Twee jaar geleden sloeg Max Payne in als een bom. Het spel wist als geen ander de actiescènes zoals we die uit de betere films kenden, om te zetten naar gamevorm. Dit kwam vooral door de prachtige bullettime mode en de gedetailleerde graphics. Het spel werd echter ook bekritiseerd vanwege de korte speelduur en het ontbreken van multiplayeropties. Nu, twee jaar later, verschijnt de opvolger, Max Payne 2: The Fall of Max Payne. Het spel is dit maal zelfs korter dan zijn voorganger en de multiplayeropties ontbreken nog steeds. En toch is het een topper van formaat. Grafisch is Max Payne 2 een pareltje, iets wat vooral komt door de prachtige textures die men gebruikt heeft. Sommige locaties zien er bijna levensecht uit, zoals de smerige gangen in de flat van Max, waardoor de pislucht van de vele zwervers bijna door je monitor naar buiten komt. Ook de gezichten van de karakters hebben een opknapbeurt gekregen en zijn zelfs voorzien van enige facial expressions, al wordt er niet echt veel gebruik van gemaakt. Waar ik me persoonlijk wel aan stoorde was het feit dat de voertuigen in het spel wel erg belabberd gemodelleerd waren, zoals de busjes waarin je tegenstanders aangevoerd worden. Het contrast met de rest van de graphics was dan net iets te groot. Lees het hele artikel hier.