Call of Duty was de debuuttitel van Infinity Ward, een ontwikkelstudio opgericht door een grote groep ex-medewerkers van 2015, de ontwikkelaar van Medal of Honor: Allied Assault. Dat al het talent uit 2015 zich in Infinity Ward verenigd had, bleek wel toen Call of Duty eind 2003 op de markt kwam. Het spel overtrof de stoutste verwachtingen en werd met recht de beste Tweede Wereldoorlog first-person shooter tot dan toe genoemd. Nu, twee jaar later, is dan eindelijk de opvolger op de markt gekomen. Heeft Infinity Ward wederom een topper in handen? We zochten het voor je uit. Want hoewel de kunstmatige intelligentie ten opzichte van zijn voorganger verbeterd is, komt het ook in Call of Duty 2 maar al te vaak voor dat je vriendjes meer in de weg lopen dan dat je daadwerkelijk wat aan ze hebt. Met als dieptepunt het niet ontwijken van een door mij gegooide granaat. Natuurlijk, het is oorlog en je kunt niet overal op letten, dat begrijp ik. Feit blijft dat het erg frustrerend is dat je teammates regelmatig zelf schuldig zijn aan de friendly fire die jou toegeschreven wordt. Gooi je een granaat op je tegenstander, gaan je teammates er vrolijk om heen staan dansen in afwachting op een ontploffing! Nou, schiet mij maar lek!