjes het van de boeken winnen als voornaamste lesmateriaal. Geen leerboeken vermomd als spelletjes, maar echte games. Natuurlijk juichen andere ontwikkelaars zijn ideeën toe, maar ook andere mensen zijn enthousiast. Zo brengt Tim Rylands, leraar aan de kleine basisschool Chew Magna in het zuiden van Engeland de theorie van Bushnell al in de praktijk met de nodige resultaten.

Volgens Rylands roept het visueel rijke landschap de creativiteit van zijn leerlingen op."

Adventures als Myst zijn volgens Rylands uitermate geschikt om kinderen wat te leren. Het zou de creativiteit van de kinderen oproepen en Rylands laat de kinderen opschrijven wat de oplossing voor de puzzels in het spel zou kunnen zijn. Het gemiddelde lees- en schrijfvaardigheid niveau is op de basisschool de laatste vier jaar met 16% gestegen tot 93%. Dit terwijl het gemiddelde niveau in Engeland op 75% ligt. “Het is als een schoolreisje, maar het is minder ingewikkeld te organiseren en het bespaart een hoop verzekeringsgeld”, aldus Rylands. Ook spellen als SimCity en Civilization zijn populair als leermateriaal. Als de spellen maar ‘geestverruimend’ en niet ‘geestdodend’ zijn.

"Op vooruitstrevende middelbare scholen wordt gebruikgemaakt van SimCity en Civilization."

Een tweetal organisatieadviseurs hebben in de Harvard Business School Press zelfs geschreven dat gamers eigenlijk de ideale werknemers zijn. Ze nemen meer risico’s, reageren beter en sneller op een tegenvaller, houden de mogelijkheid open dat hun strijdplan moet worden aangepast en kunnen beter samenwerken. Het complete artikel uit Ode is op de website van het magazine te lezen. Met dank aan Alcides voor het melden van dit nieuws.